Portal Opoka (13 stycznia 2026) relacjonuje zapowiedź Ursuli von der Leyen, przewodniczącej Komisji Europejskiej, dotyczącą nałożenia kolejnych sankcji na Iran w odpowiedzi na represje wobec protestujących. Artykuł powtarza świecką narrację o „przerażających naruszeniach praw człowieka”, pomijając całkowicie kwestię prześladowań chrześcijan oraz odrzucając katolicką doktrynę o Socialis Regni Christi (społecznym panowaniu Chrystusa Króla).
Naturalistyczna moralność bez Boga
„Rosnąca liczba ofiar w Iranie jest przerażająca. Jednoznacznie potępiam nadmierne użycie siły i ciągłe ograniczanie wolności”
– deklaruje von der Leyen. To moralizowanie pozbawione fundamentu teologicznego jest klasycznym przykładem modernizmu. Gdy Unia Europejska mówi o „wolności”, ma na myśli wolność od Boga, a nie wolność do służenia prawdziwemu Królowi. Pius XI w Quas Primas jednoznacznie stwierdzał: „Państwa i narody mają obowiązek publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”. Tymczasem UE, która systematycznie usuwa krzyże z przestrzeni publicznej i promuje aborcję, występuje w roli fałszywego sędziego moralności narodów.
Hipokryzja w obronie „praw człowieka”
Artykuł milczy o rzeczywistych prześladowaniach katolików w Iranie, gdzie nawrócenie z islamu karane jest śmiercią. To wymowne pominięcie demaskuje prawdziwy cel sankcji: nie obronę ludzkiej godności, lecz realizację geopolitycznych interesów. Leon XIII w Libertas humana przestrzegał: „Gdy odrzuca się władzę Boga, wolność przeradza się w samowolę”. Unijne sankcje to narzędzie neokolonialnej presji, nie zaś wyraz troski o dusze irańskich męczenników.
Polityka zastępująca teologię
Proponowane sankcje opierają się na świeckim prawie międzynarodowym, które Pius IX potępił w Syllabusie błędów (1864) jako: „przekonanie, że władza państwowa nie powinna być podporządkowana Kościołowi” (błąd 39). Tymczasem prawdziwym rozwiązaniem dla Iranu byłoby nie nałożenie kolejnych kar ekonomicznych (które uderzają w ludność), lecz głoszenie Ewangelii i przywrócenie społecznego panowania Chrystusa Króla. Jak przypominał Pius XI: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym” – żadne sankcje nie zastąpią łaski odkupienia.
Demaskowanie rewolucyjnej retoryki
Język artykułu pełen jest rewolucyjnych sformułowań: „protesty”, „represje”, „wolność”. To echo błędów potępionych w Lamentabili sane św. Piusa X, który ostrzegał przed redukcją religii do „ruchu społecznego” (błąd 59). Prawdziwą wolność Iranczykom może dać jedynie Chrystus, nie zaś świeckie organizacje promujące gender i aborcję. Milczenie o prześladowaniach religijnych dowodzi, że UE walczy nie z tyranią, lecz z resztkami tradycyjnego porządku społecznego.
Katolicka alternatywa: odnowa przez Królestwo
Zamiast sankcji – modlitwa i misja. Zamiast świeckich „praw człowieka” – uznanie praw Chrystusa Króla. Jak nauczał Pius XI: „Gdy królestwo Chrystusa obejmie wszystkie narody, wówczas zakwitnie pokój”. Iran potrzebuje nie interwencji UE, lecz krzyża i Ewangelii – jedynych narzędzi prawdziwej przemiany społeczeństw. Wszelkie inne rozwiązania są jedynie „łataniną starego ubrania” (Mt 9,16 Wlg), która pogłębia duchową ruinę.
Za artykułem:
Przewodnicząca KE: zaproponujemy kolejne sankcje na Iran (opoka.org.pl)
Data artykułu: 13.01.2026
