Portal eKAI (6 stycznia 2026) relacjonuje homilię uzurpatora Roberta Prevosta (znanego jako Leon XIV) wygłoszoną w bazylice św. Piotra podczas uroczystości Objawienia Pańskiego. W tekście pełnym modernistycznych frazesów Prevost stwierdza: „Bóg objawia się i nic nie może trwać niezmiennie. […] Zaczyna się coś, od czego zależą teraźniejszość i przyszłość”. Próbuje dowodzić, że Kościół musi zaakceptować nieustanne zmiany, argumentując: „Jesteśmy życiem w drodze. Ewangelia zobowiązuje Kościół, aby nie bał się tej dynamiki”. Wątpliwość budzi zwłaszcza jego interpretacja „nowego Jeruzalem” (Ap 21,25 Wlg) jako otwartego na wszelkie duchowe poszukiwania, co stanowi jawne zaprzeczenie nauki o Kościele jako jedynej Arce zbawienia.
Relatywizacja Objawienia jako narzędzie rewolucji
Prevost posługuje się typowo modernistyczną dialektyką, przeciwstawiając rzekomo „żywego Boga” tradycyjnemu pojmowaniu wiary: „Bóg jest natomiast żywy i ożywiający, jak to Dziecię […] Nie czyni zgiełku, ale Jego Królestwo kiełkuje już wszędzie na świecie”. To ewidentne odrzucenie depositum fidei na rzecz immanentystycznej koncepcji stale „ewoluującego” bóstwa – dokładnie jak potępiał św. Pius X w Lamentabili sane (propozycje 21, 26, 64). Kiedy mówi: „Ileż objawień zostało nam danych lub wkrótce zostanie nam dane!”, otwiera furtkę dla heretyckich „nowych objawień”, które Sobór Trydencki definitywnie wykluczył (sesja IV, Decretum de canonicis Scripturis).
Kryptognostycka wizja Kościoła
Centralnym punktem apostazji jest redukcja Kościoła do humanitarnej organizacji: „Czy Jubileusz nauczył nas uciekać od […] wydajności, która sprowadza wszystko do produktu, a człowieka do konsumenta?”. To zdanie demaskuje naturalistyczne podstawy całej homilii – brak jakiejkolwiek wzmianki o łasce uświęcającej, stanie grzechu czy konieczności nawrócenia. Prevost całkowicie ignoruje nauczanie Piusa XI z Quas Primas, gdzie Chrystus Król „otrzymał od Ojca nieograniczone prawo nad wszystkim, co stworzone, tak, iż wszystko poddane jest Jego woli”. Zamiast tego proponuje mglistą „duchowość drogi” oderwaną od dogmatów.
Fałszywa eklezjologia i atak na tradycję
Szczególnie jaskrawy jest passus: „Czy w naszym Kościele jest życie? Czy jest miejsce dla tego, co się rodzi?”. To jawny atak na niezmienność depozytu wiary, gdyż – jak uczy Sobór Watykański I – „Duch Święty nie został dany następcom Piotra po to, aby za Jego natchnieniem ogłaszali nową naukę, lecz aby przy Jego pomocy święcie zachowywali i wiernie wyjaśniali objawienie przekazane przez Apostołów” (Konst. Pastor Aeternus, rozdz. 4). Tymczasem Prevost gloryfikuje „ludzi gwałtownych” (Mt 11,12), co stanowi aluzję do rewolucyjnych zmian posoborowych, całkowicie sprzecznych z encykliką Pascendi św. Piusa X.
Maryjne kłamstwo i utopijna eschatologia
Szokujące zakończenie: „Maryja, Gwiazda zaranna, zawsze będzie kroczyć przed nami! W Jej Synu będziemy kontemplować i służyć wspaniałej ludzkości, przemienionej nie przez urojenia wszechmocy, ale przez Boga” – to klasyczny przykład modernistycznej manipulacji. Zamiast Regina in caelum assumpta mamy tu Marję jako przewodniczkę jakiejś kolektywnej utopii. Brak jakiegokolwiek odniesienia do Jej rzeczywistej roli jako Advocata nostra i Mediatricis omnium gratiarum, co potępiało Święte Oficjum jeszcze w 1917 roku.
Homilia Prevosta to synteza wszystkich herezji modernizmu: relatywizacja Objawienia, odrzucenie niezmiennego Magisterium, redukcja wiary do subiektywnych „poszukiwań” i utopijna wizja „nowej ludzkości”. Wierni katolicy powinni odrzucić te błędy, trzymając się niezmiennej nauki Kościoła wyrażonej w Syllabusie błędów Piusa IX i encyklice Quas Primas o Królewskiej godności Chrystusa.
Za artykułem:
2026Homilia Ojca Świętego Leona XIV w uroczystość Objawienia Pańskiego | 6 stycznia 2026„Pięknie stać się pielgrzymami nadziei. I pięknie być nimi nadal razem!” – powiedział Ojciec Święty podczas Euch… (ekai.pl)
Data artykułu: 06.01.2026
