Portal eKAI (2 stycznia 2026) relacjonuje wystosowanie przez uzurpatora watykańskiego "Leona XIV" telegramu kondolencyjnego po pożarze szwajcarskiego lokalu "Le Constellation", gdzie podczas sylwestrowej orgii śmierć poniosło ponad 40 osób. Sekretarz stanu neo-kościoła, "kardynał" Pietro Parolin, przekazał "modlitwę" pretendenta do "przyjęcia zmarłych do domu pokoju" oraz wezwanie do "Matki Bożej" o "czułe pocieszenie".
Teologiczna dezercja w godzinie sądu
Komunikat struktury okupującej Watykan stanowi zdradę podstawowych obowiązków pasterza. Gdzież jest wezwanie do pokuty wobec nagłej śmierci bez sakramentów? Gdzie memento novissima (pamiętaj na ostateczne rzeczy) i ostrzeżenie przed Sądem Bożym? "Dom światła" w ustach modernistów to czcza metafora, gdy Kościół prawdziwy głosił niezmiennie: "Przez niebo czyśćcowe, albo piekło – każda dusza przejść musi" (Katechizm Rzymski IV 1,3).
"Ojciec Święty modli się do Pana, aby przyjął zmarłych do swojego domu pokoju i światłości"
To zdanie – pozbawione choćby śladu katolickiej eschatologii – odbija całą apostazję posoborowego establishmentu. Św. Robert Bellarmin w De gemitu columbae przypomina: "Największym dziełem miłosierdzia jest wyrywać dusze z sideł szatana". Tymczasem neo-kościół oferuje jedynie humanitarną pocieszycielkę, bojkotując dogmat o czterech rzeczach ostatecznych.
Duchowa zapaść w obliczu katastrofy moralnej
Milczenie o przyczynie tragedii – hucznej zabawie w noc głęboko niechrześcijańskiego święta – to kolejny przejaw kryminalnej niedbałości duszpasterskiej. Sobór Trydencki (sesja XIII, kan. 13) potępia tych, którzy "twierdzą, że uczestnictwo w niegodziwych uciechach nie jest grzechem". Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. (kan. 1244) wprost zabrania "hucznych zabaw w wigilię świąt nakazanych". Tymczasem struktura Bergoglio-Prevost przemilcza fakt, że ofiary zginęły na sylwestrowym zgromadzeniu pogańskim.
Gdzież jest napomnienie św. Pawła: "Nie błądźcie! Ani wszetecznicy, ani bałwochwalcy […] Królestwa Bożego nie odziedziczą" (1 Kor 6,9-10)? Zamiast tego – religijny ekwiwalent świeckiej kondolencji, pozbawiony wskazania na konieczność Sakramentu Pokuty i zadośćuczynienia.
Mariologia bez Krzyża
Wezwanie do "Matki Bożej w jej czułości" to kolejny przykład zdrady tradycyjnej mariologii. Prawowierni katolicy czczą Bolesną Królowę (Regina dolorum), nie zaś psychologiczną pocieszycielkę. Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort w Traktacie o prawdziwym nabożeństwie przestrzega: "Najświętsza Panna musi być czczona szczególnie jako Strażniczka Wiary i Tępiąca Herezji". Tymczasem posoborowcy eksploatują wizerunek Marji jako duchowej pielęgniarki, służącej terapeutyzacji świeckich traum.
Prawo kanoniczne o fałszywych pasterzach
Dekret Świętego Oficjum z 1951 roku (AAS 43-252) stanowi jasno: "Katolicy nie mogą współpracować w jakiejkolwiek formie z apostatami, heretykami czy schizmatykami, zwłaszcza w działalności religijnej". Dlatego wszelkie gesty "Leona XIV" wobec ofiar są nie tylko nieważne, lecz stanowią zgorszenie. Św. Pius X w Lamentabili potępił tezę, jakoby "Kościół mógł pojednać się z postępem" (propozycja 64), co właśnie realizuje neo-kościół przez sekularyzację żałoby.
Kanon 188 §4 Kodeksu z 1917 roku jednoznacznie usuwa z urzędu tych, którzy "publicznie odstąpili od wiary katolickiej". Tymczasem pseudo-pastorowie z Watykanu kontynuują spektakl religijnego pozoranctwa, gdzie sakralne formy służą celom czysto socjologicznym.
Requiem dla prawdziwego Kościoła?
Tragedia w Crans-Montana ukazuje dramat współczesnej duszy pozbawionej prawdziwych sakramentów. Gdy kapłani ważni są prześladowani lub działają w ukryciu, świat tonie w kulturze śmierci rozbawionej na gruzach Christianitas. Słowa Piusa XI z Quas primas brzmią dziś proroczo: "Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw […] zburzone zostały fundamenty pod władzą".
W obliczu takich katastrof jedyną odpowiedzią pozostaje modlitwa ekspiacyjna i niezłomne trwanie przy Mszy Świętej Wszechczasów – gdzie Ofiara Kalwarii uobecnia się dla zbawienia dusz, także tych zmarłych w nagłej katastrofie. Requiem aeternam dona eis, Domine…
Za artykułem:
Kondolencje Leona XIV po pożarze w Szwajcarii (ekai.pl)
Data artykułu: 02.01.2026
