„Rząd podkreśla jednak, że Kamerun pozostaje jednym, zjednoczonym państwem” – tym frazesem kończy portal „Gościa Niedzielnego” relację o bestialskiej masakrze 14 osób, w tym siedmiorga dzieci w wieku 2-11 lat. W całym tekście ani jedno słowo o modlitwie za dusze niewinnie pomordowanych, ani wezwanie do pokuty, ani potępienie zła w imieniu Chrystusa Króla. Sucha agencyjna relacja, jakby doniesienie o awarii tramwaju.
Teologia przemilczenia
Ton i dobór słów dokumentują całkowitą kapitulację przed świecką narracją. Ofiary określa się jako „osoby” – termin odczłowieczający, zaczerpnięty z leksykonu ONZ-owskiego biurokratyzmu. Brak choćby aluzji do stanu łaski uświęcającej męczenników, do obowiązku modlitwy za ich dusze czy wezwania do zadośćuczynienia.
„Atak był wymierzony w społeczność Mbororo, a napastnicy strzelali do mieszkańców, którzy jeszcze spali”
Czyż Pius XI nie nauczał w Quas primas, że „królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] tak iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa”? Tymczasem „Gość” relacjonuje zbrodnię jak dziennik polityczny, pomijając jedyne prawdziwe rozwiązanie: publiczne uznanie panowania Chrystusa Króla nad narodami. Gdzie nawoływanie do poświęcenia Kamerunu Najświętszemu Sercu? Gdzie potępienie rewolucjonistów w świetle Syllabusu błędów (pkt 63-64)?
Neutralność – grzech przeciw Duchowi Świętemu
Artykuł bezwstydnie powtarza slogan rządowy o „jednym, zjednoczonym państwie”, nie pytając o jego legitymizację przed Bogiem. Czy to państwo uznaje katolicyzm za religię państwową? Czy prawa cywilne są zharmonizowane z prawem Bożym? Milczenie w tych kwestiach zdradza akceptację masonskiej zasady rozdziału Kościoła od państwa, potępionej w Syllabusie (pkt 55).
Najwymowniejsze jest jednak totalne przemilczenie roli duchowej. Żadnego słowa o „biskupach” lokalnej konferencji episkopatu, ich reakcji czy wezwania do modlitwy. Czyż nie jest to żywa ilustracja tezy Piusa X z Lamentabili (pkt 22), że „dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia”? Dla modernistów modlitwa to folklor, nie zaś oręż walki z piekłem.
Ofiara bez Odkupiciela
Opisując śmierć dzieci, portal nie wspomina nawet o możliwości ich chrztu krwi – pomimo że „Kościół nigdy nie wątpił, że dzieci zabite z nienawiści do wiary (odium fidei) dostępują łaski chrztu” (Św. Oficjum, 1859). Czyż nie jest to przejaw teologicznego bankructwa struktury posoborowej, która utraciła wiarę w nadprzyrodzone skutki męczeństwa?
Równie wymowne jest przemilczenie kwestii odpowiedzialności duchowej przywódców rebeliantów. Gdzie ekskomunika latae sententiae za mordowanie niewinnych (KPK 1917, kan. 2350)? Gdzie wezwanie do publicznej pokuty? Św. Augustyn pouczał: „Kto nie potępia zła, ten mu przyzwala” – ale w świecie po Vaticanum II potępienie zostało zastąpione „dialogiem”.
Język zdrady
Retoryka artykułu odzwierciedla ducha apostazji:
- Określenie „terroryści” zamiast „synowie Beliala” lub „sługi szatana” – neutralizacja teologicznego wymiaru zła
- Stwierdzenie „prezydent nakazał wprowadzić środki bezpieczeństwa” bez pytania o moralną legitymację władzy (por. Syllabus pkt 39)
- Zero odniesień do modlitwy, sakramentów, życia wiecznego – typowo naturalistyczne ujęcie
Jakże różni się to od stanowczej wykładni Leona XIII: „Władza naszej Stolicy postanowiła, że chrześcijanin […] który został złożony z urzędu lub ekskomunikowany przez [heretyków] […] nie będzie uważany za złożonego z urzędu” (List do duchowieństwa Konstantynopola). Dziś „kościół” dialogu woli relacje prasowe od anatem.
Epilog: Krew wołąjąca o pomstę
Krew dzieci z Guidado woła do nieba o pomstę, podczas gdy „duszpasterze” zajęci są ekumenicznymi workshopami. Czyż nie spełniają się słowa Piusa XI: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw […] stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą” (Ubi arcano)?
Jedyną odpowiedzią wiernych pozostaje modlitwa o nawrócenie grzeszników i triumf Niepokalanego Serca Marji – bez modernistycznych naleciałości fatimskich mitów. Jak nauczał św. Pius X: „Pierwszym obowiązkiem człowieka jest poddanie umysłu w posłuszeństwo wierze” (Lamentabili, pkt 25) – nie zaś oglądanie się na bezsilne „rządy” tego świata.
Za artykułem:
Kamerun: Terroryści zabili 14 osób w tym dzieci (gosc.pl)
Data artykułu: 15.01.2026
