Portal Catholic News Agency (5 stycznia 2026) relacjonuje nadchodzące wybory do Kongresu USA jako kluczowe dla utrzymania republikańskiej „trójwładzy”, pomijając zupełnie quaestio iuris – czy jakakolwiek władza polityczna może być uznana za prawowitą bez publicznego uznania królewskiego panowania Chrystusa. Artykuł koncentruje się na mechanice politycznej, redukując rzeczywistość do ścierania się dwóch rewolucyjnych frakcji – zarówno Partia Republikańska, jak i Demokratyczna wyrosły bowiem z tego samego liberalnego pnia, który Pius IX potępił w Syllabusie błędów (1864), zwłaszcza w tezach 15, 24, 39, 55 i 77-80.
Kult demokracji jako bałwochwalstwo
Przedstawiona analiza wyborcza popełnia grzech reductionis, sprowadzając społeczeństwo do zbioru jednostek realizujących swoje „prawa wyborcze” zamiast wspólnoty zobowiązanej do podporządkowania prawu naturalnemu. Jak nauczał Pius XI w Quas primas: „Nie przez co innego szczęśliwe państwo… ale przez to, iż ludzie w społeczeństwa zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”. Tymczasem portal traktuje wybory jako sakrament świeckiej religii demokratycznej, gdzie liczy się tylko arytmetyka głosów, a nie zgodność z Bożym porządkiem.
„Analizy mówią, że Izba Reprezentantów jest potencjalnym przejęciem dla Demokratów. Centrum Polityki Uniwersytetu Wirginii przewiduje tymczasową większość Demokratów 211-208”
To zdanie doskonale ilustruje spiritus mundi całego tekstu: walka o władzę pozbawiona jakiegokolwiek odniesienia do celów nadprzyrodzonych. Brak choćby wzmianki, że żadna z partii nie głosi pełnego posłuszeństwa wobec społecznego panowania Chrystusa Króla – warunku prawdziwego ładu społecznego (Pius XI, Quas primas).
Fałszywi „katolicy” w służbie rewolucji
Tekst wspomina „katolicką” senator Susan Collins z Maine, pomijając milczeniem jej wielokrotne głosowania za finansowaniem aborcji i wspieraniem ideologii LGBT – czyny ipso facto wykluczające ją ze społeczności wiernych zgodnie z kanonem 188 §4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku. Równie dwuznaczna jest postać abp. Jeffreya Groba z Milwaukee, który wzywa:
„Nie dajcie się wciągnąć w obozy… musimy pozostać wierni sobie, a nie konkretnej partii, lecz naszej wierze katolickiej”
To klasyczny przykład modernistycznego relatywizmu potępionego w dekrecie Lamentabili (1907), gdzie Święte Oficjum odrzuciło tezę, że „prawda zmienia się wraz z człowiekiem” (punkt 58). Grob – jak typowy hierarcha posoborowy – przemilcza obowiązek katolików do zwalczania błędów w życiu publicznym, sprowadzając wiarę do sfery prywatnych przekonań, co Pius X nazwał „indyferentyzmem” w Pascendi Dominici gregis.
Polityczne gry życia i śmierci
Artykuł odnotowuje walkę o inicjatywy aborcyjne w Missouri i Nevadzie, jednak przedstawia ją jako zwykły „balans sił”, nie zaś bellum iustum przeciwko kultowi śmierci. Propozycja w Missouri – zakazująca aborcji i „procedur zmiany płci” dla nieletnich – zasługuje na wsparcie, lecz pozostaje półśrodkiem nie likwidującym źródła zła: prawnego przyzwolenia na dzieciobójstwo w wyjątkach. Jak przypominał Pius XII: „Państwo, które nie chroni życia niewinnych od poczęcia, traci rację bytu”.
Rzekomo „religijne” inicjatywy w Wirginii Zachodniej i Wisconsin to kolejne przejawy naturalizmu potępionego w Syllabusie (punkty 1-7). Pozwalanie kościołom na inkorporację (WV) czy zakaz zamykania świątyń (WI) to działania czysto defensywne, nie zaś afirmacja regalia Christi – obowiązku państwa do publicznego wyznawania katolicyzmu i zwalczania herezji (Pius IX, Quanta cura).
Sedewakantystyczne admonitio
W świetle niezmiennej doktryny Kościoła, cały artykuł stanowi smutną ilustrację apostazji narodów przepowiedzianej w Psalmach. Brakuje w nim:
- Wezwania do publicznego uznania królewskiej władzy Chrystusa nad USA
- Potępienia obu partii jako narzędzi rewolucji antychrześcijańskiej
- Ostrzeżenia przed współpracą z antykatolickimi strukturami władzy
Jak nauczał św. Pius X: „Kościół nie jest demokracją”. Udział w tym politycznym teatrze – niezależnie od „mniejszego zła” – to współudział w budowie Babel nowoczesności, gdzie miejsce Boga zajęła volonté générale Rousseau. Jedyną właściwą postawą jest non possumus wobec systemu, który – jak uczy Syllabus – „może obejść się bez Boga” (pkt 56).
Za artykułem:
A look ahead: 2026 U.S. midterms hinge on key races in Maine, North Carolina (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 05.01.2026
