Portal Opoka informuje o zamknięciu ostatnich oddziałów ginekologiczno-położniczych w Lesku i Leżajsku, co zmusza kobiety do odbywania porodów w odległych placówkach, niekiedy oddalonych o 100 km. Rzekome powody ekonomiczne („za mało pacjentek”) oraz zastępowanie specjalistycznych oddziałów „dyżurami położnych na SOR-ach” demaskują systemową degradację opieki nad matką i dzieckiem. „Minister zdrowia Izabela Leszczyna obiecywała, że punkt nie zostanie zamknięty” – czytamy w artykule. Jak zwykle w przypadku modernistycznych władz – słowa pozostały pustym frazesem.
Ekonomiczny totalitarym przeciw życiu
Likwidacja porodówek w imię „opłacalności” to klasyczny przejaw cywilizacji śmierci, potępionej przez Piusa XII w przemówieniu do położników (29.10.1951): „Życie ludzkie jest święte; od samego początku wymaga ono działania Stwórcy. Bezprawne niszczenie życia jest zbrodnią przeciw Bogu”. Tymczasem współczesny system medyczny, zredukowany do rachunku zysków i strat, traktuje narodziny dziecka jak linię w budżecie. Gdy w powiecie leżajskim „urodziło się około 460 dzieci”, szpital otrzymał zapłatę jedynie za 300 procedur – resztę uznano za „nieopłacalną”. Czyż nie jest to jawna realizacja zasad neomaltuzjanizmu, potępionego przez Leona XIII w Rerum novarum (15.05.1891)?
Milczenie o moralnych konsekwencjach
Artykuł pomija kluczowy aspekt: zamknięcie porodówek zmusza kobiety do rodzenia w placówkach pozbawionych odpowiedniej infrastruktury. To zaś zwiększa ryzyko komplikacji i śmierci zarówno matek, jak i dzieci. „Porody będą przyjmowane na miejscowym SOR-ze” – informuje zastępca dyrektora szpitala w Leżajsku, Bogusław Piersiak. Taka praktyka stanowi jawne pogwałcenie zasad sprawiedliwości społecznej, o której Pius XI pisał w Quadragesimo anno (15.05.1931): „Władza państwowa winna wspierać obywateli w zachowaniu prawa do życia i rozwoju”.
Fałszywa troska polityków
W tekście uderza hipokryzja posła Adama Dziedzica (PSL), który w interpelacji ministerialnej cytuje liczby i dane techniczne („nowoczesna sala porodowa”, „specjalistyczna wanna”), lecz ani słowem nie wspomina o świętości życia. To typowe dla współczesnej klasy politycznej – traktującej człowieka jako „jednostkę statystyczną”. Tymczasem już św. Tomasz z Akwinu w Sumie teologicznej (II-II, q. 65) nauczał: „Życie jest dobrem największym ze wszystkich dóbr zewnętrznych, dlatego zabójstwo jest najcięższym grzechem”. Gdy politycy milczą o tym fundamencie – ich protesty są jedynie cynicznym teatrem.
Demograficzne samobójstwo narodu
Likwidacja kolejnych porodówek na Podkarpaciu („w Przeworsku i Nisku”) wpisuje się w proces systematycznej depopulacji Polski. Jak ostrzegał Pius XII w orędziu radiowym (24.12.1952): „Naród, który przestaje szanować życie, skazuje się na wymarcie”. Dramatyczne statystyki – w 2025 r. w Polsce urodziło się jedynie 272 tys. dzieci – to owoc systemowej apostazji. Zamiast naprawiać ten stan, władze pogłębiają kryzys, utrudniając dostęp do podstawowej opieki medycznej. Czyż nie jest to realizacja „kultury śmierci”, demaskowanej przez Piusa XI w encyklice Casti connubii (31.12.1930)?
Katolicka alternatywa: Caritas czy SOR?
W całym artykule brakuje jakiejkolwiek wzmianki o roli Kościoła w obronie życia. Gdzie są katolickie szpitale, które – zgodnie z tradycją zakonów takich jak bonifratrzy czy szarytki – powinny przejąć opiekę nad porzuconymi pacjentkami? Niestety, struktury posoborowe zajęte „dialogiem” i ekumenicznymi gadulstwem zrezygnowały z ewangelicznego nakazu: „Chorych nawiedzajcie” (Mt 25:36). Zamiast tego proponują kobietom „dyżur położnych na SOR-ach” – czyli medyczną półnędzę. Oto gorzki owacj aggiornamento!
Za artykułem:
Ostatnia porodówka w Bieszczadach jednak zamknięta. To samo stało się w Leżajsku (opoka.org.pl)
Data artykułu: 07.01.2026
