Portal Więź.pl (12 stycznia 2026) relacjonuje analizę ekonomiczną Djavada Salehi-Isfahaniego dotyczącą protestów w Iranie, sprowadzając kryzys do czynników walutowych i geopolitycznych: „Dewaluacja waluty w Iranie nigdy nie jest jedynie kwestią techniczną; szybko powoduje ona wzrost cen i spadek siły nabywczej” oraz „wyzwanie, przed którym stoi Iran, ma charakter zarówno gospodarczy, jak i polityczny”. Artykuł pomija jednak istotę problemu: systemowy bunt przeciw porządkowi nadprzyrodzonemu i prawu naturalnemu, który nie może zaowocować jedynie „reformami gospodarczymi”, lecz nieuchronnie prowadzi do rozkładu społecznego.
Redukcja człowieka do homo oeconomicus
Analiza Salehi-Isfahaniego, profesora ekonomii z Virginia Tech, reprezentuje klasyczny redukcjonizm naturalistyczny, traktujący społeczeństwo jako mechanizm do zarządzania zasobami, a nie wspólnotę dążącą do życia wiecznego. Gdy autor pisze: „irańskie społeczeństwo pozostaje głęboko nieufne wobec wszelkich obietnic płynących z Izraela”, nie dostrzega, że zarówno islamski reżim w Teheranie, jak i syjonistyczne państwo w Tel Awiwie, odrzucając uniwersalne królestwo Chrystusa, skazane są na konflikt. „Nie masz w żadnym innym zbawienia” (Dz 4,12 Wlg) – żadne porozumienia dyplomatyczne nie zastąpią nawrócenia narodów.
Bałwochwalczy kult państwa narodowego
Obecny kryzys obnaża bankructwo wszystkich systemów opartych na idolatrii suwerenności państwowej. Iran, podobnie jak współczesne „demokracje”, łudzi się, że poprzez „transfery 10 milionów riali na osobę” (czyli ok. 0,2 dolara według aktualnego kursu) zaspokoi głód sprawiedliwości społecznej. Tymczasem Pius XI w Quas Primas jasno nauczał: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Bez podporządkowania prawodawstwa, edukacji i polityki zagranicznej prawu Bożemu, każde „reformy” pozostaną li tylko łataniem dziur w tonącym okręcie.
Modernistyczna ucieczka od metafizyki zła
Szczególnie jaskrawy jest brak analizy moralnych przyczyn kryzysu. Artykuł milczy o:
- Systemowym łamaniu praw rodziny poprzez islamskie prawo małżeńskie
- Prześladowaniach chrześcijan (w tym egzekucjach konwertytów)
- Demoralizującym wpływie gospodarki opartej na handlu bronią i wspieraniu terroryzmu
Tymczasem Sobór Trydencki w dekrecie o usprawiedliwieniu (sesja VI, kan. 20) potępił błąd mówiący, że „człowiek usprawiedliwiony może przestrzegać przykazań Bożych” bez łaski. Iran – podobnie jak wszystkie państwa odrzucające społeczne panowanie Chrystusa – doświadcza skutków tej herezji: prawa nie mogą być przestrzegane, gdy odrzuca się samego Prawodawcę.
Fałszywa alternatywa: teokracja czy demokracja
Autor sugeruje, że rozwiązaniem dla Iranu mogłoby być „zaprzestanie wrogich działań wobec Izraela i Stanów Zjednoczonych”. To klasyczny przykład błędu posoborowego relatywizmu – stawiania na równo dwóch systemów apostazji: islamskiej teokracji i masońskiej demokracji. Jak przypominał św. Pius X w Lamentabili sane (propozycja 65 potępiona): „Współczesnego katolicyzmu nie da się pogodzić z prawdziwą wiedzą bez przekształcenia go w pewien chrystianizm bezdogmatyczny”. Zarówno Iran, jak i USA potrzebują nie „dialogu”, lecz totalnej konwersji do jedynej prawdziwej Wiary.
Eschatologiczna perspektywa królestwa Bożego
W przeciwieństwie do naturalistycznej narracji portalu Więź.pl, katolicka analiza musi wskazywać na ostateczne rozwiązanie: ustanowienie społecznego panowania Chrystusa Króla. Jak zapowiedziano w Psalmie 71: „Panować będzie od morza aż do morza, a od rzeki aż do kończyn ziemi”. Iran – podobnie jak wszystkie narrody pogrążone w bałwochwalstwie państwa narodowego – doświadcza dziś sprawiedliwych sądów Bożych (inflacja, sankcje, wewnętrzne bunty), które są jednocześnie wezwaniem do pokuty. Jak ostrzegał Pius IX w Syllabusie (propozycja 15 potępiona): „Każdy człowiek jest wolny, by wyznawać tę religię, którą uzna za prawdziwą” – oto źródło wszystkich współczesnych rewolt.
Za artykułem:
Iran stoi w obliczu poważnych wyzwań gospodarczych i politycznych (wiez.pl)
Data artykułu: 12.01.2026
