Portal Gość Niedzielny (29 grudnia 2025) relacjonuje chińskie manewry wojskowe wokół Tajwanu, koncentrując się wyłącznie na świeckich analizach geopolitycznych. Artykuł ogranicza się do powierzchownego potępienia „militarnego zastraszania”, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną perspektywę katolickiej nauki o pokoju narodów.
„Pokój możliwy jest jedynie w królestwie Chrystusa” (Pius XI, Quas primas) – tę fundamentalną zasadę katolickiej nauki społecznej całkowicie pominięto w relacjonowanych przez portal Gość Niedzielny ro…
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) relacjonuje rozmowę z Normanem Daviesem, brytyjskim historykiem specjalizującym się w dziejach Europy Środkowo-Wschodniej. W wywiadzie zatytułowanym „Norman Davies: Historia jest tym, co człowiek potrafi z dziejów zrozumieć”, autor prezentuje swoje podejście do badań historycznych, podkreślając subiektywny charakter interpretacji przeszłości. Twierdzi, że „historia to nie to samo, co dzieje. Historia to jest to, co człowiek, historyk, potrafi z dziejów zrozumieć”, co stanowi klasyczny przejaw relatywizmu poznawczego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 grudnia 2025) przedstawia subiektywny ranking teorii spiskowych minionego roku, gloryfikując postacie takie jak Jeffrey Epstein czy Peter Thiel, podczas gdy lokalne polskie teorie spiskowe sprowadzone zostają do poziomu groteskowych anegdot o „zdradzieckich golonkach”. Autor, pan Tomasz Stawiszyński, wpisuje się w typowy dla modernistycznej inteligencji modus operandi – pozorną krytyką „spiskowego myślenia” utrwala relatywizm epistemiczny, gdzie prawda staje się jedynie produktem negocjacji społecznych.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) relacjonuje bezowocne próby rozstrzygnięcia sporu między teoriami świadomości: globalnej przestrzeni roboczej (GNWT) Stanislasa Dehaene’a oraz zintegrowanej informacji (IIT) Giulia Tononiego. Seria eksperymentów nie potwierdziła żadnej z teorii, co autor Piotr Winkielman interpretuje jako „dowód na to, że nadal nie mamy przekonującej teorii świadomości”.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) promuje noworoczny numer poświęcony „optymizmowi” w życiu społecznym i geopolityce, zawierający m.in. rozmowę z Marcinem Napiórkowskim, analizy pontyfikatu „Leona XIV” oraz teksty o sztuce słuchania i kulturze. Redakcja życzy czytelnikom „dużo radości”, a „ks. Adam Boniecki” podpisuje się pod życzeniami. Artykuł stanowi klasyczny przykład substytucji nadprzyrodzonej nadziei chrześcijańskiej świeckim humanizmem, będącym de facto wyznaniem wiary w samozbawienie przez postęp.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 grudnia 2025) publikuje tekst Wacława Oszajcy SJ pt. „Dokąd ruszyli trzej królowie po tym, gdy stanęli twarzą w twarz z dzieckiem?”, w którym autor dokonuje radykalnej dekonstrukcji chrześcijańskiego rozumienia Wcielenia Syna Bożego. Oszajca stwierdza, że święta Narodzenia Pańskiego „próbują burzyć feudalny porządek religijny” i wyprowadzać wiernych poza „szopeczkę ze słodkim Jezuskiem”. Krytykuje tradycyjną pobożność jako „obrzędowe rytuały” i „najpewniejsze dogmaty”, proponując w zamian naturalistyczną wizję Boga obecnego „w nas” zamiast transcendentnego Króla. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznej apostazji, sprzecznej z depositum fidei (depozytem wiary).
„Tygodnik Powszechny” w swym najnowszym wydaniu (Nr 1-2/2026) prezentuje modelowy przykład posoborowej degeneracji intelektualnej. Redakcja z chirurgiczną precyzją konstruuje rzeczywistość, w której Chrystus Król został zdetronizowany, a Jego miejsce zajęła mieszanina relatywizmu, świeckiego humanizmu i postmodernistycznej pogoni za nowinkami.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) przedstawia analizę putinowskiej Rosji jako państwa przestawionego na militarystyczne tory pod pozorem „wielkiej wojny ojczyźnianej”. Artykuł ujawnia mechanizmy gospodarczej i społecznej degradacji, nie dostrzegając jednak radix omnium malorum – systemowego odrzucenia katolickiego porządku moralnego na rzecz neopogańskiego imperializmu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 grudnia 2025) prezentuje rozmowę Tomasza Stawiszyńskiego i Marcina Napiórkowskiego podsumowującą ostatnie ćwierćwiecze jako ciąg „nadziei, kryzysów i zmian”. Autorzy analizują wydarzenia od zamachów z 11 września 2001 r. przez pandemię po współczesne konflikty, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar historii i redukując rzeczywistość do ścierania się ludzkich narracji i „semiotycznych systemów”.
