Portal eKAI (2 stycznia 2026) relacjonuje doniesienia Instytutu Lemkina o rzekomych represjach wobec Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, określając go jako „historyczny filar tożsamości ormiańskiej”. Artykuł przedstawia sytuację aresztowanych hierarchów – Mikaela Adżapahjana, Mkrticza Prosziana i Arszaka Chaczatriana – jako „więźniów politycznych”, jednocześnie przemilczając doktrynalną herezję tej wspólnoty i jej historyczny rozbrat z Kościołem Katolickim.
Schizmatycka natura „Kościoła” ormiańskiego
Przedstawianie Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego jako „duchowego filara” stanowi zdradę katolickiej eklezjologii. Ta wspólnota, oderwana od Rzymu od Soboru Chalcedońskiego (451), trwa w herezji monofizyckiej (odrzucenie dwu natur w Chrystusie), potępionej kanonem VII Soboru Powszechnego: „Jeśli kto nie wyznaje, iż w jednej hipostazie są dwie natury… niech będzie wyklęty”. Pius XII w encyklice Sempiternus Rex (1951) jednoznacznie stwierdzał: „Kościół Ormiański (…) odpadł od jedności z Stolicą Apostolską”.
Demaskacja fałszywego narodu wybranego
Twierdzenie, że 97% Ormian należy do tej sekty, odsłania bałwochwalczy kult etniczny sprzeczny z uniwersalizmem Krzyża. Św. Paweł przestrzega: „Nie masz Żyda, ani poganina… wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie” (Gal 3,28 Wlg). Ormiański nacjonalizm religijny jest karykaturą „królestwa kapłańskiego” (1 P 2,9), które przynależy wyłącznie Kościołowi Katolickiemu.
Iluzja „prześladowań” w służbie modernistycznej narracji
Instytut Lemkina, powołując się na „erozję kulturową i duchową”, stosuje instrumentalizację pojęcia ludobójstwa. Tymczasem prawdziwe prześladowania dotykają jedynie katolików zachowujących wiarę Ojców – jak potwierdzało Święte Oficjum w dekrecie Lamentabili (1907), potępiając modernistyczne mieszanie porządku naturalnego z nadprzyrodzonym.
„Ormiański Kościół Apostolski jest de facto kościołem narodowym”
Ta fraza zdradza herezję gallikanizmu – papież Leon XIII w Satis cognitum (1896) nauczał: „Kościół jest w swojej istocie społeczeństwem nierównym, obejmującym dwa porządki: nauczających i nauczanych”, nie zaś zbiorem narodowych wspólnot.
Demokratyczne fetysze przeciwko Królestwu Chrystusa
Artykuł bezkrytycznie powiela liberalne slogany o „demokratycznych instytucjach” i „pluralizmie”, które Pius IX potępił w Syllabusie błędów (1864, pkt 55,77-79). Królewskie panowanie Chrystusa wymaga – jak przypominał Pius XI w Quas primas (1925) – podporządkowania państwa prawom Bożym, nie zaś relatywistycznej „wolności religijnej”.
Hipokryzja rządu i schizmatyków
Konflikt między świeckimi władzami Armenii a sektą ormiańską stanowi bratobójczą walkę dwóch błędów:
- Państwo, odrzucając prymat praw Bożych, sięga po metody totalitarne (aresztowania, blokada mediów)
- Schizmatyccy „biskupi” – pozbawieni ważnych święceń – uprawiają heretycką politykę, zaprzeczając słowom Chrystusa: „Królestwo moje nie jest z tego świata” (J 18,36 Wlg)
Milczenie o jedynej drodze zbawienia
Najcięższym grzechem artykułu jest całkowite przemilczenie konieczności powrotu Ormian do jedynego Kościoła. Sobór Florencki (1442) w dekrecie dla Ormian przypominał: „Nikt nie może być zbawiony, choćby przelał krew za imię Chrystusa, jeśli nie pozostawał w łonie i w jedności Kościoła Katolickiego”.
Fałszywa ekumeniczna liryka contra rzeczywistość
Współczucie dla „prześladowanych” schizmatyków to owoc posoborowego indyferentyzmu. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice przestrzegał: „Heretyckich pseudobiskupów nie należy nazywać prześladowanymi, gdy cierpią za swe błędy – to bowiem, co znoszą, jest karą za odstępstwo, nie zaś chwałą męczeństwa”.
Droga wyjścia: poddanie pod nogi Chrystusa Króla
Rozwiązaniem dla Armenii nie jest „poszanowanie rozdziału Kościoła od państwa” (kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 potępia tę herezję), lecz publiczne uznanie władzy Chrystusa Króla i powrót pod władzę Następcy św. Piotra. Jak wołał Pius XI: „Jeżeli państwa pozwoliłyby się rządzić Chrystusowi, jakiegoż zażywalibyśmy szczęścia!” (Quas primas).
Za artykułem:
02 stycznia 2026 | 14:27Represje wobec biskupów Ormiańskiego Kościoła ApostolskiegoNa represje stosowane przez władze w Erywaniu wobec Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego zwrócił uwagę mający swą sied… (ekai.pl)
Data artykułu: 02.01.2026
