Iran: Interwencjonizm Zachodu a katolicka nauka o suwerenności państw

Podziel się tym:

Portal LifeSiteNews relacjonuje konflikt w Iranie, podając sprzeczne dane o liczbie ofiar protestów (od 4 tys. do 30 tys.), przy czym źródła te powołują się na organizację Hrana oraz izraelskich aktywistów. Artykuł wskazuje na możliwą ingerencję zewnętrznych sił (USA, Izrael) w eskalację zamieszek, przywołując historyczne przykłady operacji CIA/MOSSAD w Iranie. Brytyjski dziennikarz Peter Hitchens ostrzega przed sankcjami i interwencją Zachodu, podkreślając ich destrukcyjny wpływ na społeczeństwo irańskie. Tekst kwestionuje narrację o „obronie praw człowieka” jako pretekst do zmiany reżimu, przypominając operację Ajax z 1953 r., gdy zachodnie służby obaliły demokratycznie wybranego premiera Mossadegha.

**Interwencjonizm – pogwałceniem porządku Bożego**
Pojawiające się wezwania do amerykańskiej interwencji zbrojnej w Iranie opierają się na relatywistycznej etyce sytuacyjnej, całkowicie obcej katolickiej nauce o wojnie sprawiedliwej. Jak nauczał św. Augustyn w *De civitate Dei*: *”Sprawiedliwa wojna to jedynie ta, która mści krzywdy, gdy naród lub państwo, przeciw któremu prowadzi się wojnę, zaniedbał ukarania złych czynów swoich obywateli lub zwrócenia tego, co zostało zabrane niesprawiedliwie”*. Tymczasem żaden z warunków *ius ad bellum* nie jest spełniony:
– Brak **legalnej władzy** – ONZ nie upoważnił USA do działań;
– Brak **słusznej przyczyny** – domniemane „zbrodnie” reżimu nie zostały udowodnione niezależnie;
– Brak **słusznej intencji** – celem jest destabilizacja, nie przywrócenie sprawiedliwości.

Katolicka doktryna suwerenności, wyłożona w encyklice *Quas Primas* Piusa XI, stanowi: *”Państwa nie tylko osoby prywatne, ale i władze mają obowiązek publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”*. Każda ingerencja w wewnętrzne sprawy Iranu bez wyraźnej przyczyny moralnej stanowi bunt przeciw Boskiemu porządkowi.

**Relatywizm „praw człowieka” – narzędzie rewolucji**
Artykuł trafnie demaskuje instrumentalne wykorzystanie retoryki praw człowieka przez środowiska proizraelskie, jednak nie sięga do sedna problemu. Koncepcja „praw” oderwanych od prawa naturalnego i Boga – potępiona w punkcie 77 *Syllabus errorum* Piusa IX jako *”błąd, że w obecnych czasach nie należy już uznawać religii katolickiej za jedyną religię państwa”* – prowadzi do kwestionowania wszelkich autorytetów. *”Prawa człowieka”* stały się współczesnym bożkiem, czemu sprzeciwia się św. Pius X w *Lamentabili sane*: *”Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia”* (propozycja 26 potępiona).

**Historyczne korzenie zamętu: masoneria i modernizm**
Przytoczony w artykule fakt współpracy CIA i MOSSAD przy obalaniu premiera Mossadegha w 1953 r. odsłania szerszy kontekst: trwającą od XIX wieku wojnę masońskiego liberalizmu z katolickim porządkiem. Jak pisał kard. Alfredo Ottaviani: *”Masoneria dąży do rozbicia narodów przez wzniecanie rewolt, by następnie narzucić im antychrześcijański 'Nowy Porządek Świata'”*. Iran – jako ostatni bastion oporu przed globalistycznym sekularyzmem – staje się ofiarą tej samej siły, która zniszczyła katolickie monarchie Europy.

**Sankcje – zbrodnia przeciwko ludzkości**
Krytyka sankcji przez Petera Hitchensa znajduje potwierdzenie w katolickiej nauce społecznej. Pius XII w radiowym orędziu z 1941 r. ostrzegał: *”Gdy gospodarka staje się narzędziem ucisku słabszych narodów, staje się narzędziem grzechu”*. Embarga niszczące życie zwykłych Irańczyków są formą wojny totalnej, potępionej przez Kościół jako *”zbrodnia przeciwko miłości bliźniego i jedności ludzkiego rodzaju”*.

**Jedyna droga: Królestwo Chrystusa**
Rozwiązanie konfliktu nie leży w interwencji Zachodu ani w protestach inspirowanych przez obce służby, lecz w nawróceniu Iranu na katolicyzm. Jak przypomina *Quas Primas*: *”Pokój domowy i międzynarodowy możliwy jest jedynie wówczas, gdy jednostki i państwa wyrzekną się samowoli i podporządkują władzy Chrystusa Króla”*. Działania dyplomatyczne winny zmierzać nie do „demokratyzacji”, lecz do ewangelizacji – jedynego źródła trwałego pokoju.

Tagi: Iran, interwencjonizm, suwerenność, Quas Primas, prawa człowieka, sankcje, rewolucja, dyplomacja, geopolityka, Alastair Crooke


Za artykułem:
Here’s what’s really going on with Iran’s ‘revolution’
  (lifesitenews.com)
Data artykułu: 20.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: lifesitenews.com
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.