Watykańska afera podszyta modernistyczną dezynformacją
Portał LifeSiteNews relacjonuje usunięcie Monsignore Marco Agostiniego ze stanowiska papieskiego ceremoniarza po opublikowaniu przez blog Silere Non Possum niezweryfikowanego nagrania z rzekomym obraźliwym komentarzem pod adresem kardynałów.
„[Sono] culattoni, tutti insieme”
– miał wypowiedzieć się duchowny według przecieku, choć brak technicznej autentykacji nagrania oraz jednoznacznego powiązania głosu z oskarżonym pozostawia sprawę w sferze medialnej sensacji.
Decyzja bez precedensu czy rutynowa rotacja?
Jak podkreślają źródła bliskie Watykanowi, zwolnienie Agostiniego „zbiegło się z naturalnym wygaśnięciem pięcioletniej kadencji, co nastąpiło już w paździerubniu lub listopadzie 2025 roku”. Fakt ten podważa medialną narrację o natychmiastowej reakcji na kontrowersyjne nagranie. W strukturze posoborowej, gdzie „wszelkie objawy tradycjonalizmu są traktowane jak zaraza” (Pius X, Pascendi Dominici Gregis), długoletnia posługa Agostiniego – obejmująca celebracje w rycie trydenckim – sama w sobie stanowiła „przestępstwo” wobec modernistycznej ortodoksji.
Retoryka podszyta relatywizmem moralnym
Szczególnie wymowne jest zaangażowanie Marco Felipe Perfettiego, właściciela bloga Silere Non Possum, który w 2022 roku otwarcie ubolewał, że „niestety” stanowisko Kościoła wobec homoseksualizmu nie zmieniło się pod rządami „papieża” Franciszka. Ten sam podmiot, domagający się rewizji doktryny moralnej, stał się narratorem rzekomego skandalu – co demaskuje strategię instrumentalnego wykorzystania „walki z homofobią” do eliminacji niewygodnych głosów.
Milczenie urzędników a zasada domniemania niewinności
W całej aferze uderza całkowity brak stosowania się do podstawowych zasad sprawiedliwości:
- Brak oficjalnego oskarżenia ze strony władz „Stolicy Apostolskiej”
- Brak możliwości obrony dla oskarżonego (Agostini nie skomentował sprawy)
- Brak dowodu technicznego potwierdzającego autorstwo nagrania
Tymczasem „każdy oskarżony ma prawo do obrony i domniemania niewinności” (Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917, kan. 1596) – zasada całkowicie ignorowana w tym medialnym linczu.
Syndrom posoborowej schizofrenii liturgicznej
Agostini przez lata cieszył się przyzwoleniem Franciszka na celebrację Mszy trydenckiej w watykańskich krypach, co stanowi jaskrawy przykład rozdwojenia jaźni neo-Kościoła. Z jednej strony ruguje się tradycyjną liturgię jako „nieaktualną”, z drugiej – używa się jej jako fasady dla „inkluzywności”. To właśnie „strategia modernistów: zachować pozory katolicyzmu, wypróbowując wszystkie możliwe formy jego zniszczenia” (Św. Pius X, Lamentabili Sane Exitu).
Epilog: kolejny akt walki z resztkami Tradycji
Niezależnie od prawdziwości zarzutów, usunięcie Agostiniego wpisuje się w szerszy kontekst systematycznej eliminacji duchownych związanych z tradycją liturgiczną. Podczas gdy „ohyda spustoszenia” (Mt 24,15) panoszy się w Watykanie za przyzwoleniem uzurpatorów, każdy przejaw wierności niezmiennej doktrynie staje się pretekstem do administracyjnego linczu. Jak przypominał Pius XI w Quas Primas:
„Pokój Chrystusowy możliwy jest jedynie w Królestwie Chrystusowym”
– którego struktury posoborowe stanowią jawne zaprzeczenie.
Za artykułem:
Papal MC removed after audio clip allegedly captures him using slur against cardinals (lifesitenews.com)
Data artykułu: 05.01.2026
