Krakowski kardynał w objęciach ekumenicznego fałszu: XXIX Dzień Judaizmu jako teatr apostazji
Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje archidiecezjalne obchody XXIX Dnia Judaizmu w Krakowie, podczas których kardynał Grzegorz Ryś – nominalny metropolita krakowski – wygłosił szereg twierdzeń stanowiących jawną kolizję z niezmienną doktryną katolicką. Całość wydarzenia, odbywającego się pod hasłem „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg – moim Bogiem” (Rt 1,16), stanowiła syntezę modernistycznych herezji wpisanych w posoborową destrukcję Wiary.
Bluźniercza symetria: równość religii w „dialogu”
Już na wstępie o. Marek Donaj OSA, proboszcz parafii św. Katarzyny, ujawnił naturalistyczne podstawy całego przedsięwzięcia, głosząc: „Jesteśmy społecznością, która nie musi się różnić i dzielić”. Tym samym zanegowano słowa Chrystusa: „Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam, lecz rozłam” (Łk 12,51).
„Ufamy, że ten dialog się dzieje w Panu Bogu. A jeśli się dzieje w Bogu, to na pewno sprawia, że jesteśmy sobie nawzajem coraz bliżsi” – kardynał Grzegorz Ryś
Ta pozornie pobożna formuła kryje teologiczny relatywizm, sugerujący, że Bóg błogosławi dialog prowadzący do pomieszania prawdy z błędem. Tymczasem De fide Kościół naucza, że „poza Kościołem nie ma zbawienia” (Sobór Florencki, 1442), zaś św. Paweł ostrzega: „Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi! Alboż bowiem jakaś wspólnota światłości z ciemnością?” (2 Kor 6,14).
Zdrada Nowego Przymierza: „nieodwołalność” Starego Zakonu
Podczas czytania „Nowej Karty Ekumenicznej” kardynał Ryś podkreślił rzekomą „trwałość przymierza Boga z narodem żydowskim”, co stanowi jawną apostazję wobec dogmatu o powszechności Odkupienia. Już św. Jan Chrzciciel pouczał faryzeuszy: „Nie myślcie, że możecie sobie mówić: »Abrahama mamy za ojca«. Bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi” (Mt 3,9).
Sobór Trydencki w sesji IV jednoznacznie stwierdza: „Święty, ekumeniczny i powszechny Sobór Trydencki […] przyjmuje z równą pobożnością i czcią wszystkie księgi tak Starego, jak i Nowego Testamentu – jednego i tego samego Boga za Autora mające”. Tymczasem posoborowi moderniści, poprzez rozdział dwóch Przymierzy, rozrywają jedność Objawienia, co Pius XI potępił w Quas primas: „Ludzie w społeczeństwa zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”.
Rewizja Ewangelii: zbiorowa niewinność żydów
Kardynał Ryś powtórzył heretycką tezę o „nieponoszeniu zbiorowej odpowiedzialności za śmierć Jezusa”, co stoi w jaskrawej sprzeczności z nauczaniem św. Piotra: „Wy wydaliście Świętego i Sprawiedliwego, […] zabiliście Dawcę życia” (Dz 3,14-15). Lamentabili sane exitu św. Piusa X wyraźnie potępia taką reinterpretację Pisma: „Ewangeliści w wielu opowiadaniach podawali nie to, co rzeczywiście miało miejsce, ale to, co uważali, że przyniesie większą korzyść” (propozycja 14).
Fałszywa genealogia: „żywy korzeń” judaizmu
Twierdzenie, że judaizm stanowi „żywy korzeń” dla chrześcijan, to czysty talmudyczny mit. Chrystus wyraźnie oświadczył: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami” (J 15,5), zaś św. Paweł wyjaśnia: „Nie prawdziwymi Żydami są ci, którzy się wydają być nimi na zewnątrz” (Rz 2,28-29). Gdyby judaizm był „żywym korzeniem”, musielibyśmy uznać, że Bóg utrzymuje dwa sprzeczne Przymierza – co jest bluźnierstwem przeciwko Jedności Bożej.
Apoteoza apostaty: kult Jana Pawła II
„Jan Paweł II był papieżem ukształtowanym przez Sobór Watykański II” – kardynał Grzegorz Ryś
To zdanie stanowi nieświadome samooskarżenie, gdyż Sobór Watykański II został potępiony przez katolickich teologów jako „synod apostatów” (abp Marcel Lefebvre). Kardynał Ryś chwali „przełomowe” określenie Żydów jako „starszych braci w wierze”, które to sformułowanie Pius IX w Syllabus errorum potępił w punkcie 17: „Dobra nadzieja przynajmniej powinna być żywiona co do zbawienia wiecznego wszystkich tych, którzy wcale nie są w prawdziwym Kościele Chrystusa”.
Demontarz ewangelizacji: dialog jako „główne narzędzie”
Szczytem modernistycznej perwersji jest stwierdzenie kardynała, że „głównym narzędziem ewangelizacji jest dialog”. Cała historia Kościoła świadczy przeciwko tej tezie: od św. Piotra głoszącego: „Nie ma w żadnym innym zbawienia” (Dz 4,12), po św. Franciszka Ksawerego chrzczącego dziesiątki tysięcy w Azji. Quas primas Piusa XI przypomina: „Narody wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego” – dziś tę apostazję prowadzą własni pasterze!
Teatr bluźnierstw: modlitwa z odrzucającymi Chrystusa
Najcięższym grzechem obchodów było wspólne „modlitewne” czytanie Pisma z przedstawicielami religii formalnie odrzucającej Mesjasza. Już II Sobór Konstantynopolitański (553 r.) anatematyzował tych, którzy „odrzucają dogmaty Kościoła i układają własne modlitwy”. Tymczasem kardynał Ryś, przekraczając wszelkie granice, de facto uznał judaizm za równoległą drogę zbawienia – co stanowi jawną negację krzyża Golgoty.
Za artykułem:
18 stycznia 2026 | 11:11Kard. Ryś podczas krakowskich obchodów XXIX Dnia Judaizmu: nasz dialog dzieje się w Panu Bogu, a to sprawia, że jesteśmy sobie bliżsi (ekai.pl)
Data artykułu: 18.01.2026
