Portal eKAI (5 stycznia 2026) relacjonuje wydarzenie w sanktuarium Matki Bożej Królowej Podhala w Ludźmierzu, przedstawiając je jako „spotkanie opłatkowe podhalańskiej ‚Solidarności’”. Opisana pseudo-liturgia stanowi jaskrawy przykład naturalistycznej redukcji religii do poziomu świeckiego rytuału, całkowicie sprzecznego z niezmienną doktryną katolicką.
Nieprawomocność „sakramentów” i zgorszenie wiernych
Rzekoma „eucharystia” pod przewodnictwem bernardyna o. Antoniego Kluski nosi znamiona gravis sacrilegii (ciężkiego świętokradztwa). Jako kapłan wyświęcony w posoborowych nieważnych rytach, „ojciec” Kluska nie posiada władzy składania Ofiary. Jak ostrzegał św. Robert Bellarmin: „Jawny heretyk nie może sprawować sakramentów” (De Romano Pontifice). Współkoncelebrans ks. Maciej Ścibor – kustosz zbezczeszczonego sanktuarium – pogłębia jedynie skalę zgorszenia.
W homilii o. Antoni Kluska nawiązał do nauczania św. Jana Pawła II oraz twórczości Marii Konopnickiej, przypominając znaczenie ojczyzny w życiu człowieka.
Ten fragment demaskuje duchową pustkę wydarzenia. Odwołanie do antypapieża Wojtyły – architekta soborowej destrukcji – oraz do pisarki o antykościelnych poglądach, ukazuje totalne zerwanie z katolicką nauką o nadprzyrodzoności. Jak zauważył Pius XI w Quas primas: „Pokój Chrystusowy możliwy jest jedynie w Królestwie Chrystusa”. Tymczasem całe „nabożeństwo” sprowadzono do poziomu świeckiego patriotyzmu.
Folklorystyczne bałwochwalstwo zamiast kultu Bożego
Opisany koncert zespołu Dziewięćsił z „regionalnymi przysmakami” w Domu pod Tęczą stanowi jawny przejaw superstitio (przesądu) potępionego przez Sobór Trydencki:
Po Mszy św. w sanktuarium wystąpił zespół Dziewięćsił z Czarnej Góry koło Bukowiny Tatrzańskiej. Mali górale zaprezentowali kolędy, pastorałki oraz regionalne utwory świąteczne.
Święty Pius X w motu proprio Tra le sollecitudini jednoznacznie potępił wprowadzanie do świątyń „muzyki świeckiej, lekkiej lub teatralnej”. Tymczasem opisane występy młodych „artystów” bliższe są pogańskim obrzędom niż katolickiej pobożności.
Polityczna pseudoreligia „Solidarności”
Wręczanie medali 45-lecia NSZZ „Solidarność” podczas „spotkania opłatkowego” odsłania prawdziwy kult sprawowany w Ludźmierzu – kult bałwana rewolucji społecznej. Jak trafnie zauważył św. Pius X w encyklice Notre charge apostolique: „Każda próba połączenia socjalizmu z religią prowadzi do kompromitacji jednego i drugiego”.
Obecność posłanki Anny Paluch i górników wśród uczestników potwierdza, że mamy do czynienia z instrumentum regni (narzędziem władzy) a nie zgromadzeniem wiernych. Brak wzmianki o wymogu stanu łaski do przyjęcia Komunii Świętej (której zresztą nie było) świadczy o całkowitym zanegowaniu nauki o grzechu i odkupieniu.
Doktrynalne bankructwo posoborowego „katolicyzmu”
Całe wydarzenie stanowi namacalny dowód prawdy zawartej w Syllabusie Piusa IX, który potępił tezę, jakoby „Kościół winien się pogodzić z postępem, liberalizmem i współczesną cywilizacją” (pkt 80). Portal eKAI – finansowany poprzez świecki serwis Patronite – perfekcyjnie ilustruje proces opisywany przez św. Piusa X w Lamentabili sane:
Opinia, że dogmaty mogą być interpretowane jako symbole i znaki prawdy religijnej, została potępiona jako modernistyczna herezja.
Podczas gdy prawdziwi katolicy przygotowują się do Objawienia Pańskiego pod kierunkiem kapłanów w łączności z nieprzerwaną Tradycją, ludźmierskie zgromadzenie odtwarza model ecclesiae mundanae (światowego kościoła) przepowiedziany przez Apokalipsę jako „Wielka Nierządnica”.
Jedyną właściwą reakcją wiernych pozostaje całkowite odcięcie od tego rodzaju zgorszeń i trwanie przy niezmiennej Wierze przekazanej przez wieki – z dala od posoborowej anomii i profanacji.
Za artykułem:
05 stycznia 2026 | 08:16Ludźmierz: spotkanie opłatkowe i podsumowanie obchodów 45-lecia „Solidarności” (ekai.pl)
Data artykułu: 05.01.2026
