Portal watykański, będący tubą struktury okupującej Rzym, relacjonuje wystąpienie uzurpatora Jorge Mario Bergoglio, zwanego „Leonem XIV”, który po rytuale „Anioł Pański” wyraził „współczucie” ofiarom pożaru w Szwajcarii oraz zaniepokojenie sytuacją w Wenezueli. „Dobro umiłowanego narodu wenezuelskiego musi przeważać nad wszelkimi innymi względami i skłaniać do przezwyciężania przemocy oraz obrania drogi sprawiedliwości i pokoju, gwarantując suwerenność kraju, zapewniając zasady państwa prawa zapisane w konstytucji, szanując prawa człowieka i prawa obywatelskie” – deklarował uzurpator, całkowicie pomijając kwestie zbawienia dusz czy obowiązku podporządkowania narodów Chrystusowi Królowi.
Naturalistyczna redukcja misji Kościoła
W całym przemówieniu Bergoglio ani razu nie padły słowa o Sociale Regnum Christi (Społecznym Królestwie Chrystusa) – fundamentalnej doktrynie potwierdzonej przez Piusa XI w encyklice Quas Primas. Zamiast tego mamy heretyckie przesunięcie akcentów na:
- Kult „praw człowieka” – pojęcia całkowicie świeckiego i sprzecznego z katolicką koncepcją praw Bożych
- Bałwochwalczy szacunek dla konstytucji – dokumentu czysto ludzkiego, często sankcjonującego apostazję (Syllabus Errorum, pkt 77-79)
- Ekonomiczny utylitaryzm – skupienie na „trudnej sytuacji gospodarczej” przy całkowitym milczeniu o stanie łaski u wiernych
Jak stwierdził św. Pius X w Lamentabili: „Kościół nie może skutecznie obronić etyki ewangelicznej, ponieważ niezmiennie trwa przy swych poglądach” (pkt 63). Właśnie owo niezmienne trwanie zostało odrzucone przez posoborowych uzurpatorów, którzy zamienili Ewangelię na manifest socjalny.
Teologia wyzwolenia w nowym przebraniu
Bergoglio powołuje się na rzekome „wstawiennictwo” Matki Bożej z Coromoto oraz „świętych” José Gregoria Hernándeza i Carmen Rendiles – postaci wyniesionych na ołtarze przez posoborową sekta. To klasyczna taktyka:
Zapewniam o modlitwie za zmarłych młodych ludzi, za rannych i ich rodziny. […] modlę się i zachęcam was do modlitwy
Gdzie tu:
- Wezwanie do pokuty za grzechy prowadzące do takich katastrof?
- Przypomnienie o Sądzie Bożym i czterech rzeczach ostatecznych?
- Nawet cień troski o zbawienie dusz ofiar?
Jak czytamy w Syllabusie Piusa IX: „Wiara katolicka nie może być pogodzona z religią nazwaną przez niektórych neutralną lub czysto obywatelską” (pkt 77). Tymczasem cała „modlitwa” uzurpatora jest czysto obywatelska – sakralizacja świeckiego humanitaryzmu.
Ekumeniczna tandeta zamiast katolickiej doktryny
Występ kończy się pozdrowieniami dla różnych grup – od ministrantów z Malty po skautów z Modeny. To typowy przykład:
- Demokratyzacji Kościoła – wszyscy są równi, nie ma podziału na duchowieństwo i wiernych
- Propagowania fałszywego ekumenizmu – pozdrawianie bez nawracania
- Czczej gadaniny o „solidarności” – pozbawionej nadprzyrodzonej perspektywy
Gdy prawowity papież Pius XI ogłaszał uroczystość Chrystusa Króla, podkreślał: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa” (Quas Primas). Bergoglio zaś głosi ewangelię ONZ-etowskich frazesów.
Kryzys czy planowa destrukcja?
Nie jest to przypadkowe „zaniedbanie”, ale realizacja modernistycznego programu zdefiniowanego już w 1907 r.:
„Objawienie było tylko uświadomieniem sobie przez człowieka swego stosunku do Boga” (Lamentabili, pkt 20)
Jeśli „objawienie” to jedynie ludzka samoświadomość – nic dziwnego, że „Kościół” bergoglianów stał się NGO-em głoszącym prawa człowieka. To właśnie owo „przekształcenie katolicyzmu w chrystianizm bezdogmatyczny” (Lamentabili, pkt 65), przed którym przestrzegał św. Pius X.
W obliczu tak jawnych herezji katolicy nie mogą ulec iluzji „dobrej woli” uzurpatorów. Jak nauczał św. Robert Bellarmin: „jawny heretyk nie może być Papieżem”. Dlatego jedyną właściwą reakcją jest odrzucenie tych anty-pasterskich wystąpień i trwanie przy niezmiennej Ofierze Mszy Świętej – prawdziwym źródle łaski dla narodów.
Za artykułem:
04 stycznia 2026 | 16:25Leon XIV z niepokojem śledzi sytuację w Wenezueli (ekai.pl)
Data artykułu: 04.01.2026
