Braterstwo bez Krzyża: „wizyta ad limina” w służbie rewolucji
Struktury okupujące Watykan relacjonują spotkanie uzurpatora Roberta Prevosta (znanego jako „Leon XIV”) z przedstawicielami słoweńskiej sekty posoborowej (16 stycznia 2026). Rytuał „wizyty ad limina”, zawieszony po śmierci bergogliańskiego pseudopapieża, został wznowiony jako element legitymizacji nowego antypapieża. „Bp” Andrej Saje, przewodniczący konferencji neo-kościoła w Słowenii, w wywiadzie dla mediów watykańskich zachwalał „braterskie przyjęcie” i „uwagę na wyzwania naszego Kościoła”.
„Przyjął nas bardzo po bratersku” – zaznaczył hierarcha, który przekazał Papieżowi pozdrowienia i zapewnienie o modlitwie słoweńskich wiernych.
Komunistyczne dziedzictwo vs. królestwo Chrystusa
Wśród rzekomych „specyfik” słoweńskich wymieniono „dziedzictwo komunizmu”. Paradoksalnie, właśnie ten element najdobitniej ujawnia bankructwo posoborowej sekty. Zamiast potępić marksistowskie zbrodnie i wezwać do ekspiacji za apostazję narodów, neo-kościół kontynuuje dialektyczną grę z materializmem dialektycznym. Pius XI w encyklice Divini Redemptoris (1937) jednoznacznie potępił komunizm jako „najstraszliwszą plagę” i „doktrynę zbrodniczą i zgubną” (§1, 23). Tymczasem współczesni uzurpatorzy, zamiast głosić Chrystusa Króla jedynego Zbawiciela, bratają się z potomkami katów katolickich narodów.
Synodalność: protestancki przewrót w majestacie kurialnej biurokracji
Najjaskrawszą herezją relacji jest powtórzenie przez Prevosta modernistycznej mantry o „drodze synodalnej” i „komunii między biskupami, kapłanami, zakonnikami, zakonnicami, rodzinami i świeckimi”. To jawny atak na hierarchiczną konstytucję Kościoła ustanowioną przez Chrystusa:
„I postawił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami” (Ef 4,11).
Sobór Trydencki w sesji XXIII (15 VII 1563) dogmatycznie potwierdził, że „w Kościele katolickim istnieje święta, widzialna i hierarchiczna władza” (kan. 6). Tymczasem „synodalność” to protestancka teoria kolegialności, sprzeczna z nauczaniem Piusa XII w encyklice Mystici Corporis (1943):
„Tylko do Apostołów, a nie do innych mówił Chrystus: «Kto was słucha, Mnie słucha»” (§42).
Ad limina apostolorum? Profanacja grobów męczenników
Najgorszym aktem tej farsy było rytualne „nawiedzenie grobów świętych Apostołów Piotra i Pawła”. Ci, którzy odrzucają ich sukcesję poprzez legalne święcenia biskupie i nienaruszone credo, odwiedzają relikwie jako turyści, nie zaś jako synowie. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice (II,30) przypomina:
„Jawny heretyk automatycznie traci jurysdykcję i nie może być głową Kościoła”.
Kongregacja Świętego Oficjum w dekrecie Lamentabili sane (1907) potępiła jako błąd twierdzenie, że:
„Organiczny ustrój Kościoła podlega zmianie, a społeczność chrześcijańska, podobnie jak społeczność ludzka, podlega ciągłej ewolucji” (propozycja 53).
Kuria Rzymska: masoński rytuał „braterskich spotkań”
Opisywane „spotkania w dykasteriach Kurii Rzymskiej” to nie administracja, lecz rytuał legitymizacji apostazji. Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis (1907) demaskował:
„Moderniści usiłują zniszczyć nieodwołalność decyzji doktrynalnych poprzez fałszywą ewolucję dogmatów” (§13).
Bulle papieskie Pawła IV Cum ex Apostolatus Officio (1559) i Piusa V Regnans in Excelsis (1570) ustanawiają zasadę: każdy, kto popada w herezję, automatycznie traci urząd. Tymczasem Prevost i jego „biskupi” występują w roli aktorów odgrywających martwy już spektakl.
Quo vadis, Slovēnia? Apel o powrót do prawowitej Sukcesji
Zamiast „powierzać niepokoje naszych czasów” pseudo-papieżowi, Słoweńcy winni szukać kapłanów z ważnymi święceniami przed 1968 rokiem. Jedynie Msza Święta Wszechczasów gwarantuje ważność Ofiary, zaś sakramenty sprawowane w sekcie posoborowej są co najmniej wątpliwe. Jak przypomina Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 (kan. 188 §4):
„Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu publicznego odstępstwa od wiary katolickiej”.
Oby Słowenia, która wydała męczenników komunizmu jak bł. Lojze Grozde, odrzuciła tę neo-herezjarchię i powróciła pod berło Chrystusa Króla – jedynego Pana historii i narodów.
Za artykułem:
Papież spotkał się z biskupami ze Słowenii (vaticannews.va)
Data artykułu: 16.01.2026
