Portal eKAI (11 stycznia 2026) relacjonuje odkrycia archeologiczne w Al-Maghtas w Jordanii, identyfikowane jako biblijna „Betania po drugiej stronie Jordanu”, miejsce chrztu Chrystusa. Artykuł podkreśla potwierdzenie tej lokalizacji przez UNESCO oraz wizyty trzech uzurpatorów: „Jana Pawła II”, „Benedykta XVI” i „Franciszka”. W tekście pominięto jednak kluczowe aspekty teologiczne, zastępując je naturalistycznym podejściem do świętości miejsca.
Naturalistyczna redukcja tajemnicy chrztu
Portal informuje: „wykopaliska archeologiczne ukazały pozostałości kościołów, kaplic, grot pustelników oraz baptysterium, jako miejsca kultu związane z Chrztem Jezusa”. To podejście całkowicie pomija nadprzyrodzony charakter wydarzenia, które stanowiło teofanię Trójcy Przenajświętszej. Jak nauczał św. Tomasz z Akwinu: „Chrzest Janów nie był sakramentem, lecz przygotowaniem do Nowego Prawa” (Suma Teologiczna III, q.38, a.1). Autentyczna pobożność katolicka zawsze łączyła kult miejsc świętych z prawdami wiary, nie zaś z archeologicznymi spekulacjami.
Ekumeniczna deformacja prawdy
W tekście czytamy: „«Betania po drugiej stronie Jordanu» ma ogromne znaczenie religijne dla większości wyznań chrześcijańskich”. To stwierdzenie ujawnia relatywistyczną mentalność potępioną przez św. Piusa X w „Lamentabili sane exitu”: „Kościół nie może pogodzić się z tymi, którzy negują jego boskie pochodzenie i nieomylny autorytet” (propozycja 21). Katolicka nauka głosi niezmiennie, że poza Kościołem nie ma zbawienia (Sobór Florencki, 1442).
„Dziś Niedziela Chrztu Pańskiego”
To zdanie demaskuje liturgiczną dezintegrację posoborowia. W tradycyjnym kalendarzu Kościoła Niedziela Chrztu Pańskiego nie istnieje – święto to wprowadzono w 1955 roku w ramach modernistycznych reform Piusa XII, które przygotowały grunt dla posoborowej destrukcji.
Fałszywa ciągłość z apostolską tradycją
Artykuł powołuje się na Orygenesa i św. Jana Chryzostoma, przemilczając jednocześnie ich nauczanie o jedyności Kościoła. Św. Jan Chryzostom wyraźnie nauczał: „Nie ma zbawienia poza Kościołem, jak nie było ocalenia poza Arką Noego” (Homiliae in epistulam ad Romanos). Tymczasem autorzy mieszają świadectwa Ojców z ekumenicznymi kompromisami.
Pseudosakralność posoborowych „pielgrzymek”
Wzmianki o wizytach uzurpatorów watykańskich w Al-Maghtas służą stworzeniu pozorów ciągłości z autentyczną tradycją. Tymczasem struktury posoborowe, odrzuciwszy niezmienną doktrynę, pozbawiły się władzy uświęcania miejsc czy osób. Jak stwierdził św. Robert Bellarmin: „Jawny heretyk automatycznie traci jurysdykcję” (De Romano Pontifice II, 30).
Teologiczne zaniedbania
Artykuł całkowicie pomija nadprzyrodzone znaczenie chrztu Chrystusa:
- Objawienie Trójcy Przenajświętszej (Mt 3,16-17)
- Uświęcenie wód chrztu świetego
- Wzór dla sakramentalnego odrodzenia
Brak tych elementów świadczy o naturalistycznej redukcji charakterystycznej dla modernizmu, potępionego przez św. Piusa X w „Pascendi Dominici gregis”.
Archeologiczny fideizm
Portal bezkrytycznie przyjmuje tezy UNESCO, pisząc: „obszar «Betanii po drugiej stronie Jordanu» […] został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO”. To ujawnia mentalną niewolę wobec świeckich instytucji, podczas gdy Kościół zawsze nauczał swojej nadrzędności nad władzą cywilną (encyklika „Quas Primas” Piusa XI).
Podsumowanie: archeologia bez teologii
Przedstawiony materiał stanowi przykład modernistycznej instrumentalizacji miejsc świętych. Jak ostrzegał św. Pius X: „Moderniści zastępują wiarę uczuciem religijnym i historycznymi spekulacjami” (Pascendi, 6). Prawdziwa wartość miejsca chrztu Chrystusa polega wyłącznie na jego związku z objawieniem Bożym – nie zaś na uznaniu przez masońskie organizacje czy apostackie struktury.
Za artykułem:
11 stycznia 2026 | 13:39Miejsce Chrztu Jezusa – „Betania po drugiej stronie Jordanu” (ekai.pl)
Data artykułu: 11.01.2026
