„Kardynał” Pizzaballa i bluźniercza herezja „ósmego sakramentu”
Portal Vatican News (14 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedź „kardynała” Pierbattisty Pizzaballi, który nazwał pielgrzymowanie do Ziemi Świętej „ósmym sakramentem”. W rozmowie przeprowadzonej w Jordanii uzurpator tytułu patriarchy Jerozolimy stwierdził:
„Lubię nazywać pielgrzymowanie do Ziemi Świętej swego rodzaju ‘ósmym sakramentem’, ponieważ pielgrzymka ta pozwala doświadczyć spotkania z Jezusem fizycznie, namacalnie”
oraz dodał, że Ziemia Święta jest „piątą Ewangelią”.
Doktrynalne bankructwo posoborowego antykościoła
Ta jawna herezja demaskuje całkowite zerwanie struktury posoborowej z katolicką teologią sakramentalną. Kościół katolicki naucza niezmiennie, że „Sakramenty Nowego Zakonu ustanowił Chrystus Pan, a jest ich siedem, ani mniej, ani więcej” (Sobór Trydencki, sesja VII, kan. 1). Każda próba dodania „ósmego sakramentu” – czy to pielgrzymki, czy „sakramentu pojednania ekologicznego” bergogliańskiej sekty – stanowi świętokradzką próbę przekreślenia dzieła Odkupienia.
Pizzaballa, kontynuując modernistyczną redukcję wiary do psychologii, twierdzi:
„Ziemia Święta (…) pozwala doświadczyć spotkania z Jezusem w sposób fizyczny, namacalny”
. Tymczasem „Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; albowiem oto mówią wam: Oto tu, albo: Oto tam. Albowiem oto Królestwo Boże wewnątrz was jest” (Łk 17,20-21 Wlg). Prawdziwe spotkanie z Chrystusem dokonuje się w stanie łaski uświęcającej poprzez ex opere operato sakramentów, a nie poprzez turystyczne wyprawy do Palestyny.
Ewangelia miejsca vs Ewangelia Objawienia
Określenie geograficznego regionu jako „piątej Ewangelii” stanowi powrót do starotestamentalnego materializmu, który Chrystus przezwyciężył w rozmowie z Samarytanką:
„Nadchodzi godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca”
(J 4,21 Wlg). Święty Jan Chryzostom ostrzegał: „Nie miejsca uświęcają człowieka, ale człowiek – miejsce” (Homilia na Ewangelię św. Mateusza).
Twierdzenie, że
„wiara chrześcijańska staje się silniejsza i bardziej konkretna”
przez pielgrzymkę, jest zaprzeczeniem nauki św. Pawła: „Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez słowo Chrystusowe” (Rz 10,17 Wlg). To Słowo, a nie kamienie Judei, jest fundamentem wiary – czego dowodzą męczennicy, którzy umierali za Chrystusa, nigdy nie odwiedzając Palestyny.
Finansowa desperacja okupanta Ziemi Świętej
Fragment o
„całkowicie bezpiecznym”
pielgrzymowaniu ujawnia prawdziwy cel tej heretyckiej propagandy: ratowanie upadającej gospodarki pseudo-patriarchatu jerozolimskiego. Sekta posoborowa, po utracie wiarygodności doktrynalnej, próbuje utrzymać się dzięki turystyce religijnej – nowoczesnemu odpowiednikowi średniowiecznych odpustów podróbek.
Wspomnienie Jordanii jako
„części diecezji ‘bardziej spokojnej, bardziej aktywnej, bardziej żywej’”
to cyniczny zabieg marketingowy. W rzeczywistości chrześcijanie masowo uciekają z Bliskiego Wschodu, uciekając przed prześladowaniami, na które struktury posoborowe nie reagują – zajęte promowaniem dialogu z islamem.
Demaskacja modernistycznej metodologii
Cała wypowiedź Pizzaballi stanowi klasyczny przykład modernistycznej metody opisywanej przez św. Piusa X w Pascendi:
„Dla modernisty sakramenty są jedynie znakami lub symbolami, choć posiadającymi moc pobudzania uczuć religijnych”
. Redukcja sakramentu do „doświadczenia fizycznego” w Ziemi Świętej jest logiczną konsekwencją bergogliańskiego hasła „Kościoła wyjścia”, który zamienia łaskę uświęcającą w emocjonalną atrakcję turystyczną.
Nie przypadkiem Pizzaballa używa języka typowego dla sekt protestanckich i ruchów New Age. Jak zauważył Pius XI w Quas Primas:
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, zburzone zostały fundamenty władzy”
. Usunięcie Chrystusa-Króla z doktryny prowadzi nieuchronnie do takich herezji jak „geograficzne sakramenty”.
Ostrzeżenie dla dusz wiernych
Każdy katolik powinien odrzucić te bluźniercze propozycje, pamiętając słowa Chrystusa: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20,29 Wlg). Prawdziwa pielgrzymka dzieje się nie do kamiennych murów, ale do ołtarza Ofiary Mszy Świętej – jedynego miejsca, gdzie Chrystus realnie i substancjalnie się udziela.
Na koniec warto przypomnieć, że według Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. (kan. 2314):
„Wszyscy apostaci od wiary katolickiej, heretycy i schizmatycy podlegają ipso facto ekskomunice”
. Głoszenie nowych „sakramentów” stanowi jawny akt herezji, wykluczający z Kościoła katolickiego.
Za artykułem:
Kard. Pizzaballa: Ziemia Święta, to jakby „ósmy sakrament” (vaticannews.va)
Data artykułu: 14.01.2026
