Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) promuje III edycję Nagrody Przewroty przyznawanej przez Centrum Nauki Kopernik za „śmiałe, nowatorskie i przewrotne” inicjatywy edukacyjne. Wśród prezentowanych przykładów znaleźć można: zastąpienie ocen tradycyjnych „informacją zwrotną” w siemianowickiej szkole, tworzenie „miejsc bezpiecznych” dla młodzieży w Krośnie oraz kurs dokształcający dla położnych dotyczący menopauzy. Artykuł w duchu modernistycznej utopii kreśli wizję edukacji wyzwolonej z „przestarzałych” struktur, gdzie „praca zespołowa przenosi uwagę uczniów z wyniku na proces”. W całym tym pedagogicznym entuzjazmie nie ma jednak ani śladu świadomości, że każda prawdziwa edukacja musi być podporządkowana nadprzyrodzonemu celowi człowieka – zbawieniu duszy.
Naturalizm jako nowa religia oświaty
Opisywane inicjatywy stanowią klasyczny przykład naturalizmu pedagogicznego, potępionego już przez Piusa XI w encyklice Divini Illius Magistri (1929):
„Błąd dzisiejszy polega na tym, że usiłuje wychowanie oderwać i oddzielić od czcigodnego prawa Bożego, to znaczy od wiary, a zasadzić je jedynie na podstawie naturalizmu” (pkt 77).
Gdy Robert Firmhofer, dyrektor CN Kopernik, chełpi się zmianą „paradygmatu myślenia o edukacji” poprzez „wspieranie samodzielności w kreowaniu własnej ścieżki uczenia”, sięga po retorykę potępioną w Syllabusie Piusa IX (1864):
„Błąd 14: Filozofię należy traktować bez uwzględnienia Objawienia nadprzyrodzonego” (Syllabus, pkt 14).
Wspomniany kurs o menopauzie, choć pozornie szlachetny, redukuje kobietę do poziomu biologicznego fenomenu, ignorując jej dignitas jako imago Dei. Tymczasem Leon XIII w Rerum Novarum jednoznacznie przypominał: „Człowiek bowiem nie jest ciałem tylko, ale głównie duszą nieśmiertelną” (pkt 36).
Demontaż autorytetu i kult samowoli
Likwidacja tradycyjnych stopni szkolnych na rzecz „informacji zwrotnej” to nie innowacja, lecz realizacja modernistycznej zasady immanentizmu, potępionej w dekrecie Lamentabili Sane Świętego Oficjum (1907):
„Błąd 22: Dogmaty, które Kościół podaje jako objawione, nie są prawdami pochodzenia Bożego, ale są pewną interpretacją faktów religijnych, którą z dużym wysiłkiem wypracował sobie umysł ludzki” (pkt 22).
Gdy Sylwia Barnett z Krosna mówi o budowaniu „partnerskich relacji” z młodzieżą zamiast autorytetu wychowawczego, sięga po język demokratycznej utopii sprzecznej z katolicką nauką o hierarchii. Jak przestrzegał Pius XI: „Wychowanie jest przede wszystkim funkcją społeczności, nie zaś państwa” (DIM pkt 59), wskazując na naturalne prawa rodziny i Kościoła.
Klimatyczny panteizm zamiast chrześcijańskiego panowania
Projekty ekologiczne prezentowane jako szczyt edukacyjnej nowoczesności (aplikacje, czujniki, „zielone kompetencje”) stanowią przejaw ekologicznego panteizmu, który pragnie zastąpić chrześcijańską koncepcję władzy nad stworzeniem z Rdz 1:28. Tymczasem Pius XII w przemówieniu do uczestników Międzynarodowego Kongresu Astronautycznego (1957) przestrzegał:
„Eksploracja kosmosu powinna prowadzić do większej chwały Bożej, a nie stawać się celem samym w sobie”.
Absurdalność tego programu uwidacznia się zwłaszcza w projekcie „rozwijania zielonych kompetencji w hucie” – jakby przemysł ciężki mógł stać się narzędziem pseudomistycznej ekologicznej przemiany.
Struktura apostazji
Kapituła nagrody złożona z „przedstawicieli świata nauki, edukacji, biznesu, sztuki i życia publicznego” to modelowy przykład masońskiej strategii infiltracji potępionej już przez Leona XIII w Humanum Genus (1884). Gdy patronat honorowy obejmuje „Ministra Edukacji”, widzimy realizację zasady: „Wychowanie jest przede wszystkim funkcją państwa” – herezji potępionej przez Piusa XI (DIM pkt 60).
Nagroda finansowana przez Kulczyk Foundation (współtwórczynię kursu o menopauzie) ujawnia globalistyczne powiązania tego przedsięwzięcia. Jak ostrzegał Pius XI w Quas Primas (1925): „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, zburzone zostały fundamenty władzy”.
W całym tym programie nie znajdziemy ani jednego odniesienia do kształtowania cnót moralnych, życia łaską uświęcającą czy przygotowania na Sąd Ostateczny – jedynych prawdziwych celów ludzkiej egzystencji.
Katolicka alternatywa: edukacja pod krzyżem
W przeciwieństwie do tych modernistycznych eksperymentów, katolicka pedagogika zawsze opierała się na niezbywalnych zasadach:
– Primatus veritatis – pierwszeństwo prawdy objawionej przed ludzkimi opiniami
– Subordinatio – podporządkowanie nauki celowi nadprzyrodzonemu
– Autoritas ex Christo – autorytet nauczyciela wynikający z uczestnictwa w misji Kościoła
Jak uczył św. Jan Chryzostom: „Nie ma większego zła niż kształcić dzieci jedynie w sztukach wyzwolonych, zaniedbując naukę cnót chrześcijańskich” (Homilia 21 o Ewangelii Mateusza). W tym kontekście nagradzanie projektów promujących klimatyczny aktywizm czy redukcję stresu zamiast formacji charakteru jest nie tylko błędem – to duszpasterska zbrodnia wobec młodego pokolenia.
Za artykułem:
Edukacja jest przewrotna. Centrum Nauki Kopernik przyzna Nagrodę Przewroty 2026 (tygodnikpowszechny.pl)
Data artykułu: 13.01.2026
