Portal VaticanNews relacjonuje wydarzenie pod nazwą „Holy Land Coordination”, w którym hierarchowie reprezentujący struktury posoborowe z 16 krajów odwiedzają Jerozolimę pod pretekstem „duchowego wsparcia” lokalnych wspólnot.
Teologiczne bankructwo „solidarności” bez Chrystusa Króla
„Biskupi reprezentujący episkopaty 16 krajów udali się do Ziemi Świętej, aby wyrazić solidarność z lokalnymi wspólnotami chrześcijańskimi” – głosi komentowany tekst, przemilczając fundamentalną prawdę wyrażoną w encyklice Quas primas Piusa XI: „Nie było i nie będzie na świecie żadnej władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które istnieją, przez Boga są ustanowione. Kto więc sprzeciwia się władzy, sprzeciwia się Bożemu postanowieniu” (Rz 13,1-2).
Czyż nie jest bluźnierstwem organizować „pielgrzymki solidarności” do ziemi uświęconej Krwią Zbawiciela, gdy równocześnie:
- Uznaje się prawo żydów do odrzucenia Mesjasza (co potwierdza spotkanie z „instytucjami żydowskimi”)
- Celebruje się ekumeniczne nabożeństwa z heretykami greckoprawosławnymi
- Przemilcza się obowiązek nawrócenia niewiernych na jedyną prawdziwą wiarę katolicką?
Msza? Raczej profanacja pamiątki Ofiary
Tekst wspomina o rzekomej „celebracji niedzielnej Mszy Świętej z katolikami z Taybeh”, co w kontekście posoborowej apostazji musi budzić zgorszenie. Jak przypomina bulla Quo primum św. Piusa V: „Gdyby zaś ktokolwiek odważył się czynić coś przeciwko tym postanowieniom, rozporządzeniom, zarządzeniom, reskryptom, przywilejom… niech wie, że ściągnie na siebie gniew Wszechmogącego Boga i świętych Apostołów Piotra i Pawła”.
Czy „biskupi” uczestniczący w tym zgromadzeniu:
- Sprawowali Najświętszą Ofiarę według rytu trydenckiego?
- Wykluczyli z Komunii św. osoby żyjące w jawnym grzechu?
- Głosili konieczność podporządkowania państw prawu Chrystusowemu?
Milczenie na te punkty jest wymownym potwierdzeniem heretyckiego charakteru całej inicjatywy.
Dialog jako narzędzie apostazji
Szczególnie oburzający jest fragment o „spotkaniach i wymianie doświadczeń z instytucjami żydowskimi jako świadectwo zaangażowania Kościoła katolickiego na rzecz dialogu”. To jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.: „Nie wolno wiernym w jakikolwiek sposób aktywnie uczestniczyć w obrzędach heretyków”.
Czyż nie słyszeliśmy przestrogi św. Piusa X z encykliki Pascendi: „Moderniści… dążą do tego, by Kościół stopił się i zlał z różnymi społeczeństwami, co może nastąpić tylko przez zmianę wiary, dostosowaną do różnych form społeczeństw”?
Fałszywa nadzieja w miejsce Krzyża
W całym tekście pobrzmiewa naturalistyczna retoryka o „godności ludzkiej”, „dialogu” i „nadziei”, całkowicie pomijająca nadprzyrodzony wymiar Zbawienia. Gdzie jest wezwanie do:
- Publicznego uznania królewskiej władzy Chrystusa nad Izraelem?
- Nawrócenia żydów i schizmatyków?
- Odrzucenia syjonistycznej okupacji miejsc świętych?
Jak pisze Pius XI w Quas primas: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym – oto hasło, któreśmy dali naszym czasom. W nim zawiera się program, który może zjednoczyć wszystkie zdrowe i prawdziwie pożyteczne siły dla naprawy społeczeństwa”.
Tymczasem omawiana pielgrzymka to jedynie kolejny akt teatru apostazji, gdzie:
| Prawda katolicka | Posoborowa parodia |
|---|---|
| Una fides – jeden chrzest | Ekumeniczne zgromadzenia |
| Extra Ecclesiam nulla salus | „Dialog międzyreligijny” |
| Krzyż jako znak zwycięstwa | „Godność ludzka” jako bożek |
Seminaryjna farsa w Betlejem
Rzekome „Łacińskie Seminarium Patriarchalne w Betlejem” to instytucja kształcąca kapłanów dla sekty posoborowej. Jak można mówić o „formacji przyszłych kapłanów”, gdy:
- Liturgia jest profanacją (Novus Ordo Missae)
- Teologia zaprzecza dogmatom (np. o nieomylności papieskiej)
- Duchowieństwo jawnie łamie celibat i oddaje się libertynizmowi?
Św. Pius X w Lamentabili sane potępił podobne nadużycia: „Interpretacją Pisma Świętego, jaką daje Kościół, nie należy co prawda pogardzać, ale podlega ona dokładniejszym osądom i poprawkom egzegetów” (potępiona teza 2).
Zamiast zakończenia: wołanie o nawrócenie
Niech ci, którzy jeszcze zachowali iskierkę wiary, opuszczą tę modernistyczną sekcę i przyłączą się do prawdziwego Kościoła Chrystusowego, który trwa w katolikach dochowujących wierności niezmiennej doktrynie i prawowitym pasterzom. Jak przypomina Syllabus błędów Piusa IX: „Kościół nie może pogodzić się ani zawierać układów z postępem, liberalizmem i współczesną cywilizacją” (potępiona teza 80).
Za artykułem:
Akcja solidarności biskupów z chrześcijanami w Ziemi Świętej (vaticannews.va)
Data artykułu: 18.01.2026
