Portal Gość Niedzielny informuje o zatwierdzeniu przez państwa członkowskie Unii Europejskiej kontrowersyjnej umowy handlowej z Mercosurem. Przeciwko głosowały: Polska, Francja, Irlandia, Węgry i Austria, podczas gdy Belgia wstrzymała się od głosu. Mechanizm ochronny dla unijnych rolników został wzmocniony – threshold uruchamiający ochronę obniżono z 8% do 5% spadku cen produktów wrażliwych. Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen może teraz podpisać porozumienie podczas wizyty w Paragwaju.
Ekonomia ponad etyką: masoneria w akcji
Przedstawiona jako „szansa na nowe rynki zbytu”, umowa z Mercosurem stanowi klasyczny przykład naturalistycznej redukcji człowieka do homo oeconomicus. Jak trafnie diagnozował Pius XI w Quadragesimo anno: „Wolna konkurencja zniszczyła sama siebie; despotyczne panowanie chciwości w życiu gospodarczym przygniotło wolność” (QA 88). Tymczasem brukselska technokracja, w duchu masońskiego hasła „laissez faire, laissez passer”, poświęca europejskich rolników na ołtarzu globalistycznych interesów.
„Komisja Europejska przedstawia umowę z Mercosurem wyłącznie w różowych barwach” – przyznaje portal, nie zauważając jednak, że ta „różowość” to jedynie kamuflaż dla systemowej apostazji od katolickiej nauki społecznej.
Język zdrady: technokratyczny newspeak
Retoryka artykułu zdradza typowo modernistyczne przejęzyczenie: „preferencje celne”, „mechanizm ochronny”, „procedura pisemna”. To język biurokratycznej maszynerii, całkowicie obcej katolickiemu rozumieniu gospodarki jako służby dobru wspólnemu. Jak ostrzegał Leon XIII w Rerum novarum: „Państwo istnieje dla obywateli, a nie obywatele dla państwa” (RN 35). Tymczasem dzisiejsza UE odwraca tę hierarchię, traktując narody jak pionki w globalnej grze ekonomicznej.
Teologiczny wymiar gospodarczej apostazji
Kluczowe pominięcie artykułu stanowi milczenie o principium hierarchiae w ekonomii. Podczas gdy Pius XI nauczał, że „dobra tego świata są wprawdzie przeznaczone do użytku wszystkich ludzi w ogólności, jednak prawo własności prywatnej, nadane przez naturę, nie znosi tego przeznaczenia, lecz nakłada na posiadaczy obowiązek spełniania go” (QA 45), unijni decydenci sankcjonują rabunkową eksploatację zasobów Mercosuru, ignorując zarówno sprawiedliwość społeczną, jak i ekologię w prawdziwym znaczeniu.
Co więcej, lansowany argument o „tańszej żywności dla konsumenta” stanowi przykrywkę dla demontażu suwerenności żywnościowej. Jak zauważono w artykule: „własna produkcja rolna i niezależność żywnościowa ma znaczenie strategiczne” – ale już bez odniesienia do nauczania Leona XIII, który w Rerum novarum podkreślał szczególną rolę rolnictwa jako fundamentu zdrowego społeczeństwa (RN 36).
Konsekwencje duchowe: od ekonomii do bałwochwalstwa
Przyjęta umowa realizuje w praktyce błędy potępione w Syllabusie błędów Piusa IX, zwłaszcza tezę 39: „Państwo, będąc źródłem i początkiem wszelkich praw, korzysta z prawa niczym nie ograniczonego”. Brukselska oligarchia, odrzucając principium subiectionis władzy świeckiej wobec prawa Bożego, sankcjonuje bałwochwalczy kult mammona, gdzie „wolny handel” staje się bożkiem wymagającym ofiar z europejskiej tożsamości.
Wezwanie do opamiętania
W obliczu tej gospodarczej apostazji, katolicy muszą przypomnieć słowa Leona XIII: „Żadna forma rządu nie potępia sama przez się Kościoła; może ona być nawet dobrą, byleby była z natury swej zdolna i rzeczywiście prowadziła do dobra i pożytku publicznego. Lecz jeżeli jaka forma rządu chwieje się w sądach o prawowitości władzy lub wpaja błędne zasady o stosunku państwa do obywateli, to nie sprzeciwia się nauce Kościoła, lecz jej racjonalne wymagania” (Diuturnum illud). Czas odrzucić modernistyczne iluzje i powrócić do ordo catholicus w ekonomii!
Za artykułem:
Państwa Unii Europejskiej zgodziły się na zawarcie umowy handlowej z krajami Mercosur (gosc.pl)
Data artykułu: 09.01.2026
