Portal Vatican News (13 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedzi kardynała Pierbattisty Pizzaballi, „patriarchy łacińskiego Jerozolimy”, dotyczące sytuacji na Bliskim Wschodzie. W wywiadzie „hierarcha” stwierdza:
„Nikt nie może ignorować pragnienia życia i sprawiedliwości, które stanowi integralną część sumienia każdego człowieka”
, co ma uzasadniać zaangażowanie „Kościoła” w procesy polityczne.
Naturalizm zamiast nadprzyrodzonej misji Kościoła
Analizowany tekst stanowi klasyczny przykład redukcji misji Kościoła do działalności socjalno-politycznej. Brak jakiejkolwiek wzmianki o salus animarum (zbawieniu dusz), konieczności nawrócenia czy obowiązku głoszenia Ewangelii wszystkim narodom (Mt 28,19) demaskuje czysto naturalistyczne podejście. „Patriarcha” mówi wyłącznie o
„pokoju, sprawiedliwości i godności”
, całkowicie pomijając kwestię łaski uświęcającej i wiecznego zbawienia. To jawna zdrada depositum fidei (depozytu wiary), gdyż jak uczy Papież Pius XI w Quas primas:
„Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym – oto hasło, które dał Kościół ludzkości”
, zaś prawdziwy pokój możliwy jest jedynie pod panowaniem Chrystusa Króla.
Fałszywy ekumenizm i relatywizm religijny
Szczególnie niepokojące jest określenie Ziemi Świętej jako
„piątej Ewangelii”
i
„ósmego sakramentu”
. To jawne bluźnierstwo przeciwko nauce o siedmiu sakramentach ustanowionych przez Chrystusa oraz jedyności i niepowtarzalności Pisma Świętego. Teza, że
„każdy może być w pełni chrześcijaninem bez podróży do Ziemi Świętej”
, choć formalnie prawdziwa, służy tu relatywizacji znaczenia miejsc świętych, podczas gdy tradycyjna teologia podkreśla ich rolę w umacnianiu wiary. Co więcej, całkowite pominięcie kwestii żydowskiego odrzucenia Mesjasza oraz obowiązku ewangelizacji wyznawców islamu świadczy o przyjęciu modernistycznej doktryny wielowyznaniowego synkretyzmu.
Polityczne uzależnienie od masonerii
Bezkrytyczne powoływanie się na amerykańskie inicjatywy pokojowe, w tym tzw.
„board of peace”
kierowany przez prezydenta USA, ujawnia całkowite podporządkowanie struktur posoborowych świeckim ośrodkom władzy. Tymczasem Papież Pius IX w Quanta cura potępił:
„opinię, że dla osiągnięcia wiecznego zbawienia każda religia jest dobra”
(Syllabus błędów, pkt 16). Apel o powrót pielgrzymów, pomimo trwającego konfliktu i profanacji miejsc świętych, zdradza komercjalne podejście do spraw wiary, gdzie ekonomia przeważa nad troską o duchowe dobro wiernych.
Teologiczne bankructwo posoborowego „patriarchatu”
Wypowiedź kardynała Pizzaballi stanowi modelowy przykład apostazji posoborowego establishmentu:
- Zastąpienie Ewangelii polityką – brak jakiegokolwiek odniesienia do Krzyża, grzechu pierworodnego czy konieczności pokuty
- Relatywizacja sakramentów – bluźniercze porównanie ziemi do sakramentu
- Uległość wobec masonerii – bezkrytyczne poparcie dla inicjatyw politycznych jawnie wrogich katolicyzmowi
Jak nauczał Papież św. Pius X w Lamentabili sane:
„Prawda nie zmienia się wraz z człowiekiem, gdyż Chrystus jest ten sam wczoraj, dziś i na wieki”
(Hbr 13,8). Tymczasem neo-kościół, rezygnując z głoszenia jedynej prawdy, stał się zwykłą organizacją humanitarną, zdradzającą swe Boskie posłannictwo.
Za artykułem:
Kard. Pizzaballa: nie ignorujmy pragnienia sprawiedliwości na Bliskim Wschodzie (vaticannews.va)
Data artykułu: 13.01.2026
