Portal Catholic News Agency (12 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „biskupów” pseudokościelnych struktur w Panamie, którzy podczas 224. zgromadzenia plenarnego zaapelowali o „pilną potrzebę nadania sobie nowej konstytucji”. W przesłaniu pełnym modernistycznej nowomowy pominięto fundamentalną zasadę katolicką: „Panowanie Chrystusa Króla nad narodami” (Pius XI, Quas Primas), zastępując ją naturalistyczną wizją „demokratycznych instytucji” i „sprawiedliwości społecznej”.
Zdrada misji nadprzyrodzonej na rzecz rewolucji politycznej
„Pasterze” neo-Kościoła stwierdzili: „Nie chodzi tylko o reformę tekstów, ale o odnowienie konsensusu, wzmocnienie instytucji demokratycznych, zagwarantowanie sprawiedliwości społecznej”. To jawna apostazja od nauki Leona XIII, który w Immortale Dei nauczał: „Państwo, podobnie jak Kościół, jest społecznością doskonałą w swoim rodzaju. Obie jednak nie mają równej godności ani nie posiadają jednakowych uprawnień. Kościół jest wyższym porządkiem niż państwo”. Tymczasem omawiane wystąpienie redukuje rolę Kościoła do agenta zmian społecznych, całkowicie pomijając obowiązek państw do publicznego uznania panowania Chrystusa Króla i podporządkowania prawodawstwa prawu Bożemu.
„Przyjęcie dziedzictwa 9 stycznia [1964] wymaga jasnego zrozumienia wyzwań współczesności. Wśród nich jest pilna potrzeba nadania sobie nowej konstytucji”
Odwołanie do wydarzeń z 1964 roku, gdy studenci panamscy starli się z wojskiem USA w strefie Kanału Panamskiego, ujawnia czysto rewolucyjną inspirację tych pseudopasterskich rozważań. Jak zauważył św. Pius X w Notre charge apostolique: „Katolicy nie mogą przyłączać się do żadnego ruchu, którego celem jest podkopywanie istniejącego porządku społecznego”. Tymczasem „biskupi” gloryfikują krwawe zamieszki jako akt „obrony suwerenności”, podczas gdy prawdziwa suwerenność narodów pochodzi wyłącznie z poddania się „jarzmu Chrystusowemu” (Mt 11:29-30).
Ubóstwo bez łaski: redukcja misji Kościoła do socjalizmu
W części dotyczącej ubóstwa czytamy: „Biedni nie mogą czekać. To nie tylko liczby czy statystyki; to ludzie z twarzami i historiami”. Choć pozornie szlachetne, to stwierdzenie pomija kluczową prawdę: największym ubóstwem jest stan grzechu śmiertelnego, a prawdziwe miłosierdzie polega na prowadzeniu dusz do sakramentów. Jak nauczał Pius XI w Quadragesimo anno: „Najpierw należy przywrócić porządek chrześcijański”. Tymczasem neo-kościół proponuje wyłącznie naturalistyczne rozwiązania systemowe, całkowicie ignorując nadprzyrodzony cel istnienia Kościoła – zbawienie dusz.
Ekologiczne bałwochwalstwo zamiast kultu Stwórcy
„Pasterze” deklarują „pastoralne wsparcie dla naszych braci i sióstr w Río Indio” w kontekście budowy zbiornika wodnego przez władze kanału panamskiego. To kolejny przykład zastąpienia ewangelizacji ekologicznym aktywizmem, potępionym już przez Piusa XII jako „fałszywy mistycyzm przyrody”. Prawdziwy Kościół nigdy nie stawiałby „zrównoważonego rozwoju” ponad prawem własności czy dobrem wspólnym rozumianym w świetle prawa Bożego.
Relatywizm w przebraniu „pokoju”
Współczucie dla Wenezueli wyrażone w słowach: „Jedność w modlitwie, aby Pan obdarzył ten naród darem pojednania, harmonii i przyszłości współpracy, stabilności i pokoju” to klasyczny przykład modernistycznego relatywizmu. Gdzie wezwanie do nawrócenia z błędów socjalizmu? Gdzie przypomnienie, że prawdziwy pokój jest wyłącznie „owocem sprawiedliwości” (Iz 32:17) rozumianej jako zgodność z prawem Bożym? Św. Pius X w Notre charge apostolique ostrzegał: „Nie ma prawdziwego braterstwa poza chrześcijaństwem”.
Teologiczne bankructwo posoborowia
Całe przesłanie „biskupów” Panamy stanowi żywą ilustrację potępionych błędów modernizmu:
- Separacja Kościoła od państwa – sprzeczna z nauczaniem Piusa IX w Quanta cura i Syllabusie błędów (punkty 39-55)
- Redukcja religii do etyki społecznej – potępiona przez św. Piusa X w Pascendi jako „ateizm praktyczny”
- Zastąpienie Królestwa Chrystusa demokratycznym utopizmem – wbrew całej tradycji od Quas Primas po nauczanie Piusa XII
Jak stwierdził Pius XI w Quas Primas: „Nie będzie nadziei trwałego pokoju między narodami, dopóki jednostki i państwa zaprzeczać będą i odmawiać posłuszeństwa panowaniu Zbawiciela naszego”. Dopóki „hierarchia” posoborowa nie powróci do głoszenia tej fundamentalnej prawdy, jej społeczne manifesty pozostaną jedynie farsą – modernistyczną parodią prawdziwego Magisterium.
Za artykułem:
Catholic Church in Panama calls for new constitution (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 12.01.2026
