Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (19 maja 2026) przedstawia Arooj Aftab, pakistańską wokalistkę i kompozytorkę, laureatkę Grammy, która wystąpi 8 czerwca na festiwalu Ephemera w Warszawie. Autor, Jan Błaszczak, opisuje jej muzykę jako „intymną”, „delikatną” i „oszczędną w środkach”, podkreślając, że pieśni Aftab „będziemy bardzo dobrze wiedzieć, o czym śpiewa”, mimo…
Portal Tygodnik Powszechny (28.04.2026) publikuje wywiad z wokalistką Agą Kiepuszewską, w którym artystka snuje refleksje nad naturą śpiewu, odrzuceniem techniki „Speech Level Singing” na rzecz „naturalności” oraz psychologicznymi aspektami przezwyciężania wstydu. Całość rozmowy, prowadzonej przez Monikę Ochędowską, utrzymana jest w duchu psychologii pop, naturalizmu i humanizmu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar…
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje wydarzenia w Pawilonie Polski na Wystawie Światowej Expo 2025 w Osace, przedstawiając drewnianą konstrukcję projektu Interplay Architects jako przestrzeń nasyconą dźwiękami polskiej przyrody oraz muzyką Chopina i jazzem. Autorzy zachwycają się „festiwalem Jazz From Poland in Japan” z udziałem m.in. Agi Derlak, Kuby Więcka czy Nikoli Kołodziejczyka, podkreślając „niezwykłą różnorodność prezentowanej przez nich muzyki”. Cała narracja stanowi jednak jaskrawy przykład wypierania katolickiego dziedzictwa Narodu Polskiego na rzecz modernistycznej synkretyzacji kultur.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) publikuje wspomnienie Adama Struga o zmarłym muzyku Stanisławie Soyce, przedstawiając go jako artystę łączącego „muzykę religijną” z jazzowymi aranżacjami. Artykuł gloryfikuje synkretyzm religijny, przemilczając całkowicie katolickie standardy świętości i liturgicznej czystości.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) przedstawia biograficzny szkic o Stanisławie Sojce, eksponując jego album „Matko, która nas znasz” z 1982 roku jako „nowatorską” próbę połączenia jazzu z pieśniami religijnymi. Artykuł akcentuje religijne korzenie artysty (udział rodziców w śpiewie kościelnym, działalność w ruchu oazowym), jednocześnie relatywizując jego późniejsze odejście od praktyk religijnych po rozwodzie. Autor bezkrytycznie zestawia jazzowe interpretacje Sojki z współczesnymi heavy-metalowymi i techno przeróbkami modlitw, przedstawiając to jako przejaw „duchowej różnorodności”.
Portal „Tygodnika Powszechnego” z 13 marca 2026 roku relacjonuje film „Dziewczyna z Kolonii” („Köln 75”) jako „pochwałę improwizacji” i historię „fanowskiej obsesji” nastolatki Very Brandes, która zorganizowała legendarny koncert jazzowy. Recenzentka Anita Piotrowska podkreśla młodzieńczy bunt bohaterki wobec narzucanej przez ojca kariery stomatolożki, jej „samostanowienie” i „podążanie za marzeniami”,…
Portal TygodnikPowszechny.pl relacjonuje: „Błoto to młoda jazzowa fala, która łączy jazz z elementami hip-hopu oraz groove’em i elektroniką (…). Warstwa muzyczna jest dla członków grupy punktem wyjścia do opowieści o kondycji współczesnego świata”. Już w tym zdaniu objawia się zasadniczy problem – redukcja sztuki do narzędzia diagnostyki społecznej, przy całkowitym pominięciu jej nadprzyrodzonego przeznaczenia.
Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.
