W trakcie przesłuchania przed Komisją Zdrowia, Edukacji, Pracy i Emerytur (HELP) amerykańskiego Senatu 14 stycznia 2026 roku, pani Nisha Verma – powiązana z aborcyjną organizacją Physicians for Reproductive Health – ujawniła całkowite podporządkowanie ideologii gender kosztem naukowej rzetelności. Gdy senator Josh Hawley trzykrotnie zadał jej pytanie: „Czy mężczyźni mogą zajść w ciążę?”, odpowiedziała wymijająco, twierdząc, że „opiekuje się pacjentami o różnych tożsamościach”.
Negowanie podstaw stworzonego porządku
Podstawowy fakt biologiczny – że tylko kobiety mogą począć i nosić dzieci – został zakwestionowany przez świadka powołanego przez demokratów. Pani Verma, przedstawiana jako „ekspertka medyczna”, odmówiła potwierdzenia oczywistości wpisanej w naturę ludzką. Jak zauważył senator Hawley: „To kobiety zachodzą w ciążę, nie mężczyźni. Różnica między biologicznymi mężczyznami a biologicznymi kobietami jest faktem”.
„Powodem, dla którego się waham, jest to, że nie jestem pewna, dokąd zmierza ta rozmowa… Opiekuję się pacjentami o różnych tożsamościach” – dr Nisha Verma
Ta wymijająca retoryka odsłania głębszy problem: współczesny neopogański kult relatywizmu, który odrzuca lex naturalis (prawo naturalne). Już papież Pius XI w encyklice Casti Connubii (1930) przypominał: „Stwórca natury… wyznaczył osobne zadania kobiecie i mężczyźnie w społeczeństwie małżeńskim”. Odmowa uznania tej rzeczywistości stanowi akt buntu przeciw Bożemu porządkowi.
Aborcja chemiczna jako narzędzie kultury śmierci
Kontekstem przesłuchania była promocja tzw. „tabletek poronnych”, które pani Verma nazywa „bezpiecznymi”. Pomija przy tym dwa kluczowe fakty:
- Śmiertelne zagrożenie dla kobiet: Badania wskazują na 11% przypadków powikłań po aborcji farmakologicznej – o 22% więcej niż przyznaje FDA.
- Zbrodnia zabójstwa prenatalnego: Każda aborcja to celowe zniszczenie niewinnego życia ludzkiego, co Kościół jednoznacznie potępia jako „zbrodnię godną potępienia” (KKK 2271).
Papież Pius XII w przemówieniu do położników (1951) podkreślał: „Niewinne życie ludzkie, kimkolwiek by ono było, pozostaje od pierwszej chwili swego istnienia pod bezpośrednią opieką Stwórcy”. Tymczasem aborcjoniści jak pani Verma instrumentalizują język „opiek zdrowotnej”, by ukryć morderczą rzeczywistość.
Ideologia gender jako narzędzie dehumanizacji
Wymijające odpowiedzi „ekspertki” odsłaniają strategiczny cel: destrukcję samego pojęcia płci poprzez „negację oczywistości ontologicznej” (św. Jan Paweł II, Mulieris Dignitatem 6). Jak trafnie zauważył senator Hawley: „Wasza odmowa uznania kobiet za kobiety, a mężczyzn za mężczyzn głęboko niszczy naukę, zaufanie publiczne i konstytucyjne ochrony dla kobiet”.
Katechizm Kościoła Katolickiego przypomina: „Bóg stworzył człowieka jako mężczyznę i niewiastę. Ta równość co do godności oraz osobowości… nie oznacza jednak uniformizmu” (KKK 369). Współczesny bunt przeciw tej prawdzie stanowi realizację programu opisanego w Syllabusie błędów Piusa IX (1864), który potępił twierdzenie, że „prawda zmienia się wraz z człowiekiem” (pkt 58).
Duchowa pustka współczesnej apostazji
Scena w Senacie ukazuje duchową degrengoladę postchrześcijańskiego Zachodu. Gdy najwyższe instytucje państwowe dyskutują, czy mężczyzna może rodzić, wypełniają się słowa św. Pawła: „Podając się za mądrych stali się głupi… zamienili prawdę Bożą na kłamstwo” (Rz 1,22-25).
Katolicka odpowiedź na tę kryzysową sytuację musi być dwojaka:
- Nieugięte świadectwo prawdy: Głoszenie niezmiennej nauki o ludzkiej płciowości jako odbiciu Bożego obrazu (Rdz 1,27).
- Ochrona niewinnych: Bezwarunkowa obrona życia od poczęcia i wsparcie dla kobiet w kryzysie ciążowym.
Jak pisał papież Pius XI w Divini Redemptoris (1937): „Tylko odnowienie chrześcijańskich zasad (…) może ocalić ludzkość od powrotu do barbarzyństwa”. W obliczu współczesnego barbarzyństwa relatywizmu, katolicy nie mogą milczeć.
Za artykułem:
Doctor repeatedly dodges Sen. Josh Hawley’s question asking if men can get pregnant (lifesitenews.com)
Data artykułu: 17.01.2026
