Portal Vatican News informuje o „sześciu miesiącach pontyfikatu” uzurpatora Roberta Prevosta (zwanego „Leonem XIV”), przytaczając entuzjastyczne słowa „nuncjusza apostolskiego” Antoniego Filipazziego. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznej manipulacji, gdzie fałszywa sukcesja apostolska maskuje rewolucyjny projekt religii humanistycznej.
Portal Catholic News Agency (7 listopada 2025) relacjonuje śmierć Juliusa Jia Zhiguo, określanego jako „biskup” podziemnego Kościoła w chińskiej diecezji Zhengding. Artykuł przedstawia go jako męczennika za wierność „Rzymowi”, przemilczając doktrynalny kolaboracjonizm z posoborową apostazją. Zhiguo – więziony przez komunistów od 1963 roku – miał deklarować: „Moje życie polega na mówieniu o Jezusie. Nie mam nic więcej do powiedzenia ani zrobienia”. Pomimo heroicznego cierpienia, jego posługa pozostaje nieważna w świetle „lex orandi, lex credendi” (prawo modlitwy jest prawem wiary), gdyż struktury, którym służył, zerwały z niezmienną Tradycją.
Portal eKAI (7 listopada 2025) relacjonuje obrady pseudostruktury nazywanej „Komisją KEP ds. Instytutów Życia Konsekrowanego”, prowadzonej pod przewodnictwem Jacka Kicińskiego CMF. Głównymi tematami miały być Jubileusz Życia Konsekrowanego 2025, formacja w nowym roku „duszpasterskim” oraz miejsce osób „konsekrowanych” w „misji Kościoła”. Artykuł stanowi modelowy przykład całkowitego odejścia od katolickiej koncepcji poświęcenia Bogu na rzecz modernistycznej parodii opartej na antropocentryzmie i społecznym aktywizmie.
Portal eKAI (6 listopada 2025) relacjonuje spotkanie „biskupa” Jana Piotrowskiego z uzurpatorem Roberta Prevosta („Leona XIV”), przedstawiając je jako wydarzenie o znaczeniu duchowym. „Mamy Papieża misjonarza” – stwierdza „biskup”, porównując modernistycznego przywódcę sekty posoborowej do świętych misjonarzy prawdziwego Kościoła Katolickiego.
Portal Opoka (6 listopada 2025) relacjonuje spotkanie biskupa Jana Piotrowskiego z uzurpatorem na stolicy Piotrowej Robertem Prevostem („Leonem XIV”). Artykuł wychwala rzekomą „pokorę” i „misjonarską duchowość” antypapieża, porównując go do modernistycznego „świętego” Jana Pawła II. Wypowiedź hierarchy służy legitymizacji posoborowej pseudohierarchii poprzez emocjonalne anegdoty zamiast doktrynalnej wierności.
Portal eKAI (6 listopada 2025) relacjonuje pielgrzymkę 125 rolników z diecezji kieleckiej do Rzymu pod przewodnictwem „biskupa” Jana Piotrowskiego, z modlitwą przy grobie Jana Pawła II w intencji poprawy warunków ekonomicznych na wsi. Wydarzenie to – podszyte duchowym bankructwem posoborowej pseudo-liturgii i kultu fałszywych „świętych” – stanowi żywą ilustrację apostazji struktury okupującej Watykan.
Portal Opoka relacjonuje uroczystość poświęcenia Bazyliki Laterańskiej, przedstawiając ją jako symbol jedności pod przewodnictwem „biskupa Rzymu” oraz „żywą świątynię Ciała Chrystusowego”. Tekst pomij…
Portal Vatican News PL (5 listopada 2025) informuje o rzekomym „problemie” sztucznej inteligencji w rozpoznawaniu „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta). Artykuł przedstawia to jako technologiczny kaprys, podczas gdy w rzeczywistości ujawnia głębszy kryzys legitymizacji posoborowej sekty.
Portal Catholic News Agency (5 listopada 2025) relacjonuje treść listu antypapieża Leona XIV do kleryków seminarium „San Carlos y San Marcelo” w Peru. Uzurpator, powołując się na swoje doświadczenia jako wykładowcy tej instytucji w latach 1989-1998, udziela „rady duchowej” mającej rzekomo przygotować do „solidnego i promiennego kapłaństwa”. Centralnym punktem jego wywodu jest teza o równowadze między „pobożnością a doktryną”, gdzie brak jednego prowadzić ma do „kruchej sentymentalności” lub „sterylnej intelektualności”. W rzeczywistości mamy do czynienia z klasycznym posoborowym synkretyzmem, który pod płaszczykiem pozornej ortodoksji przemyca rewolucyjne koncepcje kapłaństwa.
Portal Opoka (5 listopada 2025) relacjonuje list uzurpatora Leona XIV do seminarzystów z peruwiańskiego Trujillo z okazji 400-lecia tamtejszego seminarium. „Kapłaństwo nie jest karierą ani ucieczką, lecz darem z życia” – deklaruje autor, powołując się na swoje doświadczenie jako „profesora i dyrektora studiów” w tej instytucji. Wzywa do „wolności serca”, modlitwy i życia w prawdzie, przestrzegając przed traktowaniem święceń jako „awansu” czy „schronienia”. Całość utrzymana w sentymentalnym tonie nowej ewangelizacji, z charakterystycznym pominięciem istoty kapłaństwa – sprawowania Ofiary przebłagalnej.
