Portal LifeSiteNews (3 stycznia 2026) relacjonuje propagandowy artykuł New York Timesa, który przedstawia historię Claire Brosseau – 48-letniej kobiety cierpiącej na zaburzenia psychiczne – jako rzekomo "przejmujący argument" za rozszerzeniem kanadyjskiej ustawy o "medycznie wspomaganym umieraniu" (MAiD) na osoby wyłącznie z diagnozą psychiczną. Pomimo sprzeciwu ONZ, które określiło tę praktykę jako "powrót do państwowej eugeniki", lewicowe media forsują ideologię samobójstwa jako "terapeutycznego rozwiązania".
Redukcja osoby do choroby: nowa etyka śmierci
"Claire Brosseau chce umrzeć. Czy Kanada jej na to pozwoli?"
– pyta retorycznie NYT, przekształcając akt samobójstwa w "prawo człowieka". Brosseau, która cierpi na zaburzenia afektywne dwubiegunowe i przewlekłe myśli samobójcze, jest przedstawiana jako ofiara "opresyjnego" opóźnienia rozszerzenia MAiD na przypadki psychiatryczne. Portal LifeSiteNews słusznie demaskuje tę narrację jako instrumentalizację cierpienia dla normalizacji kultury śmierci.
Dr Mark Fefergrad, jeden z psychiatrów Brosseau, wbrew narracji NYT podkreśla: "Wierzę, że może wyzdrowieć… Nie uważam, aby śmierć na życzenie było dla niej najlepszym lub jedynym wyborem". To głos rozsądku w debacie zdominowanej przez ideologię "autonomii", która przemilcza fakt, że 93% osób podejmujących próby samobójcze później od nich odstępuje (jak wskazuje psychiatra dr John Maher).
Teologia samobójstwa: od grzechu do "prawa człowieka"
Katolicka doktryna moralna jednoznacznie potępia zarówno samobójstwo, jak i współudział w nim: "Życie ludzkie jest święte, ponieważ od samego początku domaga się stwórczego działania Boga i pozostaje na zawsze w specjalnym odniesieniu do Stwórcy" (Katechizm Kościoła Katolickiego, 2258). Sobór Laterański V (1513) określił pomoc w samobójstwie jako homicidium, a Pius XII w przemówieniu do anestezjologów (1957) stanowczo odrzucił eutanazję jako "niedopuszczalne przestępstwo przeciwko życiu".
Tymczasem NYT, powołując się na drugiego psychiatrę Brosseau – dr Alison Robinson – promuje relatywizm moralny: "Jej pragnienie śmierci jest rozsądnym wyborem… odmowa byłaby dyskryminacją ze względu na charakter jej schorzenia". To jawny przejaw modernistycznej herezji indyferentyzmu, potępionej w słowach Piusa IX: "Każdy człowiek jest wolny przyjąć i wyznawać tę religię, którą uzna za prawdziwą" (Syllabus błędów, pkt 15).
Milczenie o duszy i przeznaczeniu
Najcięższym zarzutem wobec materiału NYT jest całkowite przemilczenie nadprzyrodzonego wymiaru cierpienia. Artykuł analizuje "cierpienie" wyłącznie jako problem medyczny lub społeczny, nie wspominając o:
- Grzesznej naturze samobójstwa (Pwt 30,19: "Wybierajcie życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo").
- Możliwości zadośćuczynienia przez cierpienie (Kol 1,24: "Dopełniam braki udręk Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół").
- Niebezpieczeństwie potępienia wiecznego za grzech rozpaczy (KKK 2091).
To czysto naturalistyczne ujęcie jest symptomatyczne dla "ducha soborowego", który – jak trafnie diagnozował św. Pius X – "przenika wszystkie warstwy społeczeństwa, wdziera się do wnętrza Kościoła i sieje spustoszenie wśród duchowieństwa" (Encyklika Pascendi).
Eugenika w masce "współczucia"
Werdykt ONZ potępiający kanadyjską ustawę MAiD jako "państwową eugenikę" powinien być dzwonkiem alarmowym. Historia pokazuje, że kiedy państwo uzurpuje sobie prawo do decydowania o "wartości" życia:
- 1920: Niemcy legalizują sterylizację "osób niepełnowartościowych".
- 1939: Program T4 – eksterminacja 300 000 niepełnosprawnych.
- 2026: Kanada oferuje śmierć zamiast opieki pacjentom psychiatrycznym.
Jak słusznie zauważył w 1925 r. Pius XI w encyklice Quas Primas: "Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw (…), zburzone zostały fundamenty władzy, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać".
Antychrześcijańska rewolucja w działaniu
Rozszerzenie MAiD na przypadki psychiatryczne to nie "postęp", lecz realizacja programu masońskiego Laicysty, który w Syllabusie błędów (1864) Pius IX potępił jako:
"Naukę, że Kościół nie może skutecznie bronić etyki ewangelicznej, ponieważ niezmiennie trwa przy swych poglądach" (pkt 63).
Organizacje takie jak "Dying with Dignity" (Umieranie z Godnością) to współcześni szalbierze, którzy – jak ostrzegał św. Jan w Apokalipsie – "przemieniają się w aniołów światłości" (2 Kor 11,14), by szerzyć kult śmierci.
Jedynym antidotum na tę duchową zarazę jest publiczne uznanie królewskiej władzy Chrystusa nad narodami i odrzucenie modernistycznej herezji, która – wbrew słowom św. Pawła – "przemienia prawdę Bożą w kłamstwo" (Rz 1,25).
Za artykułem:
New York Times pushes assisted suicide for mentally ill Canadian woman (lifesitenews.com)
Data artykułu: 04.01.2026
