Portal opoka.org.pl promuje najnowszy odcinek podcastu „Gościa Niedzielnego”, w którym siostra Joanna Nowińska próbuje reinterpretować teologię chrztu Chrystusa w duchu posoborowego synkretyzmu. W materiale zatytułowanym „Jezus w rzece Jordan – ramię w ramię z grzesznikami” autorzy forsują niebezpieczną tezę o rzekomej „zmianie logiki działania Boga” podczas chrztu Pańskiego.
Naturalistyczne wypaczenie sakramentu
W komentowanym materiale czytamy: „Jan chrzcił wodą na znak pokuty, podczas gdy nasz chrzest jest realnym zanurzeniem w przejściu Chrystusa ze śmierci do życia”. To stwierdzenie, choć pozornie poprawne, pomija istotę sakramentu jako odrodzenia z wody i Ducha Świętego (J 3,5), redukując go do psychologicznego doświadczenia „przemiany relacji”. Jak nauczał Pius XII w encyklice Mystici Corporis: „Chrzest włącza nas w mistyczne Ciało Chrystusa, czyniąc nas uczestnikami Bożej natury” – prawda całkowicie przemilczana w omawianym podcaście.
„Spotkanie z Jezusem całkowicie leczy nas z wykluczania innych. W Chrystusie drugi człowiek przestaje być »obcym«, a staje się umiłowanym bratem”
Ta sentencja demaskuje prawdziwy cel posoborowej reinterpretacji – zastąpienie teologii łaski psychologią społeczną. Wiara katolicka uczy, że Chrystus przyszedł zbawić grzeszników, a nie „leczyć z wykluczania”. Jak pisał św. Paweł: „Chrystus Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy” (1 Tm 1,15).
Relatywizacja jedynego Zbawiciela
Szczególnie niepokojące jest zestawienie Chrystusa z postacią Korneliusza. Próba przedstawienia Pana jako „znosiciela podziałów” pomiędzy Żydami a poganami relatywizuje konieczność wiary w Jezusa jako jedynego Pośrednika. Sobór Trydencki dogmatycznie orzekł: „Jeśli ktoś twierdzi, że ludzie mogą być usprawiedliwieni przed Bogiem własnymi siłami… niech będzie wyklęty” (sesja VI, kan. 1). Tymczasem podcast sugeruje, że samo „porzucenie uprzedzeń” wystarczy do nawrócenia.
Siostra Nowińska, cytowana w artykule, stwierdza: „Niedziela Chrztu Pańskiego to moment, w którym odkrywamy zupełnie nową logikę działania Boga”. To jawne zaprzeczenie niezmienności Boga, którą potwierdza Psalm 101:28: „Tyś jest tenże, a lata Twoje nie ustaną”. Bóg nie zmienia swojej „logiki”, gdyż jako wieczny i doskonały nie podlega ewolucji.
Duch Soboru Watykańskiego II w całej pełni
Prezentowany materiał to klasyczny przykład aplikacji hermeneutyki zerwania Benedykta XVI, gdzie Pismo Święte staje się pretekstem do głoszenia świeckich idei integracji społecznej. Wbrew nauce św. Pawła, który ostrzegał: „Nie mieszajcie jarzma wiernych z niewiernymi! Alboż bowiem stowarzyszenie sprawiedliwości z nieprawością? Alboż wspólność światła z ciemnością?” (2 Kor 6,14), podcast forsuje wizję chrześcijaństwa pozbawionego wymagań moralnych.
Opisywany odcinek stanowi część szerszego trendu w strukturach posoborowych, gdzie sakramenty sprowadza się do rytuałów społecznej integracji, odzierając je z nadprzyrodzonej mocy. Jak trafnie zauważył św. Pius X w encyklice Pascendi: „Moderniści widzą w religii jedynie uczucie, które wypływa z potrzeby nieznanego”.
W obliczu tak rażących nadużyć, katolicy wierni Tradycji powinni przypominać prawdziwą naukę o chrzcie:
- Jest konieczny do zbawienia (Mk 16,16)
- Gładzi grzech pierworodny i wszystkie grzechy osobiste
- Włącza do Kościoła – jedynej Arki zbawienia
- Wyciska niezatarte znamię charakteru sakramentalnego
Dopóki struktury posoborowe będą głosić „nową logikę” sprzeczną z odwiecznym Magisterium, ich nauczanie pozostanie duchowo bezpłodne. Christus heri, hodie, ipse et in saecula – Chrystus wczoraj, dziś, ten sam i na wieki (Hbr 13,8).
Za artykułem:
Jezus w rzece Jordan – ramię w ramię z grzesznikami. Nowy odcinek biblijnego podcastu „Gościa Niedzielnego” (opoka.org.pl)
Data artykułu: 10.01.2026
