Portal Opoka informuje o rekordowej liczbie ponad 530 tys. „pielgrzymów” na szlaku Camino de Santiago w 2025 roku, podkreślając wzrost zainteresowania tym „historycznym szlakiem”. Artykuł gloryfikuje statystyki narodowościowe (Hiszpanie, Amerykanie, Włosi) oraz mechaniczne wręczanie certyfikatów za przejście 100 km, całkowicie pomijając teologiczną pustkę tego przedsięwzięcia w kontekście posoborowej apostazji.
Kult relikwii o niepewnej proweniencji
„W katedrze tej ma znajdować się ciało apostoła św. Jakuba (Większego)” – przyznaje portal, nie wspominając, że autentyczność tych relikwii pozostaje w sferze średniowiecznych legend, nigdy nie potwierdzonych przez wiarygodne badania hagiograficzne. Już w 1589 roku relikwiarz ukryto przed angielskim piratem Francisem Drakiem i odtąd brak jakichkolwiek dowodów ich istnienia. Św. Pius X w motu proprio Sancta Dei Civitas (1910) ostrzegał: „Prawdziwa pobożność wymaga czci opartej na pewności, nie zaś na baśniowych podaniach”.
Mechaniczna religijność bez łaski
Biuro Pielgrzymów w Santiago wydało w 2025 roku 530 987 certyfikatów, traktując duchową podróż jak sportowy wyczyn: „Certyfikat o odbytej pielgrzymce otrzymuje je każdy, kto przejdzie pieszo co najmniej 100 km lub przejedzie rowerem 200 km”. Tymczasem Sobór Trydencki w dekrecie o odpustach (1551) nauczał: „Błędem jest mniemać, iż sama zewnętrzna czynność bez dyspozycji serca zyskuje odpuszczenie win” (Sess. XXI, cap. 9). Współczesne „pielgrzymowanie” sprowadzone do turystycznego checklista obraża ducha pokuty, o którym mówił Chrystus: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Łk 9,23 Wlg).
Synkretyzm kulturowy pod płaszczykiem „dziedzictwa”
Przytoczenie Goethego („drogi św. Jakuba ukształtowały Europę”) demaskuje naturalistyczną perspektywę autorów. Rada Europy i UNESCO, wymienione jako autorytety potwierdzające wartość szlaku, to instytucje jawnie wrogie katolickiemu porządkowi. Jak przypomina Pius IX w Syllabusie: „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” (prop. 55) – to potępiona herezja liberalizmu, na której zbudowano współczesny kult „europejskiego dziedzictwa”.
Uczestnictwo antypapieży w destrukcji sakralności
Artykuł bezkrytycznie wspomina wizytę „papieża Jana Pawła II” w Santiago w 1982 r., pomijając fakt, że jako antypapież nie miał władzy legitymizować jakiegokolwiek kultu. Co więcej, jego działania stanowiły jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.: „Wierni nie mogą czynnie uczestniczyć w obrzędach akatolickich”. Przemilczana zostaje także heretycka proklamacja Roku Świętego Compostelańskiego przez modernistycznych uzurpatorów – praktyka sprzeczna z wyłącznym prawem prawowitego papieża do ogłaszania jubileuszy (Bonifacy VIII, bulla Antiquorum habet, 1300).
Feminizacja i turystyfikacja pielgrzymki
Statystyki wykazujące 53,4% udział kobiet w „pielgrzymach” potwierdzają degenerację tradycyjnie męskiego aktu pokuty. Już Leon XIII w encyklice Quod Apostolici Muneris (1878) przestrzegał przed „zgubnymi skutkami mieszania płci w praktykach religijnych”. Tymczasem Camino de Santiago przekształciło się w postmodernistyczny teatr, gdzie „uczestnicy mogą dotrzeć do celu jednym z wielu szlaków” – jakby prawda wiary była kwestią subiektywnego wyboru, a nie obiektywnego depozytu.
Teologiczne bankructwo „duchowości drogi”
Całkowitym brakiem w artykule jest jakakolwiek wzmianka o:
- Konieczności stanu łaski uświęcającej do godnego pielgrzymowania
- Obowiązku uczestnictwa we Mszy Świętej trydenckiej podczas podróży
- Nadprzyrodzonym celu zyskania odpustów
- Niebezpieczeństwie synkretyzmu przy spotkaniach z neopoganami i buddystami na szlaku
Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) uczył: „Królestwo Chrystusa nie jest przede wszystkim z tego świata, lecz musi objąć wszystkie narody”. Tymczasem Camino funkcjonuje jako religijny Disneyland, gdzie katolicyzm miesza się z New Age, a Prawda z ludowymi zabobonami.
Za artykułem:
Zmierzch pielgrzymowania? Bynajmniej. Nowy rekord El Camino: w 2025 roku ponad pół miliona pielgrzymów (opoka.org.pl)
Data artykułu: 02.01.2026
