Ameryka Łacińska: humanitarny kamuflaż dla apostazji

Portal eKAI (8 stycznia 2026) informuje o rzekomej „solidarności” struktur posoborowych z Wenezuelą, powołując się na oświadczenia Latynoamerykańskiej i Karaibskiej Rady Biskupiej (CELAM) oraz konferencji „biskupich” Brazylii, Meksyku, Argentyny, Chile i Peru. W obliczu kryzysu migracyjnego i politycznego, pseudo-hierarchowie wzywają do „dialogu”, „poszanowania godności ludzkiej” i „przezwyciężenia przemocy”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar misji Kościoła.

Naturalistyczna redukcja misji Kościoła

„Biskupi Brazylii oświadczyli, że są «duchowo zjednoczeni» ze wspólnotami wenezuelskimi i wyrazili solidarność z ofiarami przemocy (…). Podkreślono, że tylko dialog, prawda i sprawiedliwość mogą utorować drogę do trwałego pokoju”.

Komunikat pomija fundamentalną prawdę wyrażoną przez Piusa XI w Quas primas: „Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Głoszenie „pokoju” bez poddania narodów pod berło Chrystusa Króla stanowi heretyckie odrzucenie regalitati Christi – najwyższej władzy Syna Bożego nad społeczeństwami.

Synkretyzm prawno-humanitarny

Apel meksykańskich „biskupów” o „poszanowanie suwerenności, praworządności i praw człowieka” odzwierciedla modernistyczną herezję potępioną w Syllabusie Piusa IX (1864). Teza 39 wyraźnie odrzuca twierdzenie, że „Państwo jako źródło wszystkich praw posiada nieograniczoną władzę”, podczas gdy teza 77 potępia relatywizm religijny: „W obecnych czasach nie jest już rzeczą stosowną, aby religia katolicka była uważana za jedyną religię państwową”.

Liturgiczna profanacja

Wezwanie „biskupów” chilijskich do „włączenia do Mszy św. specjalnych intencji” jest jawnym nadużyciem, gdyż:

1. Nowa „msza” Paula VI (1969) nie jest Ofiarą Kalwarii, lecz protestancką wieczerzą (teza 40 pliku Lamentabili o „zmniejszeniu skuteczności Mszy Świętej”)
2. Wspomniany „kard. Carlos Castillo” publicznie głosił herezje, m.in. negując dziewictwo Marji Panny
3. Wszelkie „modlitwy” w strukturach posoborowych mają charakter ekumeniczny, sprzeczny z kanonem 1258 Kodeksu z 1917 r.

Kryzys imigracyjny jako owoc apostazji

Wymienione 6,7 mln uchodźców z Wenezueli stanowi bezpośredni skutek:

• Odrzucenia społecznego panowania Chrystusa przez rewolucję boliwariańską
• Bierności pseudo-hierarchów, którzy zamiast żądać katolickiego porządku, popierali „teologię wyzwolenia” (potępioną przez Piusa XII w Ad Apostolorum Principis)
• Systemowej degradacji sakramentów – 98% „chrztów” w strukturze posoborowej jest nieważnych z powodu zmienionej formy

Demaskacja fałszywej solidarności

Rzekoma „solidarność” CELAM i konferencji „biskupich” stanowi jedynie:

„Strategię dezinformacji: Etap 3 (1958-2000): Przejęcie narracji przez modernistów, ukrycie III Tajemnicy, ekumeniczna reinterpretacja”

(jak wykazano w pliku o fałszywych objawieniach fatimskich). Zamiast wezwać do:

1. Publicznego poświęcenia Wenezueli Najświętszemu Sercu Jezusa
2. Nawrócenia na jedyną prawdziwą wiarę
3. Przywrocenia społecznego panowania Chrystusa Króla

neo-kościół oferuje świecki humanitaryzm. Jak ostrzegał Pius X w Pascendi: „Moderniści usiłują zniszczyć nie tylko religię katolicką, ale wszelką religię”.

Za artykułem:
świat Kościoły lokalne w Ameryce Łacińskiej solidaryzują się z Wenezuelą   (ekai.pl)
Data artykułu: 08.01.2026

Podziel się tą wiadomością z innymi.