Upadek tyrana czy triumf neokolonialnej przemocy? Katolicka ocena porwania Maduro przez USA
Portal LifeSiteNews relacjonuje zatrzymanie socjalistycznego dyktatora Wenezueli Nicolása Maduro przez siły specjalne USA, prezentując reakcje kanadyjskich polityków. Konserwatywny lider Pierre Poilievre wyraża „wdzięczność” wobec Donalda Trumpa, premier Mark Carney podkreśla „szansę na wolność” dla Wenezueli, podczas gdy tymczasowy przywódca socjalistycznej NDP Don Davies potępia akcję jako „nielegalną”.
Polityczna instrumentalizacja sprawiedliwości
„Ktokolwiek więc opiera się władzy, przeciwko Bożemu porządkowi się sprzeciwia” (Rz 13,2 Wlg) – przypomina św. Paweł, ustanawiając nienaruszalną zasadę prawowitej zwierzchności. Amerykańska operacja militarna na suwerennym terytorium Wenezueli stanowi jawne pogwałcenie ius gentium (prawa narodów), które papież Leon XIII w encyklice Immortale Dei określił jako „odblask wiecznego prawa Bożego w stosunkach między państwami”.
„Down with socialism. Long live freedom” – pisze Poilievre, redukując złożoną rzeczywistość do manichejskiego hasła.
Choć reżim Maduro zasługuje na potępienie za liczne zbrodnie przeciwko ludzkości i Kościołowi (prześladowania katolików, bezprawne zatrzymanie kardynała Porrasa), metoda „sprawiedliwości zrzuconej z helikoptera” odzwierciedla neokolonialną arogancję mocarstw. Jak trafnie zauważył Pius XII w przemówieniu z 1953 roku: „Narody nie mogą być traktowane jak pionki w grze interesów, ani jak łup silniejszego”.
Milczenie o religijnych korzeniach wolności
Zarzut Daviesa o naruszeniu prawa międzynarodowego zasługuje na odrzucenie jako przejaw świeckiego legalizmu. Jednakże zarówno konserwatyści, jak i liberałowie pomijają fundamentalną prawdę: żadna wolność nie może trwać bez fundamentu w Chrystusie Królu. Carney wspomina o „demokracji i pokoju”, lecz – zgodnie z duchem posoborowego relatywizmu – odcina te pojęcia od ich nadprzyrodzonego źródła.
Encyklika Quas primas Piusa XI stanowi nieodwołalne potępienie takiej postawy: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym […] nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Żaden z komentujących polityków nie nawiązuje do konieczności odnowy społeczeństwa według zasad katolickich.
Fałszywa dychotomia: socjalizm vs. liberalizm
Retoryka Poilievre’a ujawnia zgubną dialektykę współczesnej polityki, sprowadzającą walkę do wyboru między dwoma błędami: krwawym socjalizmem Maduro a kapitalistycznym liberalizmem Trumpa. Tymczasem papież Pius XI w Quadragesimo anno potępił oba systemy jako „skażone materializmem” – jeden poprzez „zniewolenie proletariatu”, drugi przez „kult mamony”.
Kardynał Alfredo Ottaviani w Il baluardo (1953) przestrzegał: „Gdy katolicy dają się uwieść antykomunistycznej retoryce liberałów, budują więzienie dla własnych dzieci”. Potępienie Maduro przez Trumpa – którego administracja promuje aborcję, gender i prześladowania katolików tradycyjnych – to klasyczny przykład simulatio justitiae (pozorowania sprawiedliwości).
Prześladowania Kościoła: centralny temat pominięty
Artykuł wspomina incydent z kardynałem Porrasem jedynie marginalnie, podczas gdy prześladowania religijne powinny stanowić główną oś oceny reżimu. Jak nauczał Leon XIII w Libertas praestantissimum: „Państwo, które nie służy Kościołowi, staje się narzędziem jego prześladowania”.
Milczenie na temat systematycznej destrukcji katolickiej edukacji, profanacji świątyń i mordów na duchownych przez reżim Cháveza-Maduro dowodzi, że dla komentujących polityków „prawa człowieka” pozostają pustym frazesem oderwanym od praw Bożych.
Katolicka droga naprawy
Rozwiązaniem dla Wenezueli nie jest ani socjalistyczna tyrania, ani liberalna interwencja, lecz powrąt do katolickich zasad społecznych wyrażonych w encyklikach Rerum novarum i Quas primas. Jak pisał św. Pius X: „Pokój musi być budowany nie na piasku umów międzynarodowych, lecz na skale Ewangelii”.
Dopóki Wenezuela nie uzna publicznego panowania Chrystusa Króla, dopóty każda „demokratyczna transformacja” pozostanie jedynie zmianą oprawców narodu. Non est potestas nisi a Deo (Nie ma władzy, która by nie pochodziła od Boga) – przypomina nam Pismo Święte (Rz 13,1 Wlg). Odrzucenie tej zasady przez współczesne państwa stanowi źródło wszystkich kryzysów.
Za artykułem:
Poilievre, Carney show support for Maduro capture as NDP’s interim leader denounces it (lifesitenews.com)
Data artykułu: 05.01.2026
