W ramach pseudo-liturgicznego spektaklu, zwanego „Orszakiem Trzech Króli”, przedstawiciel sekty posoborowej przemawiał w Krośnie, mieszając elementy prawdy z niebezpiecznymi półprawdami. Adam Szal, stojący na czele modernistycznej struktury okupującej archidiecezję przemyską, wygłosił przemówienie pełne teologicznych nieścisłości i błędnej eklezjologii.
Naturalizm w interpretacji Mędrców
W swojej homilii Szal stwierdził: „Mędrcy […] wykorzystali swoją wiedzę po to, aby pójść i szukać prawdy. Mieli wiedzę. Była to wiedza, która oparta była o obserwację świata”. To jawne sprzeniewierzenie się nauce św. Pawła, który naucza, że „świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej” (1 Kor 1,21). Magowie ze Wschodu zostali nadprzyrodzenie prowadzeni przez łaskę, a nie jak twierdzi Szal – kierowali się zwykłym humanizmem czy „uczciwością intelektualną”.
Przybyliśmy tutaj z różnych stron, po to, aby spotkać Nowonarodzonego króla Jezusa Chrystusa i jemu oddać pokłon
Wypowiedź ta pomija kluczowy fakt, że prawdziwy pokłon wymaga adoracji (latria), którą oddajemy tylko Bogu. Tymczasem w posoborowych „eucharystiach” Chrystus jest traktowany jako symbol, a nie rzeczywista Ofiara przebłagalna.
Relatywizacja postaci Heroda
Szal określił Heroda jako „postać tragiczną”, co stanowi skandaliczne złagodzenie oceny zbrodniarza, który według tradycyjnej wykładni jest figurą Antychrysta. Św. Augustyn w „Mieście Bożym” jednoznacznie potępia Heroda jako tyrana opętanego żądzą władzy (Lib. XVIII, cap. 45). Tymczasem Szal przemilcza fakt, że:
- Herod świadomie odrzucił objawienie (Mt 2,3-8)
- Wykazał się hipokryzją, udając pobożność („aby i ja poszedł oddać mu pokłon”)
- Dopuścił się morderstwa dzieci, co Kościół zawsze uważał za szczególną postać zła
Fałszywa eklezjologia i synkretyzm
Stwierdzenie, że „Kościół to wspólnota gromadząca się w jedno wokół Chrystusa” całkowicie pomija:
- Nadprzyrodzony charakter Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa (Pius XII, „Mystici Corporis”)
- Konieczność przynależności do jedynego prawdziwego Kościoła dla zbawienia („Extra Ecclesiam nulla salus”)
- Rolę hierarchii i sakramentów jako środków zbawienia
Szal utrzymuje również niebezpieczny synkretyzm, twierdząc, że „Chrystus przyszedł do wszystkich ludzi […] nie tylko do Narodu Wybranego”. Pomija przy tym obowiązek nawrócenia niewierzących, zastępując go pustym „świadectwem życia”. To jawne odrzucenie nakazu misyjnego Chrystusa: „Idąc tedy, nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19).
Pomijanie społecznego panowania Chrystusa Króla
Najcięższym zaniedbaniem homilii jest całkowite przemilczenie obowiązku podporządkowania wszystkich sfer życia osobistego i społecznego Chrystusowi Królowi. Podczas gdy Pius XI w „Quas primas” nauczał, że „królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi” (n. 18), Szal redukuje wiarę do subiektywnego „dawania świadectwa”.
Orszak Trzech Króli – który w tradycyjnej katolickiej interpretacji symbolizuje poddanie władzy świeckiej Chrystusowi – został tu sprowadzony do folkloru i „konkursu na najpiękniejszy strój kolędniczy”. To smutna ilustracja upadku posoborowej pseudo-liturgii.
W obliczu tak rażących zaniedbań doktrynalnych, jedyną właściwą postawą jest odrzucenie modernistycznych struktur i powrót do niezmiennej nauki Kościoła katolickiego wyrażonej w Magisterium sprzed 1958 roku.
Za artykułem:
06 stycznia 2026 | 16:40Abp Szal: król Herod to postać tragiczna (ekai.pl)
Data artykułu: 06.01.2026
