Portal LifeSiteNews relacjonuje konflikt wokół decyzji administracji Donalda Trumpa o wystąpieniu z 60 lewicowych organizacji międzynarodowych. „Biskup” Elias Zaidan z komitetu sprawiedliwości i pokoju amerykańskiej konferencji „biskupów” (USCCB) oraz grupy „Katolicki Pakt Klimatyczny” i ruch „Laudato Si’” ostro skrytykowali tę decyzję, twierdząc iż „będzie miała bolesne i bezpośrednie reperkusje dla życia wrażliwych populacji i Bożego stworzenia”. Tymczasem sekretarz stanu Marco Rubio słusznie wskazał, że organizacje te promują „globalistyczny projekt zakorzeniony w zdyskredytowanej fantazji o «Końcu Historii»”.
Naturalistyczne zawężenie misji Kościoła
Wypowiedź „bpa” Zaïdana stanowi jawną redukcję nadprzyrodzonej misji Kościoła do świeckiego aktywizmu. Jak stwierdza św. Pius X w encyklice Pascendi, moderniści „sprowadzają religię do pewnego rodzaju uczucia ślepego, które wywodzi się z nieokreślonych potrzeb tego, co nieskończone”. Zamiast głosić konieczność metanoia – nawrócenia do Chrystusa Króla – posoborowi funkcjonariusze lansują „ekologiczne nawrócenie” oderwane od łaski uświęcającej.
„Pozostajemy niewzruszeni w naszym poparciu dla tych organizacji wielostronnych i współpracy międzynarodowej, aby zatroszczyć się o nasz wspólny dom” – deklaruje „bp” Zaidan.
Ta retoryka jest zdradą depozytu wiary. Sobór Watykański I naucza, że „wieczny pasterz i stróż dusz naszych, aby uczynić wiecznotrwałą zbawienną dzieło Odkupienia, postanowił ustanowić święty Kościół” (konst. Pastor Aeternus). Tymczasem posoborowie zamienia Kościół w pozarządową organizację ekologiczną, co doskonale ilustruje „Msza o Stworzenie” odprawiana przez antypapieża Leona XIV.
Klimatyczne bałwochwalstwo
Rytuał błogosławienia lodu w Castel Gandolfo oraz apele o „słuchanie wołania ziemi” stanowią jawny akt bałwochwalstwa, sprzeczny z pierwszym przykazaniem. Pius XI w Quas Primas podkreśla: „Jeżeli zaś ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa”. Prawdziwa ekologia katolicka polega na uznaniu panowania Chrystusa nad całym stworzeniem, a nie na współpracy z ONZ-owskimi agendami.
„Nie ma potrzeby «ekologicznego nawrócenia», zwłaszcza gdy stanowi ono sentymentalny i chimeryczny środek zastępczy wobec prawdziwego nawrócenia serc do Naszego Pana Jezusa Chrystusa, jedynego Zbawiciela” – słusznie zauważa abp Carlo Maria Viganò.
Niestety, nawet ta trafna krytyka nie zmienia faktu, że sam abp Viganò pozostaje więźniem posoborowych struktur, które legitymizuje swoim istnieniem. Jak uczy dekret Lamentabili św. Piusa X, „dogmaty nie są prawdami pochodzenia Boskiego, ale interpretacją faktów religijnych” – taką właśnie modernistyczną koncepcję wdraża posoborowa sekta.
Globalistyczna kolaboracja
„Kardynał” Blase Cupich z Chicago ujawnia rzeczywiste cele tego apostazji: „Mówimy w wielu przypadkach o przetrwaniu ludzkiego gatunku”. To czysty naturalizm, odrzucający nadprzyrodzone przeznaczenie człowieka do życia wiecznego. Tymczasem św. Paweł naucza: „Jeście tedy spożywali, jeście pili, jeżeli tylko zmysłowo żyjecie, na cóż wam Chrystus umarł?” (Rz 14,15 Wlg).
Posoborowa hierarchia stała się „synagogą szatana” (Ap 2,9 Wlg), realizującą plan Nowego Porządku Świata. Jak ostrzega Pius IX w Syllabusie: „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” (błąd nr 55). Współczesny ekologizm to tylko maska dla neomarksistowskiego zniewolenia, któremu „duchowni” posoborowi nadają pseudo-religijny sznyt.
Jedynym rozwiązaniem jest restauratio omnia in Christo – odnowienie wszystkiego w Chrystusie Królu. Dopóki narody nie uznają publicznie Jego panowania, wszelkie próby naprawy pozostaną jedynie łataninyą rozpadającego się porządku modernistycznej cywilizacji.
Za artykułem:
Bishop, liberal Catholics slam Trump’s decision to withdraw from UN climate groups (lifesitenews.com)
Data artykułu: 13.01.2026
