Scott Adams: Teologiczna Ruina Śmierci w Obliczu Obliczonej Wiary
Portal LifeSiteNews informuje o śmierci Scotta Adamsa, twórcy komiksu „Dilbert”, który w wieku 68 lat zmarł na raka prostaty. W opublikowanym pośmiertnie przesłaniu Adams określił się jako „niewierzący”, jednak – jak relacjonuje portal – pod wpływem chrześcijan „zaakceptował Jezusa Chrystusa jako swojego Pana i Zbawiciela”, motywując to kalkulacją ryzyka i nagrody znaną jako zakład Pascala.
Pascala Zakład: Naturalistyczna Redukcja Wiary do Kalkulacji
Adams otwarcie przyznał, że jego „nawrócenie” było czysto utylitarną decyzją:
„Muszę przyznać, że kalkulacja ryzyka i nagrody (zaakceptowania Chrystusa) wygląda atrakcyjnie. Jeśli okaże się, że tam nic nie ma, nic nie straciłem. Ale jeśli okaże się, że coś jest, a model chrześcijański jest temu najbliższy – wygrywam”.
To klasyczne ujęcie zakładu Pascala, które stanowi heretycką redukcję wiary do pragmatycznej transakcji, całkowicie sprzeczną z katolicką doktryną. Wiara – jak naucza Sobór Trydencki – jest „nadprzyrodzonym darem, przez który, dzięki pobudzeniu i pomocy łaski Bożej, wierzymy, że to, co On objawił, jest prawdą” (Sesja VI, Rozdz. 8). Tymczasem Adams traktował wiarę jako polisę ubezpieczeniową, co Pius XI w Quas Primas (1925) potępił jako „zdradę królewskiej godności Chrystusa, którego panowanie ma być uznane z konieczności prawdy, a nie dowolności kalkulacji”.
Agnostycka Herezja w Płaszczyku Nawrócenia
Portal pomija milczeniem kluczowy kontekst teologiczny: Adams przez dekady głosił otwarcie agnostyckie i bluźniercze poglądy. W powieści God’s Debris (2001) przedstawił Boga jako „istotę, która unicestwiła się w Wielkim Wybuchu”, co jest jawnym zaprzeczeniem „Boga żywego, Stwórcy nieba i ziemi” (Symbol Nicejsko-Konstantynopolitański). Jego późniejsze „nawrócenie” nie zawierało żadnego śladu skruchy za te herezje, co czyni je – w świetle kanonu 1325 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. – nieważnym aktem woli, pozbawionym nadprzyrodzonej łaski.
Eutanazja i Nienawiść: Moralne Bankructwo „Nawróconego”
Szczególnie ohydnym epizodem, który portal marginalizuje, jest gorące poparcie Adamsa dla eutanazji. W 2013 roku życzył politykom przeciwnym „wspomaganemu samobójstwu”:
„Nienawidzę waszych przeklętych wnętrzności i chcę, byście umarli powolną, okropną śmiercią. Z przyjemnością zabiłbym was osobiście i patrzył, jak wykrwawiacie się na śmierć”
– pisał w blogu „I Hope My Father Dies Soon”. Choć później podobno zmienił zdanie po poznaniu „bolesnego” procesu umierania, nie ma żadnego śladu publicznego odwołania tych słów ani aktu żalu. Katechizm Soboru Trydenckiego jednoznacznie naucza, że „grzechy przeciwko miłości bliźniego, zwłaszcza życzenie śmierci, wymagają sakramentalnej spowiedzi i zadośćuczynienia” (Część II, Rozdz. 5). Brak takiego aktu stawia pod znakiem zapytania możliwość łaski u kresu życia.
Kult Samobójstwa Duchowego: Milczenie o Sakramentach
Najbardziej wymowne jest całkowite milczenie portalu w kwestii kluczowych dla zbawienia elementów:
- Nie ma wzmianki, czy Adams przyjął sakramenty: spowiedź, namaszczenie chorych, Komunię św. – jedyne środki ustanowione przez Chrystusa dla umierających.
- Portal relacjonuje „akceptację Chrystusa” jako akt intelektualny, nie zaś „łaskę odrodzenia poprzez chrzest lub żal doskonały” (Katechizm Piusa X).
- Brak ostrzeżenia, że umieranie w stanie grzechu śmiertelnego (jak życzenie śmierci bliźnim) wyklucza z Królestwa Niebieskiego (1 Kor 6,9-10).
To symptomatyczne dla współczesnego chrześcijaństwa, które – jak diagnozował św. Pius X w Lamentabili Sane (1907) – „redukuje wiarę do subiektywnego uczucia, odrzucając obiektywne środki zbawienia”.
Polityczne Echa Śmierci: Fałszywi Prorocy Chwały
Portal cytuje polityków i komentatorów (Donald Trump, Matt Walsh, Thomas Massie), którzy gloryfikują Adamsa jako „odważnego”, „szczerego” czy „ikonę integralności”. To jawny przejaw naturalistycznego kultu człowieka, potępiony przez Piusa IX w Syllabusie błędów (1864): „Człowiek może w końcu dojść do doskonałości poprzez własny postęp, bez potrzeby religii objawionej” (Błąd 4). Chwalenie agnostyka za „odwagę” w obliczu śmierci jest bluźnierczym zaprzeczeniem słów Chrystusa: „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?” (Mt 16,26 Wlg).
Teologiczny Wniosek: Nie Igrac z Miłosierdziem Bożym
Śmierć Adamsa to tragiczne memento ostatecznych konsekwencji życia w herezji. Jego „nawrócenie” – pozbawione żalu za grzechy, wyrzeczenia się błędów i pragnienia sakramentów – przypomina biblijnego bogacza, który „w Otchłani cierpi męki” (Łk 16,23 Wlg). Pius XII w Mystici Corporis Christi (1943) nauczał: „Nikt nie może być zbawiony poza prawdziwym Kościołem, a ci, którzy opierają się jego władzy lub odmawiają posłuszeństwa Biskupowi Rzymskiemu, nie mogą osiągnąć wiecznego zbawienia”. Módlmy się za duszę Scotta Adamsa, lecz nie dajmy się zwieść pozorom nawrócenia, które – jak pisał św. Franciszek Salezy – „nie jest aktem rozumu, ale płomieniem miłości zapalonym przez łaskę”.
Za artykułem:
Scott Adams, creator of Dilbert comic strip who accepted Christ as his ‘savior,’ dies at 68 (lifesitenews.com)
Data artykułu: 13.01.2026
