Portal „Tygodnik Powszechny” (31 października 2025) donosi o zmianach w statucie Konferencji Episkopatu Polski, wprowadzających pracę zdalną dla gremiów kościelnych, likwidację kadencyjności stanowisk oraz dopuszczenie księży do funkcji sekretarza generalnego. Artykuł przedstawia te zmiany jako „ułatwienia praktyczne”, pomijając całkowicie ich teologiczne implikacje w kontekście niezmiennej natury Kościoła.
Portal LifeSiteNews (1 kwietnia 2026) informuje o oficjalnym przekazaniu do Rzymu statutów tzw. „Konferencji Synodalnej”, organu mającego usankcjonować współdecydowanie świeckich o sprawach zastrzeżonych dotąd dla hierarchji w strukturach niemieckiej sekty posoborowej. Pan Heiner Wilmer, występujący w roli przewodniczącego tamtejszej „konferencji episkopatu”, przedłożył dokumenty prefektowi jednego z watykańskich „dykasterjów”, co stanowi…
Portal eKAI (11 marca 2026) informuje o powołaniu przez tzw. Konferencję Episkopatu Polski komisji niezależnych ekspertów, mającej badać zjawisko wykorzystywania seksualnego małoletnich w strukturach tejże instytucji. Podczas 404. Zebrania Plenarnego w Warszawie zatwierdzono statut oraz zasady działania tego organu, nadając mu publiczną osobowość prawną oraz sankcjonując porozumienia z konfederacjami przełożonych…
Portal Opoka relacjonuje, iż podczas 404. Zebrania Plenarnego tak zwanej Konferencji Episkopatu Polski przyjęto zasady działania oraz statut komisji mającej zbadać zjawisko wykorzystywania seksualnego małoletnich. Rzecznik tej struktury, „ks.” Leszek Gęsiak SJ, ogłosił powołanie organu złożonego z dziesięciu osób, w tym „duchownych” i świeckich, którzy mają cieszyć się przymiotem „niezależności”….
Portal Vatican News donosi o ogłoszeniu uaktualnionego statutu tzw. Papieskiej Akademii Życia, podpisanego 27 lutego 2026 roku przez uzurpatora zasiadającego na Stolicy Piotrowej, „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta). Dokument ten, odwołujący się do fundacji heretyka Karola Wojtyły z 1994 roku, wprowadza nową kategorię „wspierających” – osób pozbawionych dorobku akademickiego, lecz deklarujących utożsamienie z celami tej modernistycznej instytucji. Zamiast bezkompromisowej obrony Praw Bożych, otrzymujemy kolejną biurokratyczną roszadę, która ostatecznie potwierdza, że struktury okupujące Watykan porzuciły nadprzyrodzony horyzont wiary na rzecz naturalistycznego humanitaryzmu i laickiej inkluzywności.
