Struktury okupujące Watykan zainaugurowały w Asyżu kolejne widowisko pseudoreligijne, nazwane „Rokiem Jubileuszowym św. Franciszka”. Jak podaje portal ekai.pl (12 stycznia 2026), uroczystości zgromadziły zwierzchników zdegenerowanych zgromadzeń franciszkańskich, „biskupa” Domenico Sorrentino oraz politycznych współpracowników tej masońskiej operacji. Całość stanowi jawną profanację pamięci Poverella, którego duchową spuściznę posoborowie systematycznie wypacza od dziesięcioleci.
Teatr apostazji pod płaszczykiem tradycji
Organizatorzy próbują nadać imprezie pozory ciągłości historycznej, odwołując się do wcześniejszych „obchodów”:
„W 2023 roku w Greccio świętowano pierwszą szopkę bożonarodzeniową, wymyśloną przez Franciszka. W 2024 roku upamiętniono cudowne stygmaty świętego, a w 2025 roku celebrowano jego słynny hymn na cześć stworzenia («Pieśń słoneczna»)”
To klasyczny przykład modernistycznej metody: zawłaszczanie symboli katolickich dla celów całkowicie obcych duchowi Kościoła. Szopka – która w intencji Biedaczyny miała uwydatnić dogmat Wcielenia – została zredukowana do sentymentalnej dekoracji. Stygmaty, będące nadprzyrodzonym potwierdzeniem wierności Franciszka depozytowi wiary, przedstawia się jako „cudowny” fenomen psychosomatyczny. Wreszcie „Canticum creaturarum” – wyrażające chrystocentryczny zachwyt nad dziełem Stworzenia – przemianowano na ekologiczny manifest, co Pius X potępił w dekrecie Lamentabili Sane (1907) jako przejaw naturalizmu teologicznego (propozycja 58).
Antypapieskie orędzie w służbie globalizmu
Centralnym punktem spektaklu stało się odczytanie przesłania uzurpatora Leona XIV, w którym ten:
„wyraził nadzieję, że przesłanie pokoju znajdzie głęboki oddźwięk we współczesnym Kościele i społeczeństwie”
To jawne zaprzeczenie nauki Chrystusa Króla, który przyszedł „rzucić ogień na ziemię” (Łk 12,49) i „nie przyniósł pokoju, ale miecz” (Mt 10,34). Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) jednoznacznie pouczał: „Pokój Chrystusa tylko w Królestwie Chrystusowym”. Tymczasem neo-kościół – podążając za duchem Asyżu 1986 r. – promuje heretycką koncepcję pokoju jako świeckiego konsensusu, co Pius IX potępił w Syllabusie błędów (1864) jako „błąd indyferentyzmu” (pkt 15-18).
Polityczna instrumentalizacja świętości
Artykuł chwali decyzję włoskiego parlamentu o przywróceniu święta 4 października jako dnia wolnego:
„Trzy miesiące temu włoski parlament zdecydowaną większością głosów przywrócił święto św. Franciszka (4 października) jako święto ustawowe w całych Włoszech”
To kolejny dowód całkowitego podporządkowania struktur posoborowych władzom świeckim, co stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1884 Kodeksu Prawa Kanonicznego (1917) i potępionej w Syllabusie tezy, że „państwo jest źródłem wszystkich praw” (pkt 39). Św. Pius X w liście apostolskim Notre charge (1910) ostrzegał: „Kościół nie może być poddany władzy świeckiej”.
Fałszywe odpusty z nieistniejącego skarbca
Komicznym akcentem całej farsy jest wzmianka o rzekomych „odpustach zupełnych”:
„z okazji Roku Jubileuszowego watykańska Penitencjaria Apostolska udzieli odpustu zupełnego. Poza Asyżem odpust ten można uzyskać w każdym kościele poświęconym św. Franciszkowi na całym świecie”
To bezczelne nadużycie, gdyż – jak uczy Sobór Trydencki – odpusty udziela się tylko w communio sanctorum, której posoborowie nie reprezentuje. Kanon 911 KPK 1917 stanowi, że prawo dyspensowania zastrzeżone jest wyłącznie dla prawowitego Następcy Piotra. Tymczasem „Penitencjaria Apostolska” to ciało bez sakramentalnej władzy, działające na mocy „konstytucji” Pastor Bonus Jana Pawła II – heretyka ipso facto ekskomunikowanego.
Franciszek prawowierny kontra Franciszek ekumeniczny
Milczenie o prawdziwym duchu franciszkańskim stanowi najcięższą zbrodnię tego przedsięwzięcia. Święty z Asyżu:
- Wyznał przed sułtanem Al-Kamilem wyłączną prawdę katolicyzmu („Jeśli nie uwierzycie, zginiecie w grzechu” – Życiorys większy św. Bonawentury IX,8)
- Nakazał braciom głosić kazania tylko za zgodą biskupów (Reguła niezatwierdzona, XVII)
- Przestrzegał przed dialogiem z heretykami: „Strzeżcie się wszystkich heretyków i katarów” (Testament)
Tymczasem współczesne „zgromadzenia franciszkańskie” to ośrodki promujące ekumenizm (potępiony przez Piusa XI w Mortalium Animos), ekologizm i synkretyzm – co sam „papież” bergoglio dowiódł, zmieniając imię na Franciszek.
Krzyż bez Chrystusa, święty bez Kościoła
Cała ta jubileuszowa operacja stanowi kolejny krok w budowaniu „religii światowej” przepowiedzianej przez Leona XIII w wizji szatańskiego konklawe. Usunięto z niej:
- Naukę o konieczności Chrztu dla zbawienia (Mk 16,16)
- Powszechność władzy Chrystusa Króla nad narodami (Ps 2)
- Obowiązek walki z herezją (Tt 3,10)
Św. Franciszek przedstawiany jest jako patron ekologów, pacyfistów i dialogujących – nie jako rycerz Niepokalanej, czciciel Eucharystii i pokutnik. To karykatura odpowiadająca duchowi antychrysta, który „przyjdzie w swoim imieniu” (J 5,43).
Za artykułem:
12 stycznia 2026 | 12:38Rozpoczął się Rok Jubileuszowy Świętego Franciszka z Asyżu (ekai.pl)
Data artykułu: 12.01.2026
