Portal eKAI (13 stycznia 2026) relacjonuje spotkanie „arcybiskupa” Paula Coakleya z prezydentem Donaldem Trumpem, określając je jako dialog w sprawach „wzajemnego zainteresowania” – imigracji i suwerenności Wenezueli. „Archbishop Coakley is grateful for the engagement and looks forward to ongoing discussions” – komentuje rzecznik USCCB Chieko Noguchi. Przedstawiciele sekty posoborowej spotkali się z głową państwa, które od 60 lat prowadzi systematyczną wojnę przeciwko publicznemu panowaniu Chrystusa Króla.
Naturalistyczna redukcja misji Kościoła
Podczas spotkania całkowicie pominięto nadprzyrodzony wymiar misji Kościoła. Żadnej wzmianki o obowiązku państw do uznania praw Chrystusa Króla (Pius XI, Quas Primas), żadnego wezwania do nawrócenia władz USA, które sankcjonują aborcję, „małżeństwa” sodomitów i prześladowania katolików integralnych. Zamiast tego – „obszary wspólnego zainteresowania” w duchu Gaudium et Spes, gdzie Kościół staje się biurem humanitarnym.
Wypowiedź „abp” Coakleya dla CBS News z 21 grudnia 2025 („mamy możliwości współpracy”) odsłania sedno apostazji posoborowej: traktowanie antychrześcijańskiego reżimu jako partnera moralnie równoważnego. Tymczasem już Leon XIII w Immortale Dei ostrzegał: „Władcy, którzy odmawiają publicznego uznania Boga, porzucają najważniejszy element mądrości oraz podstawę godności i autorytetu”.
„Antypapież” Leon XIV i teologia zdrady
Wspomniane w artykule wystąpienie „papieża” Leona XIV w sprawie Wenezueli to kolejny przejaw masonizującej doktryny suwerenności ludowej. Gdy Pius IX w Syllabusie potępiał zdanie: „Władza ludowa nie pochodzi od Boga, lecz od ludzi” (pkt 60), obecni uzurpatorzy watykańscy czynią z „praw człowieka” nowe dogmaty.
Spotkanie „papieża” z opozycjonistką wenezuelską Marią Coriną Machado odbywa się w tym samym duchu co ostentacyjne milczenie wobec prześladowań katolików w Chinach. Jak zauważył św. Pius X w Notre charge apostolique: „Moderniści usiłują pogodzić Kościół z demokratyczną wolteriańską mentalnością, co jest zdradą Chrystusa”.
USCCB jako narzędzie rewolucji
Struktura zwana Konferencją Biskupów USA od dziesięcioleci realizuje program opisany w masońskim manifeście Alta Vendita: stopniowe niszczenie Kościoła przez infiltrację i przekształcenie go w organizację socjalną. „Abp” Coakley kontynuuje dzieło swoich poprzedników:
- Milczenie wobec świętokradczej „komunii” dla rozwodników (Bergoglio, Amoris Laetitia)
- Propagowanie herezji ekumenizmu poprzez „dialog” z protestantami i żydami
- Redukcja doktryny społecznej do lewicowego aktywizmu migracyjnego
W encyklice Mortalium Animos Pius XI jednoznacznie potępił „fałszywy ekumenizm prowadzący do panreligijnego synkretyzmu”. Tymczasem USCCB od 1965 roku systematycznie łamie to nauczanie, co potwierdza jej współpraca z antychrześcijańskimi administracjami.
Teologia wyzwolenia w amerykańskim wydaniu
Nagłaśnianie kwestii imigracji przy jednoczesnym przemilczeniu obowiązku ewangelizacji ujawnia marksistowskie przesunięcie akcentów. Jak stwierdza Syllabus Piusa IX (pkt 26): „Kościół nie ma prawa bronić niesprawiedliwości pod pozorem miłosierdzia”.
Podczas gdy „biskupi” z USCCB nie mają słowa protestu przeciwko:
- Finansowaniu Planned Parenthood (morderstwo nienarodzonych)
- Propagandzie LGBT w siłach zbrojnych USA
- Prześladowaniom tradycyjnych katolików (FBI jako „ekstremiści”)
… ich „zaangażowanie” sprowadza się do lobbyingu za nieograniczoną imigracją – dokładnie według recepty Antonio Gramsciego: zniszczenie tożsamości narodowych przez masową migrację.
Duchowa martwota posoborowia
Najbardziej wymowny w całym zdarzeniu jest całkowity brak odniesień do stanu łaski, niebezpieczeństwa potępienia czy obowiązku kultu Boga w Trójcy Jedynego. Jak zauważył arcybiskup Marcel Lefebvre (którego sama postać budzi wątpliwości): „Kryzys w Kościele zaczyna się od utraty wiary w jego nadprzyrodzoną misję”.
Gdy św. Pius X w Lamentabili potępił tezę: „Działanie Boże na człowieka i świat należy negować” (pkt 2), współcześni „hierarchowie” uczynili z tego program duszpasterski. Spotkanie w Białym Domu to jedynie kontynuacja masonizującej linii od Vaticanum II po Franciszka.
Brak nawet elementarnego rozeznania duchowego widać w deklaracji Coakleya: „Możemy współpracować z administracją Trumpa”. Tymczasem Trump – jako zwolennik prawa do aborcji w pierwszych tygodniach ciąży i „małżeństw” homoseksualnych na poziomie stanowym – jest jawnym wrogiem katolickiego porządku.
Smutna konieczność rozliczeń
W świetle niezmiennej doktryny katolickiej należy stwierdzić:
- USCCB jest strukturą nieważną, pozbawioną legitymacji kanonicznej od czasu apostazji posoborowej
- Wszelkie sakramentalne działania „duchownych” wyświęconych po 1968 roku są nieważne
- „Antypapież” Leon XIV kontynuuje dzieło zniszczenia zapoczątkowane przez Jana XXIII
Jak ostrzegał św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice: „Papież jawny heretyk automatycznie traci urząd”. Tym bardziej dotyczy to uzurpatorów po 1958 roku, którzy publicznie głoszą błędy przeciw wierze.
Jedyną właściwą odpowiedzią na tę apostazję jest całkowite odcięcie się od struktur posoborowych i powrót do katolickiej Mszy trydenckiej sprawowanej przez kapłanów w łączności z tradycyjną hierarchią. Jak mówi Chrystus: „Oddajcie Cezarowi, co należy do Cezara, a Bogu, co należy do Boga” (Mt 22,21). Władza świecka nie może być partnerem Kościoła – ma być poddana pod nogi Chrystusa Króla.
Za artykułem:
President Trump meets with Archbishop Coakley (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 12.01.2026
