Portal Gość Niedzielny (13 stycznia 2026) relacjonuje dramatyczne protesty w Iranie, podając szacunki ofiar śmiertelnych wahające się od kilkuset do 12 tysięcy. W tekście brak jednak fundamentalnego osadzenia tych wydarzeń w perspektywie katolickiej doktryny o społecznej władzy Chrystusa Króla. Pominięto milczeniem szczególnie dwa kluczowe aspekty: prześladowania katolików i innych mniejszości religijnych w Iranie oraz legitymację moralną reżimu opartą na otwartym odrzuceniu praw Bożych.
„Syn obalonego szacha Iranu Mohammada Rezy Pahlawiego, Reza Pahlawi, powiedział Le Figaro, że Irańczycy mają dość reżimu ajatollahów i zaczynają dostrzegać, że jego siła słabnie”
Kompromitacją intelektualną jest przedstawianie syna masońskiego współpracownika jako „alternatywy” bez głębszej analizy jego programu. Gdy Pahlawi deklaruje: „trzecie założenie to laickość; sądzę, że wszyscy Irańczycy o poglądach prawdziwie demokratycznych muszą szanować zasadę rozdziału władzy religijnej od politycznej”, należy to rozumieć jako otwarte odrzucenie dogmatu o Sociali Regno Christi (społecznym królowaniu Chrystusa), który Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) ogłosił obowiązującym dla wszystkich narodów. „Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi. […] Wszyscy panujący i książęta narodów winienią Chrystusowi hołd publiczny” (Quas Primas, 18).
Religijny nihilizm obu stron konfliktu
Analizowany artykuł zawiera symptomatyczne przemilczenie: żadna ze stron konfliktu nie reprezentuje katolickiej koncepcji państwa. Reżim ajatollahów realizuje islamską teokrację, podczas gdy opozycja proklamuje świecki liberalizm. Obie doktryny zostały jednoznacznie potępione przez Magisterium:
- Islam jako „sekta fałszywego proroka Mahometa” (Sobór Florencki, Cantate Domino, 1442)
- Laicyzm jako „zgubny i opłakany błąd” (Pius IX, Quanta Cura, 1864)
W tym kontekście szczególnie groteskowo brzmią zapewnienia Pahlawiego o „równości wszystkich” i obronie „mniejszości LGBTQ” – co stanowi jawne przyzwolenie na sodomię, potępioną jako „czyn niegodny” (Rdz 19, 1-29) i „hańbiącą namiętność” (Rz 1, 26-27).
Amerykański interwencjonizm jako fałszywe zbawienie
„Zapowiedziana przez prezydenta USA Donalda Trumpa pomoc dla protestujących Irańczyków oznacza ogromną falę ataków wojskowych, cybernetycznych i psychologicznych – napisał we wtorek senator Republikanów Lindsey Graham”
Deklaracje amerykańskich polityków ujawniają typowo masońską mentalność: wiara w przemoc jako narzędzie „wyzwolenia” przy całkowitym pominięciu konieczności nawrócenia narodu. Jak trafnie zauważył św. Pius X w liście apostolskim Notre Charge Apostolique (1910): „Nie ma prawdziwej wolności bez prawdy Chrystusowej”. Tymczasem proponowana przez USA „pomoc” nie zawiera żadnego odniesienia do ewangelizacji, za to opiera się na:
- Destrukcji infrastruktury państwowej
- Zabójstwach przywódców
- Cyberwojnie
Takie działania są moralnie nie do przyjęcia, gdyż naruszają katolicką zasadę wojny sprawiedliwej, która wymaga m.in. prawowitej władzy, słusznej przyczyny i proporcjonalności środków (św. Tomasz z Akwinu, Summa Theologiae, II-II, q. 40).
Zbrodnie przeciwko ludzkości czy przeciwko Bogu?
W tekście wielokrotnie powtarza się fraza „prawa człowieka”, jednak bez jakiegokolwiek odniesienia do ich źródła – prawa naturalnego i Bożego. To klasyczny przykład naturalistycznej redukcji, potępionej w Syllabusie Piusa IX (1864): „56. Moral laws do not stand in need of the divine sanction” (błąd potępiony).
Katastrofalne jest również pominięcie głównych ofiar irańskiego reżimu: chrześcijan. Według raportu Pomoc Kościołowi w Potrzebie:
- Iran zajmuje 8. miejsce na świecie w indeksie prześladowań chrześcijan
- Konwersja z islamu na chrześcijaństwo karana jest śmiercią
- W latach 2022-2025 stracono 17 konwertytów
Artykuł milczy o tych faktach, co dowodzi liberalnego uprzedzenia wobec prześladowań religijnych – typowego dla środowisk związanych z sektą posoborową.
Fałszywe proroctwa i królestwa tego świata
Wypowiedź Rezy Pahlawiego dla „Le Figaro” zawiera symptomatyczne sformułowanie: „musi (wystąpić) odpowiedni układ planet”. To jawny okultyzm, sprzeczny z katolickim zakazem astrologii (Katechizm Rzymski, III, 8, 13).
Tymczasem jedynym prawowitym władcą narodów pozostaje Chrystus Król, o czym Pius XI nauczał: „Królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi, a Jego władza nie jest tylko symboliczną czy nominalną, lecz rzeczywistą i absolutną” (Quas Primas, 21).
Do czasu uznania tej prawdy przez Iran i społeczność międzynarodową, wszelkie rozwiązania pozostaną jedynie przejściem od jednej formy tyranii do drugiej – co doskonale ilustruje obecny konflikt między islamską teokracją a świeckim liberalizmem.
Za artykułem:
Iran: Różne szacunki liczby ofiar protestów – od setek do 12 tys. zabitych (gosc.pl)
Data artykułu: 13.01.2026
