Portal Vatican News relacjonuje wydarzenia związane z rzekomym zakończeniem „Roku Jubileuszowego 2025” przez uzurpatora Leona XIV, podczas którego „biskup” Kazimierz Gurda miał uczestniczyć w bluźnierczej ceremonii zamknięcia „Drzwi Świętych” w Bazylice Watykańskiej. Całość prezentowana jest w tonie religijnej powagi, podczas gdy w rzeczywistości stanowi kolejny akt teatru modernistycznej rewolucji.
Parodia katolickiej pobożności
„Bp Gurda uczestniczył w Mszy św., której przewodniczył we wtorek, 6 stycznia Leon XIV. Podczas Liturgii nastąpiło zamknięcie Drzwi Świętych i zakończenie Jubileuszu 2025”
Sam koncept „drzwi świętych” i „jubileuszu” w prezentowanej formie stanowi czysto nowinkarską innowację, obcą Tradycji katolickiej. Jak przypomina encyklika Quas Primas Piusa XI (1925), prawdziwy Jubileusz koncentruje się na uznaniu „prawa królewskiej godności i władzy Chrystusa Pana” nad narodami, nie zaś na pustych gestach symbolicznch. Tymczasem posoborowy rytuał sprowadza sacrum do poziomu performatywnego spektaklu, gdzie znaki zastępują rzeczywistość łaski.
Ukryta promocja soborowej herezji
„Biskup” Gurda z zadowoleniem odnotowuje rozpoczęcie nowego cyklu katechez o Vaticanum II:
„«Myślę, że są one nam dzisiaj bardzo potrzebne, żebyśmy zrozumieli soborowe nauczanie; tak jak widzi je Kościół i Ojciec Święty» – zaznaczył biskup siedlecki”
To jawna próba rehabilitacji największej katastrofy teologicznej XX wieku. Przypomnijmy stanowcze słowa św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis (1907): „Moderniści usiłują zniszczyć wszystkie instytucje katolickie”. Vaticanum II z jego doktryną o fałszywej wolności religijnej (Dignitatis humanae) i ekumenizmie (Nostra aetate) stanowi kwintesencję potępionego modernizmu, o czym dobitnie świadczy Syllabus błędów Piusa IX (1864), który w punkcie 77 odrzuca tezę, że „nie jest już rzeczą roztropną, aby religia katolicka była uważana za jedyną religię państwa”.
Naturalizm zastępujący łaskę
Wypowiedź Gurdy demaskuje redukcję życia duchowego do psychologicznego doświadczenia:
„miniony Rok Jubileuszowy był to «czas łaski, przemyślenia osobistej relacji z Panem Bogiem i Kościołem»”
Gdzie tu mowa o stanie łaski uświęcającej, konieczności sakramentalnej spowiedzi czy obowiązku wyznawania jedynej prawdziwej Wiary? To czysto protestanckie ujęcie, sprzeczne z nauczaniem Soboru Trydenckiego (sesja VI, kan. 9): „Jeśli ktoś powie, że grzeszny człowiek może być usprawiedliwiony samą wiarą […] niech będzie wyklęty”.
Antychrześcijańska eschatologia
Stwierdzenie Gurdy, że „z nadzieją patrzymy w przyszłość” pomija fundamentalną prawdę katolickiej eschatologii. Jak naucza Quas Primas: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym” możliwy jest jedynie poprzez poddanie narodów pod panowanie Chrystusa-Króla. Tymczasem posoborowa „nadzieja” to utopijne oczekiwanie na ziemskie królestwo humanitarnego synkretyzmu, co Pius XI nazwał „bezbożną i zgubną dla państw ideą, jakoby władzę sprawowały nie ludzie, lecz jakieś bezosobowe państwo” (Divini Redemptoris).
Całość wydarzenia stanowi zatem kolejny dowód na całkowite zerwanie posoborowej struktury z katolicką Tradycją. Jak ostrzegał św. Pius X w Lamentabili sane (1907): „Dogmaty, sakramenty i hierarchia […] są tylko etapem ewolucji świadomości chrześcijańskiej” – herezja potępiona w punkcie 54 dekretu. Wierni katolicy nie mogą mieć udziału w tym bluźnierczym teatrze, który jest jedynie kpiną z prawdziwego Jubileuszu Odkupienia dokonanego przez Krzyżową Ofiarę Chrystusa.
Za artykułem:
Bp Gurda: Jubileusz był czasem odnowienia relacji z Bogiem (vaticannews.va)
Data artykułu: 07.01.2026
