Portal Opoka.org.pl w artykule z 7 stycznia 2026 r. relacjonuje kontrowersje wokół stanowiska Donalda Trumpa dotyczącego poprawki Hyde’a, zakazującej publicznego finansowania aborcji. Prezydent USA miał wezwać republikańskich kongresmenów do „elastyczności” w tej kwestii, argumentując doraźnymi korzyściami wyborczymi. Marjorie Dannenfelser z Susan B. Anthony Pro-Life America ostro skrytykowała tę postawę, nazywając ją „porzuceniem wieloletniej zasady”. Artykuł powołuje się na dokument amerykańskich biskupów z 1993 r., podkreślający prawo do opieki zdrowotnej, oraz kończy cytatem z Psalmu 26 o trwaniu w prawości.
Polityczny pragmatyzm jako narzędzie dezintegracji moralnej
Propozycja „elastyczności” w kwestii fundamentalnego prawa do życia demaskuje głęboki kryzys współczesnej polityki, która – jak słusznie zauważa portal – przedkłada „doraźne kalkulacje” nad nienaruszalne zasady moralne. Problem jednak sięga głębiej niż chwilowe wahania polityków. Już sama struktura debaty o „poprawce Hyde’a” jako elemencie negocjacyjnym ujawnia acceptio personarum (łac. stronniczość) wobec zbrodni aborcji. Kościół katolicki zawsze nauczał, że:
„Żadna ludzka władza nie ma prawa zezwalać na zabicie niewinnej istoty ludzkiej, czy to będącej w łonie matki, czy już narodzonej” (Pius XI, Casti Connubii, 1930).
Tymczasem artykuł pomija kluczowy kontekst doktrynalny: finansowanie aborcji to nie tylko kwestia budżetowa, lecz współudział w morderstwie sankcjonowany przez państwo. Brak jednoznacznego odwołania do encykliki Evangelium Vitae Jana Pawła II (która potępia aborcję jako „zbrodnię” n. 58) czy soborowej konstytucji Gaudium et Spes (n. 51) o świętości życia od poczęcia, świadczy o redukcji problemu do poziomu czysto politycznego.
Modernistyczne źródła relatywizacji
Przywołany dokument biskupów USA z 1993 r. „Ramy kompleksowej reformy opieki zdrowotnej” zawiera niebezpieczną dwuznaczność. Stwierdzenie, że „każdy ma prawo do odpowiedniej opieki zdrowotnej” bez jasnego odróżnienia opieki medycznej od pseudomedycznych zabiegów zabójczych, otwiera furtkę dla interpretacji sprzecznych z lex naturalis (łac. prawem naturalnym). Jak przypominał Pius XII:
„Życie niewinnej osoby jest nietykalne, i jakakolwiek próba jego zniszczenia jest naruszeniem najpoważniejszego z przykazań Bożych” (Przemówienie do położników, 1951).
Portal nie zauważa, że sama koncepcja „poprawki Hyde’a” jako negocjowalnego elementu ustawodawstwa jest już kompromisem z cywilizacją śmierci. W zdrowym społeczeństwie chrześcijańskim nie dyskutuje się o „stopniu” zakazu mordowania dzieci, lecz bezwzględnie go egzekwuje – co jasno wynika z nauczania Leona XIII w Rerum Novarum o obowiązkach państwa wobec najsłabszych.
Teologiczne bankructwo „strategii elastyczności”
Sugestia Trumpa, by być „sprytnym” w obronie życia, to klasyczny przykład mentalità mondana (łac. światowego sposobu myślenia), który Chrystus potępił w Ewangelii (J 15,19). Artykuł słusznie cytuje Psalm 26, ale pomija jego kluczowy kontekst: walka o świętość wymaga całkowitego oderwania od kompromisu z grzechem. Św. Tomasz z Akwinu w Summa Theologica (II-II, q. 10, a. 11) dowodzi, że współpraca formalna ze złem – nawet dla rzekomego „większego dobra” – jest zawsze niedopuszczalna.
Organizacje pro-life cytowane w artykule, choć słusznie protestują przeciwko „elastyczności”, same funkcjonują w paradygmacie demokratycznego relatywizmu. Brakuje im fundamentalnego odniesienia do Quas Primas Piusa XI, gdzie czytamy:
„Państwa nie mogą odmawiać publicznego posłuszeństwa i czci Chrystusowi Królowi, jeśli chcą zachować nienaruszoną swą władzę” (n. 32).
Dopóki walka z aborcją toczy się w ramach świeckiego państwa neutralnego światopoglądowo, a nie jako realizacja społecznego panowania Chrystusa Króla, będzie skazana na klęskę – czego dowodzi historia ostatnich dziesięcioleci.
Duchowa pustka współczesnego „zaangażowania”
Najgłębszym problemem ujawnionym w artykule jest brak zrozumienia nexus mysteriorum (łac. związku tajemnic) pomiędzy obroną życia a życiem sakramentalnym. Portal nie zauważa, że wielu „polityków pro-life” regularnie uczestniczy w posoborowych „Mszach”, gdzie:
- Ofiara przebłagalna zostaje zredukowana do „uczty”
- Rubryki naruszają teologię kapłaństwa
- Komunia przyjmowana jest na rękę w stanie grzechu ciężkiego
Św. Pius X w Pascendi Dominici gregis ostrzegał, że modernizm prowadzi do relatywizacji wszystkich prawd wiary. Dziś widzimy to w postawie polityków, którzy traktują ochronę życia jako „kwestię światopoglądową” podlegającą negocjacjom, a nie nienaruszalny imperatyw wypływający z Bożego prawa.
Artykuł kończy się frazesem o „chwiejności” polityków, ale nie wskazuje na źródło problemu: odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla i zastąpienie go demokratycznym kultem woli większości. Dopóki walka z aborcją nie będzie nierozerwalnie złączona z przywróceniem katolickiego porządku społecznego – włącznie z odrzuceniem posoborowej rewolucji liturgicznej i doktrynalnej – pozostanie jedynie gaszeniem pożaru, którego przyczyny się toleruje.
Za artykułem:
Gdy zasady przegrywają z politycznymi kalkulacjami. Trump: musicie być elastyczni w kwestii obrony życia (opoka.org.pl)
Data artykułu: 07.01.2026
