Portal Gość Niedzielny w artykule z 14 stycznia 2026 r. przedstawia jednostronną narrację o rzekomo „cynicznym” działaniu Izraela wobec organizacji „humanitarnych” w Strefie Gazy. Tekst operuje sentimentalnym językiem ofiary, całkowicie pomijając kontekst moralny konfliktu oraz fundamentalne zasady katolickiej nauki o państwie i wojnie sprawiedliwej.
Redukcja misji Kościoła do filantropii
Portal Gość Niedzielny (14 stycznia 2026) relacjonuje uwolnienie 29 więźniów przez diecezję Buea w Kamerunie, która opłaciła ich kary. Jak wskazuje komentowany artykuł, „biskup” Michael Bibi określany jako „ojciec” więźniów zapowiada dalsze działania, podczas gdy administrator więzienia wskazuje na problem przeludnienia cel.
Grenlandia jako przedmiot przetargu: świecki pragmatyzm versus katolicka wizja ładu międzynarodowego
Arktyczne rozgrywki w cieniu modernizmu
Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje spotkanie duńsko-gre…
Portal „Gość Niedzielny” informuje o sprawie usunięcia krzyża ze szkoły w Kielnie, gdzie nauczycielka podczas lekcji angielskiego zdjęła symbol Chrystusa i wyrzuciła go do kosza. Prokuratura Rejonowa w Wejherowie wszczęła dochodzenie w sprawie obrazy uczuć religijnych, jednocześnie decydując o przesłuchaniu uczniów bez obecności rodziców. Rzecznik prokuratury argumentował, że obecność przedstawicieli ustawowych „mogłaby znacząco ograniczyć swobodę wypowiedzi przesłuchiwanych”. Ten jawny zamach na prawa rodzicielskie i wolność religijną stanowi jedynie wierzchołek góry lodowej systemowej apostazji.
Portal Gość Niedzielny (14 stycznia 2026) relacjonuje katechezę uzurpatora Leona XIV, w której ten określa modlitwę jako „pielęgnowanie przyjaźni z Bogiem”, powołując się na modernistyczny dokument Soboru Watykańskiego II „Dei Verbum”. W swojej wypowiedzi rzekomy „papież” całkowicie pomija konieczność łaski uświęcającej, rolę Najświętszej Ofiary oraz obowiązek publicznego wyznawania jedynej prawdziwej Religii.
Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje skandaliczne wydarzenia w Szkole Podstawowej w Kielnie, gdzie nauczycielka usunęła krzyż z sali lekcyjnej, a następnie organy ścigania podjęły próbę przesłuchania uczniów bez udziału rodziców i pełnomocników prawnych. Cała sprawa ujawnia głębszy kryzys doktrynalny i dyscyplinarny struktur określających się mianem „Kościoła” w Polsce.
Portal Gość Niedzielny informuje o rekordowej nadwyżce handlowej Chin w 2025 roku, wynoszącej 1,189 biliona dolarów. Wskazuje na przekierowanie eksportu do Azji i Afryki jako odpowiedź na amerykańskie cła, przy jednoczesnym wzroście sprzedaży samochodów o 19%. Artykuł koncentruje się wyłącznie na wskaźnikach ekonomicznych, całkowicie pomijając quaestio iuris moralnej legitymacji chińskiego reżimu oraz jego systematycznych prześladowań religijnych.
Portal Vatican News (14 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „abp.” Paula Richarda Gallaghera, sekretarza ds. relacji z państwami w strukturze okupującej Watykan, poświęcone potępieniu praktyki macierzyństwa zastępczego. W przemówieniu wygłoszonym na panelu zorganizowanym przez Ambasadę Włoch i włoskie Ministerstwo ds. rodziny hierarcha określił surogację jako „nową formę kolonializmu”, wskazując na „utowarowienie kobiety i dziecka”. Zaapelował o międzynarodowy zakaz tej praktyki, powołując się na wypowiedzi „papieża” Leona XIV i jego poprzednika Franciszka.
Portal Opoka informuje o działalności organizacji SOS Calvaires we Francji, która od 1987 roku zajmuje się odbudową przydrożnych krzyży i kalwarii, rzekomo zniszczonych podczas Rewolucji Francuskiej lub zaniedbanych po ustawie o rozdziale Kościoła i państwa z 1905 roku. Według relacji, pod kierownictwem Juliena Le Page’a organizacja postawiła sobie za cel odbudowę „jednego krzyża miesięcznie”, docierając obecnie do „ponad 1800 realizacji”. Autorka powołuje się na wypowiedź Jeanne Cumet z SOS Calvaires: „Jeśli nie widzimy krzyża, nie myślimy o Bogu”, przedstawiając inicjatywę jako „cichy, ale wyraźny ruch odnowy” w „najbardziej zsekularyzowanym państwie Europy”.
Portal Vatican News (14 stycznia 2026) relacjonuje inicjatywę społeczną SOS Calvaires, mającą na celu przywracanie przydrożnych krzyży we Francji. Artykuł przedstawia tę działalność jako „duchową odnowę”, pomijając całkowicie doktrynalny kontekst katastrofy religijnej w kraju rewolucji. Brakuje fundamentalnego pytania: czy instalowanie drewnianych znaków ma jakikolwiek związek z wyznawaniem Chrystusa Króla w życiu publicznym?
