Portal eKAI (6 stycznia 2026) relacjonuje przebieg uroczystości Objawienia Pańskiego w Poznaniu, ukazując typowy dla posoborowej mentalności synkretyzm i redukcję nadprzyrodzonej wiary do spektaklu „kulturowo-religijnego”. W wydarzeniu uczestniczył abp Zbigniew Zieliński, który w swoich wystąpieniach dokonał niebezpiecznej reinterpretacji prawd wiary.
Teologiczne wypaczenie święta Epifanii
W homilii wygłoszonej w poznańskiej katedrze abp Zieliński stwierdził: „Mędrcy to symbol ludzi mądrych, którzy odkryli Pana Boga, niekoniecznie znając starotestamentalne teksty prorockie, ale idąc za głosem rozumu”. To twierdzenie stanowi jawne pogwałcenie dogmatu o konieczności wiary nadprzyrodzonej dla zbawienia, wyrażonego w konstytucji „Unam sanctam” Bonifacego VIII oraz potwierdzonego przez Sobór Laterański IV. Św. Paweł Apostół naucza przecież: „Jakże mają wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jak mają uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli?” (Rz 10,14).
„Czy kierujemy się w naszym życiu – choć dzisiaj bardzo chętnie mówimy, że jesteśmy racjonalni, pragmatyczni – rozumem i odkrywanie Pana Boga przekłada się w naszym życiu na racjonalne, logiczne konsekwencje?”
To retoryczne pytanie ukazuje naturalistyczne przesunięcie akcentów – zamiast wezwania do nawrócenia i życia łaską, proponuje się „racjonalne konsekwencje” będące namiastką moralności naturalnej. Tymczasem Pius XI w encyklice „Quas primas” (1925) podkreślał: „Państwo, które nie chce uznać Jezusa Chrystusa, zbudowane jest na nietrwałym fundamencie”.
Orszak jako widowisko ekumeniczne
Organizowany pod patronatem abp. Zielińskiego Orszak Trzech Króli został przekształcony w synkretyczne przedstawienie z udziałem monarchów „europejskiego, afrykańskiego i azjatyckiego”. Taka konstrukcja odpowiada modernistycznej wizji „religii światowej”, potępionej w Syllabusie błędów Piusa IX (pkt 16-18). Wbrew tradycyjnej interpretacji, gdzie Trzej Królowie reprezentują trzy znane wówczas kontynenty (Europę, Azję i Afrykę), obecna forma sugeruje równość wszystkich religii w drodze do Chrystusa.
Abp Zieliński całkowicie pominął w swojej wypowiedzi konieczność przynależności do Kościoła katolickiego dla zbawienia (zasada „Extra Ecclesiam nulla salus”), co stanowi zdradę misji ewangelizacyjnej. Jak zauważył św. Augustyn: „Królowie mogli przyjść do Chrystusa tylko dzięki światłu wiary, które oświeciło ich rozum” (Sermo 202).
Kolęda bez nawrócenia
Szczególnie wymowne jest zestawienie relacji o „pasterskiej wizycie” (kolędzie) u abp. Zielińskiego z organizacją synkretycznego widowiska. W tradycyjnej teologii duszpasterska wizyta kapłana w domu wiernych wiąże się z egzaminem ze znajomości prawd wiary i wezwaniem do poprawy życia. Tymczasem w relacji portalu eKAI czytamy jedynie o „uśmiechu wobec corocznej dyskusji: C czy K?”, co redukuje sacrum do medialnego żartu.
Liturgiczne zaniedbania
Cała uroczystość odbyła się bez jakiegokolwiek nawiązania do rytuału poświęcenia kredy i kadzidła, tradycyjnie towarzyszącego świętu Epifanii. Abp Zieliński poprzestał na napisaniu inicjałów K+M+B, co – wbrew tradycji – przedstawiono jako alternatywę dla formy C+M+B (Christus mansionem benedicat). Ta pozorna otwartość ukazuje relatywizację sacrum, zgodnie z modernistycznym hasłem „ważne, żeby się modlić, forma nieistotna”.
Teatralizacja wiary
„Orszak jest właśnie takim znakiem wspólnej drogi, w której każdy krok niesie w sobie odrobinę nadziei”
To stwierdzenie organizatorów idealnie wpisuje się w posoborową wizję Kościoła jako „ludu pielgrzymującego” bez jasno określonego celu. W tradycyjnej interpretacji Mędrcy nie reprezentują „wspólnej drogi ludzkości”, lecz pogańskich narodów oświeconych łaską wiary, które składają hołd prawdziwemu Królowi. Pius XII w encyklice „Mystici Corporis” (1943) przypominał, że „poza Kościołem nie ma Ducha Świętego”, podczas gdy współczesne „orszaki” sugerują, że Duch działa w każdym „szlachetnym poszukiwaniu”.
Zakończenie wydarzenia koncertem i wspólnym śpiewem kolęd na placu przed katedrą to profanacja przestrzeni sakralnej, która w tradycyjnej liturgii rezerwowana była wyłącznie dla obrzędów religijnych. Takie działanie narusza kanon 1165 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., zabraniający świeckich zgromadzeń w miejscach kultu.
Duchowa pułapka „pielgrzymów nadziei”
Hasło tegorocznego orszaku – „Pielgrzymi nadziei” – odzwierciedla modernistyczne przesunięcie eschatologicznej nadziei zbawienia na ziemię. Jak uczył św. Paweł: „Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania” (1 Kor 15,19). Tymczasem współczesne „orszaki” promują mglistą „nadzieję” na lepszy świat, ignorując konieczność pokuty i nawrócenia.
Wydarzenie zorganizowane przez Fundację Sternik Poznań – podmiot o podejrzanej doktrynalnie proweniencji – przy współudziale archidiecezji, stanowi przejaw systematycznego niszczenia katolickiej tożsamości. Jak przestrzegał św. Pius X w encyklice „Pascendi”: „Moderniści starają się wprowadzić do Kościoła ducha świata”.
Zamiast prawdziwej adoracji Nowonarodzonego Króla, poznański spektakl stał się kolejnym przykładem apostazji struktur okupujących Watykan. Wierni katolicy powinni odrzucić tego typu wydarzenia, powracając do autentycznej pobożności opartej na Mszy Świętej Wszechczasów i niezmiennej doktrynie Kościoła.
Za artykułem:
poznańska Abp Zieliński: Mędrcy to symbol ludzi mądrych, którzy odkryli Jezusa (ekai.pl)
Data artykułu: 06.01.2026
