Portal LifeSiteNews (5 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „antypapieża” Leona XIV, który podczas „Angelus” skomentował operację amerykańskich sił specjalnych, w wyniku której zatrzymano socjalistycznego dyktatora Wenezueli Nicolása Maduro. „Pontifex” wezwał do poszanowania „suwerenności” i konstytucji Wenezueli, apelując jednocześnie o „przezwyciężenie przemocy” oraz „podjęcie dróg sprawiedliwości i pokoju”. Całość wypowiedzi osadzona jest w typowo posoborowym dyskursie naturalistycznym, całkowicie pomijającym nadprzyrodzony porządek i obowiązek poddania narodów pod panowanie Chrystusa Króla.
Teologiczne zaniedbania w obliczu tyranii
W swoim przemówieniu uzurpator watykański stwierdził:
„Dobro umiłowanego narodu wenezuelskiego musi przeważać nad wszelkimi innymi względami i prowadzić nas do przezwyciężenia przemocy oraz podjęcia dróg sprawiedliwości i pokoju, strzegąc suwerenności kraju, zapewniając rządy prawa zawarte w Konstytucji, szanując prawa człowieka i prawa obywatelskie każdej osoby i wszystkich”
.
To stwierdzenie stanowi rażące naruszenie katolickiej doktryny społecznej wyrażonej w encyklice Quas Primas Piusa XI (1925), która jednoznacznie naucza: „Ludzie w społeczeństwach zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki. On jest zaiste źródłem zbawienia dla jednostek i dla ogółu”. Koncepcja „suwerenności” oderwanej od podporządkowania prawom Bożym jest heretyckim przejawem laicyzmu potępionego w Syllabusie Błędów Piusa IX (propozycje 39, 55, 77-80).
Co więcej, całkowite milczenie na temat konieczności nawrócenia Wenezueli na katolicyzm oraz uznania społecznego panowania Chrystusa Króla stanowi zdradę misji ewangelizacyjnej Kościoła. Jak przypominał św. Pius X w encyklice Lamentabili sane exitu: „Kościół ustanowiony przez Chrystusa jako społeczność doskonała, żąda dla siebie z prawa mu przysługującego pełnej wolności i niezależności od władzy świeckiej” (Syllabus, prop. 19).
Fałszywy kult „świętych” w służbie modernizmu
Szczególnie oburzający jest fragment, w którym uzurpator watykański „zawierza” naród wenezuelski tak zwanym „świętym” José Gregorio Hernándezowi i Carmen Rendiles. Ich rzekome kanonizacje przeprowadzone przez posoborowych uzurpatorów nie posiadają żadnej wartości, gdyż:
- Procesy kanonizacyjne po 1958 roku są nieważne z powodu utraty autorytetu przez modernistycznych uzurpatorów (por. kanon 188 §4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917)
- Kult nowych „świętych” służy budowaniu pseudoduchowości oderwanej od tradycyjnej pobożności katolickiej
Warto przypomnieć, że już Leon XIII w Divinum illud munus przestrzegał: „Duch Święty nie jest dawcą nowych objawień poza tym, co zawiera depozyt wiary”. Tymczasem posoborowa sekta systematycznie wprowadza nowe postaci kultowe, aby zastąpić prawdziwych świętych Kościoła.
Milczenie wobec prześladowań Kościoła
Artykuł wspomina o prześladowaniach katolików przez reżim Maduro, w tym atakach na kościoły i profanacjach Najświętszego Sakramentu. Mimo to „antypapież” ograniczył się do ogólnikowych wezwań do modlitwy, nie nałożył ekskomuniki na tyrana, nie wezwał do krucjaty pokutnej ani nie ogłosił doktrynalnie uzasadnionego potępienia socjalizmu. To jawna zdrada obowiązków pasterza, gdyż jak uczy Sobór Laterański IV: „Władza świecka może i powinna być zmuszona przez duchową, jeśli jest niewierna” (kanon 3).
Co więcej, tzw. Konferencja Episkopatu Wenezueli w swoim oświadczeniu wykazała się całkowitą bezsilnością duchową, ograniczając się do wezwania o „spokój”, podczas gdy katolicka zasada nakazuje: „Sprawiedliwość bez mocy jest ułomna” (Św. Tomasz z Akwinu, Summa Theologiae II-II q. 58 a. 12).
Naturalistyczne błędne rozumienie pokoju
Cała narracja „Leona XIV” utrzymana jest w kluczu typowym dla modernistycznej herezji: pokój rozumiany jako ziemski dobrobyt, a nie jako tranquillitas ordinis (spokój porządku) oparty na poddaniu społeczeństw pod panowanie Chrystusa. To bezpośrednie zaprzeczenie nauczania Piusa XII, który w Summi Pontificatus stwierdzał: „Pokój Chrystusa tylko w Królestwie Chrystusowym”.
Brakuje jakiegokolwiek odniesienia do:
- Obowiązku nawrócenia narodów na katolicyzm (Mk 16:15)
- Grzesznego charakteru rewolucji komunistycznej (potępionej w 974 dokumentach przedsoborowych)
- Nakazu przywrócenia katolickiego porządku społecznego
Podsumowanie: kolejny akt apostazji
Reakcja „Leona XIV” na upadek krwawego reżimu potwierdza całkowite zerwanie struktury posoborowej z katolicką doktryną społeczną. Zamiast wykorzystać historyczny moment do głoszenia Ewangelii i przywrócenia praw Chrystusa Króla, sekta watykańska:
- Relatywizuje pojęcie suwerenności, odrywając je od prawa Bożego
- Promuje naturalistyczną koncepcję pokoju oderwaną od łaski
- Utrwala kult fałszywych „świętych” w ramach budowania nowej religii humanitarnej
- Zdradza prześladowanych katolików poprzez bierność i brak doktrynalnej klarowności
„Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza” (Łk 11:23). Słowa Chrystusa są najwyższym osądem dla każdego, kto – jak dzisiejsi watykańscy uzurpatorzy – przedkłada „dialog” i „pokój” nad głoszenie jedynej prawdziwej Wiary.
Za artykułem:
Pope Leo responds to Maduro’s capture, urges peace, respect for Venezuela’s sovereignty (lifesitenews.com)
Data artykułu: 05.01.2026
