Portal eKAI (6 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „abp” Wacława Depo podczas uroczystości Objawienia Pańskiego w „archikatedrze” Świętej Rodziny w Częstochowie. W homilii pełnej teologicznych nieścisłości i modernistycznego sentymentalizmu, „arcybiskup” określił uczestników Orszaku Trzech Króli jako „misjonarzy Chrystusa”, przytaczając przy tym słowa uzurpatora Leona XIV oraz skompromitowanych teologów posoborowych.
Kryptomodernistyczna redukcja Objawienia
„W dzisiejszą uroczystość, gdy przez blisko 1000 miejscowości w Polsce przechodzą Orszaki Trzech Króli, udaje się poruszyć gorliwych i zaangażowanych chrześcijan, ale także tych okazjonalnych”
Już w pierwszych zdaniach ujawnia się naturalistyczne wypaczenie istoty Epifanii. Uroczystość Objawienia Pańskiego – w tradycyjnej liturgii zwana Trzech Króli – upamiętnia objawienie się Boga-Człowieka poganom, symbolizowane przez hołd Mędrców ze Wschodu. Tymczasem Depo sprowadza to wydarzenie do poziomu sentymentalnego „powrotu do przeżyć z dziecinnych lat”, całkowicie pomijając dogmatyczny aspekt unicum Wcielenia i obowiązek nawracania niewiernych.
„Misjonarze” bez misji
Centralnym punktem wystąpienia stał się absurdalny postulat:
„abyśmy wierząc w Chrystusa i będąc Jego uczniami stawali się misjonarzami”
Ta pustobrzmiąca formuła jest jawnym zaprzeczeniem encykliki Quas Primas Piusa XI, gdzie czytamy: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] dlatego powinni chętnie przyjąć panowanie Chrystusa i posłuszni Mu być”. Prawdziwa misja apostolska polega na głoszeniu całej nauki katolickiej i nawracaniu heretyków – nie zaś na „poruszaniu okazjonalnych chrześcijan” podczas kolorowych pochodów. Jakże inna była postawa św. Piusa X, który w liście apostolskim Notre charge ostrzegał: „Fałszywi apostołowie pracują nad zatruciem ludu”!
Leon XIV – heretyk jako autorytet?
Szokujący jest fragment, w którym „metropolita” powołuje się na uzurpatora Leona XIV:
„Arcybiskup podkreślił za Leonem XIV, że «drzwi serca Jezusa nadal są otwarte i przyjmują każdego»”
Przypomnijmy: każdy kto uznaje posoborowych uzurpatorów za głowę Kościoła, popada w herezję przeciwko nauce o nieomylności i prymacie Piotrowym (kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.). Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice stwierdza jednoznacznie: „Jawny heretyk nie może być Papieżem”. Cytowanie antypapieża jako autorytetu doktrynalnego stanowi ciężkie zgorszenie.
Supermarket zbawienia
„Ofertą Kościoła jest sens życia. A ten sens człowiek może odnaleźć tylko w Chrystusie”
Przytoczona przez Depo wypowiedź „kard.” Lustigera (notabene konwertyty z judaizmu) objawia skrajne zubożenie posoborowej „ewangelizacji”. Kościół oferuje nie „sens życia”, lecz konkretną drogę zbawienia poprzez łaskę uświęcającą, udział w Ofierze Mszy Świętej i przestrzeganie przykazań. Jakże daleko tej narracji do encykliki Pascendi św. Piusa X, która demaskuje modernizm jako „syntezę wszystkich herezji”!
Orszak jako substytut prawdziwego kultu
Całość wystąpienia utrzymana jest w duchu zgubnej „hermeneutyki ciągłości”, gdzie ludowe festyny zastępują rzeczywistą ewangelizację. W miejsce adoracji prawdziwego Króla Wszechświata proponuje się uczestnikom barwne korowody, podczas gdy:
- „Msza Święta” w posoborowym rycie jest nieważną symulacją (co potwierdza bulla Cum ex Apostolatus officio Pawła IV)
- „Komunia święta” rozdawana jest często heretykom i publicznym grzesznikom
- Kazania pozbawione są wezwań do pokuty i nawrócenia
Prawdziwą odpowiedź na apostazję czasów daje Pius XI w Quas primas: „Jeśliby ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa”. Tymczasem neo-kościół proponuje jedynie puste hasła i teatralne gesty.
Jasnogórskie zgorszenie
Najcięższym akcentem relacji jest informacja o przemarszu Orszaku na Jasną Górę – miejsce od dziesięcioleci profanowane przez:
- Ekumeniczne modlitwy z heretykami i schizmatykami
- „Msze” sprawowane na ołtarzach pełnych bałwochwalczych wizerunków
- Cześć oddawaną oszukańczemu wizerunkowi (rzekomemu „obrazowi Matki Bożej”)
Współorganizator wydarzenia – „Katolickie” Stowarzyszenie Młodzieży – to typowy produkt posoborowego przewrotu, gdzie „duch świata tego przedostał się do Kościoła” (św. Pius X, Notre charge).
Gdzie jest prawdziwy Kościół?
W świetle niezmiennej doktryny katolickiej jasnym jest, że:
- Wszystkie sakramenty udzielane w strukturach posoborowych są nieważne
- Żaden duchowny wyświęcony po 1968 r. nie posiada ważnych święceń
- Uczestnictwo w neo-kościelnych obrzędach stanowi grzech ciężki
Jedyną odpowiedzią na opisaną apostazję jest powrót do niezmiennej Tradycji, prawdziwej Mszy Świętej i autentycznego Magisterium sprzed 1958 roku. Jak ostrzegał św. Hieronim: „Kto nie zbiera z Kościołem, rozprasza” (Comm. in Matth. XII).
Za artykułem:
06 stycznia 2026 | 17:57Abp Depo: dzisiaj stajemy się misjonarzami Chrystusa (ekai.pl)
Data artykułu: 06.01.2026
