Portal Opoka relacjonuje skandal w szkole podstawowej w Kielnie, gdzie nauczycielka języka angielskiego „zdjęła krzyż ze ściany i wyrzuciła go do kosza na oczach uczniów” przed świętami Bożego Narodzenia. Choć incydent wywołał oburzenie części rodziców i polityków, cała sprawa demaskuje głębszy kryzys apostazji w strukturach okupujących miejsce Kościoła.
Teatr oburzenia w służbie status quo
Metropolita gdański „abp Tadeusz Wojda” – jak go określa portal – rzekomo „domaga się rzetelnych wyjaśnień”. Tymczasem ten sam hierarcha uczestniczy w spotkaniach ekumenicznych, gdzie krzyż traktuje się jako „symbol” równy protestanckim emblematom. Jego reakcja to czysta hipokryzja, gdyż Quas Primas Piusa XI jednoznacznie naucza: „królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi”, zaś państwa „mają obowiązek publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”.
Poseł „Michał Kowalski” z partii PiS mówi o „pierwszym przypadku zdjęcia krzyża w szkole publicznej od 1989 roku”. To nieprawda – proces systematycznej dechrystianizacji trwa od dziesięcioleci za przyzwoleniem kolejnych rządów, w tym tych z udziałem jego ugrupowania. Wystarczy przypomnieć laicką konstytucję z 1997 roku czy tolerowanie usuwania religii ze szkół pod płaszczykiem „tolerancji”.
Systemowa apostazja w działaniu
„Minister edukacji Barbara Nowacka” deklaruje: „każdy ma prawo do poszanowania godności swojej wiary”. To jawna herezja potępiona w Syllabusie błędów Piusa IX (punkty 15-18), który odrzuca „równość kultów”. Tymczasem prawda jest jedna: „Nie masz w żadnym innym zbawienia” (Dz 4,12).
Nauczycielka nie działała w próżni – jej czyn to logiczny owoc:
- Rezygnacji z katolickiego charakteru szkół na mocy ustawy z 1961 roku (nigdy nie odwołanej!)
- Dialogu z laicyzmem prowadzonego przez posoborowych „biskupów”
- Pedagogiki wstydu promowanej przez UNESCO i UE
„Stowarzyszenie Katechetów Świeckich” mówi o „działaniu antypedagogicznym”, ale milczy na temat:
- Wyrzucania katechezy na ostatnie godziny lekcyjne
- Obowiązkowej „edukacji” seksualnej zgodnej z ideologią LGBT
- Usuwania krzyży z sal sądowych i szpitali za przyzwoleniem „episkopatu”
Krzyż – znak sprzeciwu, nie „symbol”
Największym skandalem jest redukcja Krzyża Świętego do poziomu „symbolu religijnego” czy „wartości”. Tymczasem „Syn Człowieczy musi być wywyższony” (J 3,14) jako jedyna Ofiara przebłagalna. Jak naucza św. Paweł: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (Rz 12,21).
Prawdziwie katolicka reakcja wymagałaby:
- Natychmiastowej ekskomuniki nauczycielki za publiczne świętokradztwo (kanon 2314 KPK 1917)
- Przywórców narodu na kolanach przed Ukrzyżowanym (jak Bolesław Chrobry w Gnieźnie)
- Uznania publicznego panowania Chrystusa Króla w konstytucji i życiu społecznym
Tymczasem protest w Kielnie pozostaje jałowym gestem, skoro sami organizatorzy uczestniczą w systemie, który codziennie krzyżuje Chrystusa przez:
- Legalizację aborcji i in vitro
- Propagandę sodomską w mediach publicznych
- Finansowanie bluźnierczych „instalacji artystycznych”
Quo vadis, Polonia?
Dopóki naród nie powróci do „niezmiennej Tradycji” (Pius XII), takie incydenty będą się mnożyć. Jak ostrzegał Pius XI w Quas Primas: „Odwrócenie się od panowania Zbawiciela naszego sprowadziło ten wylew zła na świat”. Kielno to tylko symptom – choroba tkwi w sercu narodu, który wybrał „wolność” zamiast posłuszeństwa Bożemu Prawu.
Ostatnie słowo należy do Chrystusa Króla: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie” (Łk 11,23). Czas najwyższy, by Polska dokonała wyboru – między restauracją katolickiego ładu a ostatecznym pogrążeniem się w modernistycznej otchłani.
Za artykułem:
Pierwszy taki przypadek od 1989 roku. Poseł Kowalski: zdjęcie krzyża w szkole to groźny precedens (opoka.org.pl)
Data artykułu: 09.01.2026
