Portal eKAI (18 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedź „kardynała” Pietro Parolina, który podczas uroczystości w kościele Domus Mariae w Rzymie oświadczył: „Nie można stosować rozwiązań siłowych […] Każdy myśli, że trudne sytuacje można rozwiązać lub swoje stanowisko obronić wyłącznie siłą. Jest to nie do przyjęczenia”. Sekretarz stanu struktury posoborowej wezwał do powrotu do „ducha multilateralizmu, który charakteryzował lata powojenne”.
Zdrada doktryny św. Augustyna i Akwinaty
Stanowisko Parolina stanowi jawne odrzucenie katolickiej nauki o wojnie sprawiedliwej, wypracowanej przez Doktorów Kościoła i potwierdzonej przez Magisterium. Św. Tomasz z Akwinu w Summa Theologiae (II-II, q. 40) precyzyjnie określa warunki bellum iustum: władza kompetentna, słuszna przyczyna, słuszna intencja. Tymczasem „kardynał” – w duchu posoborowego pacyfizmu – potępia „rozwiązania siłowe” in globo, bez rozróżnienia między agresją a obroną.
„Wojna napastnicza dla zdobyczy jest zbrodnią; wojna w obronie narodów jest świętym obowiązkiem” – Pius XI, Ubi arcano Dei (1922)
Multilateralizm jako substytut Królestwa Chrystusowego
Wezwanie do „powrotu do ducha multilateralizmu” ujawnia przyjęcie przez posoborowców naturalistycznej wizji porządku międzynarodowego. Podczas gdy Pius XI w encyklice Quas primas (1925) nauczał, że „królestwa [ziemskie] winny nie tylko czcić Chrystusa, ale być przez Niego rządzone”, Parolin promuje świecki model oparty na fałszywej równości między narodami chrześcijańskimi a pogańskimi.
Ta apostazja ma swoje korzenie w deklaracji soborowej Gaudium et spes (nr 82), która zrównała „współpracę międzynarodową” z ewangelicznym nakazem pokoju, pomijając konieczność podporządkowania polityki międzynarodowej prawom Ewangelii.
Historiozofia wywrócona na nice
Teza o rzekomym „zanikaniu multilateralizmu” stanowi rewizję historii w duchu laickiego humanitaryzmu. Prawdziwy „duch lat powojennych” objawił się nie w tworzeniu ONZ-towskich struktur, ale w encyklice Piusa XII Communium interpretes dolorum (1945), gdzie Papież ostrzegał przed „pokojem opartym na kompromisie z błędem”.
Tymczasem współczesna „dyplomacja watykańska” – jak pokazuje casus Parolina – stała się trybikiem w maszynerii „świętego sojuszu” między globalistami, islamistami i środowiskami lewicowymi, dążącego do zniszczenia resztek cywilizacji chrześcijańskiej.
Teologiczne konsekwencje pacyfizmu
Stanowisko sekretarza stanu posoborowej sekty prowadzi do heretyckich konsekwencji w sferze doktrynalnej:
- Negacja prawa władzy świeckiej do użycia miecza przeciwko agresorom (Rz 13,4)
- Relatywizacja obowiązku obrony niewinnych przed przemocą
- Milczenie o obowiązku walki z bezbożnymi reżimami prześladującymi Kościół
Jak zauważył św. Robert Bellarmin w De Laicis: „Książęta mają nie tylko prawo, ale obowiązek wypowiedzenia wojny, gdy wymaga tego dobro państwa”.
Duchowa zgnilizna nowej kurii
Fakt, że tę herezję głosi się podczas wystawienia relikwii bł. Frassatiego – tercjarza dominikańskiego znanego z niezłomnej postawy wobec faszyzmu – stanowi szczyt cynizmu. Wystarczy przypomnieć, że prawowity Papież Pius XII w 1952 r. potępił wszelkie próby „unieważnienia prawa narodów do samoobrony” (Przemówienie do Kongresu Mediolan).
Tymczasem struktury okupujące Watykan od 1958 r. konsekwentnie niszczą katolicką doktrynę państwową, zastępując ją:
- Ekumenicznym bałwochwalstwem
- Laicką koncepcją praw człowieka
- Kultem Organizacji Narodów Zjednoczonych jako fałszywego arbitra międzynarodowego
Jak ostrzegał św. Pius X w Notre charge apostolique: „Pokój Chrystusowy to pokój sprawiedliwości; dziś głosi się pokój bez sprawiedliwości – i to jest zdrada”.
Zamiast zakończenia: wezwanie do oporu
W obliczu tej kolejnej apostazji, wierni Chrystusowi Królowi winni pamiętać słowa kard. Alfredo Ottavianiego z 1953 r.: „Gdy urząd nauczania w Kościele przemilcza prawdę lub głosi błąd, obowiązkiem katolika jest krzyczeć prawdę tak głośno, jak tylko może”.
Pacyfistyczne brednie Parolina stanowią jedynie potwierdzenie, że struktury posoborowe stały się narzędziem antychrystusowego Nowego Porządku Świata. Jedyną odpowiedzią wierzących może być nieustanna modlitwa o restaurację prawowitej hierarchii i odrzucenie tej modernistycznej hydry.
Za artykułem:
18 stycznia 2026 | 00:10Grenlandia – kard. Parolin przestrzega przed użyciem siły (ekai.pl)
Data artykułu: 18.01.2026
