„Konsystorz” bezprawia: pseudo-synod w służbie antykościoła
Portal eKAI (9 stycznia 2026) relacjonuje przygotowania do drugiego „konsystorza kardynałów” zwołanego przez uzurpatora Leona XIV na czerwiec 2026. Według wypowiedzi rzecznika sekty posoborowej Matteo Bruniego, planowane są coroczne kilkudniowe spotkania „kardynałów” w ramach tzw. „nadzwyczajnych konsystorzy”.
„Ojciec Święty zabrał głos. Podziękował kardynałom za ich obecność i udział, za wsparcie, a w szczególności starszym kardynałom «za wysiłek, jaki włożyli, aby przybyć»”
Teatr bezprawnych nominacji
Cały spektakl tzw. „konsystorza” jest czystą fikcją prawną i teologiczną. Jak przypomina św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice: „Papież jawny heretyk przestaje sam w sobie być Papieżem i głową”. Tym samym wszelkie nominacje „kardynalskie” dokonane przez modernistycznych uzurpatorów od Jana XXIII począwszy są ipso facto nieważne. Ecclesia Dei (Dekret Św. Oficjum z 1897 r.) jasno stwierdza, że heretycy tracą jurysdykcję nawet bez formalnej deklaracji Kościoła.
Synodalność jako narzędzie demolowania dogmatów
Wypowiedź uzurpatora o „synodalności nie technicznej, lecz emocjonalnej” odsłania prawdziwy cel tych spotkań: zastąpienie niezmiennego depozytu wiary zbiorowym subiektywizmem. Kontrastuje to radykalnie z nauczaniem Piusa XII w encyklice Humani generis: „Kościół nie jest demokracją, gdzie prawda zależy od głosowania”. Jak trafnie zauważył św. Wincenty z Lerynu: Quod semper, quod ubique, quod ab omnibus creditum est (Co zawsze, wszędzie i przez wszystkich było wierzone).
Naturalistyczna redukcja misji Kościoła
Pełna wymowa „konsystorza” ujawnia się w odniesieniu do „sytuacji świata” i „cierpień wojen”. Brak tu jakiejkolwiek wzmianki o jedynym koniecznym dziele Kościoła: głoszeniu Ewangelii i udzielaniu sakramentów dla zbawienia dusz. Zamiast tego – redukcja do świeckiego aktywizmu, co Pius XI w Quas primas potępił jako „odrzucenie królewskiej władzy Chrystusa nad narodami”.
„Konsystorz zakończył się śpiewem Te Deum”
To jawne świętokradztwo! Śpiew Te Deum – hymnu dziękczynienia za łaski Boże – w kontekście spotkania heretyckiej sekty stanowi parodię liturgiczną. Jak czytamy w Mszale Rzymskim: „Ofiarę czystą składają tylko ci, którzy są w jedności z niepokalaną Oblubienicą Baranka”.
Struktura apostazji w działaniu
Wzmianka o „konstytucji apostolskiej” Predicate Evangelium potwierdza kontynuację rewolucji soborowej. Dokument ten – znoszący rozdział władzy nauczającej i wykonawczej w Kościele – jest bezprawnym aktem sprzecznym z konstytucją Piusa X Vacante Sede Apostolica. Jak ostrzegał św. Pius X w Lamentabili sane: „Moderniści dążą do zniszczenia nie tylko katolickiej nauki, ale samej instytucji Kościoła”.
Duchowa pustka w miejsce depozytu wiary
Cała narracja o „misyjności” i „odnowie” pozbawiona jest nadprzyrodzonej perspektywy. Brak odniesień do:
- Ofiary Mszy Świętej jako źródła łask
- Potrzeby nawrócenia narodów na katolicyzm
- Konieczności zwalczania błędów doktrynalnych
- Królewskiej władzy Chrystusa nad społeczeństwami
Jak trafnie diagnozował Pius IX w Syllabus errorum: „Wszelkie próby pogodzenia Kościoła z postępem, liberalizmem i współczesną cywilizacją są herezją” (pkt 80).
Stanowisko katolickie
W obliczu tej farsy, katolicy trwający przy integralnej wierze winni:
- Odrzucić wszelką współpracę z posoborową sektą
- Strzec się uczestnictwa w jej pseudo-sakramentach
- Modlić się o nawrócenie heretyków i triumf Niepokalanego Serca Marji
- Trwać przy prawowitych pasterzach zachowujących niezmienną doktrynę
Jak napomina Apostoł: «Nolite conformari huic saeculo» (Nie bądźcie przywiązani do tego świata) – Rz 12,2. Jedynie wierność Tradycji gwarantuje uczestnictwo w prawdziwym Kościele założonym przez Chrystusa Króla.
Za artykułem:
09 stycznia 2026 | 03:00Papież zapowiedział drugi konsystorz. Kiedy się odbędzie? (ekai.pl)
Data artykułu: 09.01.2026
