Portal Tygodnik Powszechny (20 stycznia 2026) przedstawia problematykę odurzania kobiet substancjami psychoaktywnymi w kontekście klubów nocnych i przestrzeni publicznej. Artykuł koncentruje się na aspektach technicznych wykrywania narkotyków, testach „Check Your Drink” oraz inicjatywach typu „Angel Shot”, całkowicie pomijając teologiczną i moralną istotę zjawiska.
Naturalistyczne zawężenie problemu
Tekst sprowadza ciężkie przestępstwa przeciwko czystości i ludzkiej godności do kwestii „zwiększania bezpieczeństwa” poprzez techniczne rozwiązania. „Bransoletki i testy barwne pozwalające sprawdzić, czy napój został skażony substancją psychoaktywną” – czytamy. Tymczasem papież Pius XI w encyklice „Casti Connubii” nauczał: „Grzech nieczysty jest tym zgubniejszy, im więcej rozprzestrzenia zarazy na dusze i im bardziej zaraża sumienia” (AAS 22 [1930], s. 561). Zamiast wskazywać na konieczność nawrócenia i życia w łasce uświęcającej, autorzy proponują jedynie świeckie środki zaradcze, ignorując źródło zła – upadek moralny współczesnego społeczeństwa.
Relatywizacja odpowiedzialności moralnej
„Osoba odurzona nigdy nie jest winna temu, co ją spotkało – odpowiedzialność zawsze spoczywa na sprawcy”
Choć zasadniczo prawdziwe, to sformułowanie pomija kluczowy aspekt katolickiej etyki. Św. Alfons Liguori w „Theologia Moralis” przestrzegał: „Nie wystarczy unikać grzechu ciężkiego; należy wystrzegać się wszystkich okazji, które mogą prowadzić do upadku” (Lib. VI, n. 520). Artykuł nie zawiera żadnego ostrzeżenia przed „duchami tego świata” (Ef 2,2 Wlg), które prowadzą do sytuacji sprzyjających występkom. Brak także wzmianki, że uczestnictwo w środowiskach klubowych stanowi „okazję grzechu” (occaasio peccati) – co w teologii moralnej zobowiązuje do unikania takich miejsc pod karą grzechu.
Pomijanie nadprzyrodzonej perspektywy
Opisywane przypadki Wiktorii i Marty ukazują jedynie fizjologiczne skutki odurzenia („gwałtowne wymiotowanie”, „rozszerzone źrenice”), kompletnie ignorując duchowe konsekwencje takich zdarzeń. Papież Pius XII w przemówieniu do położnych podkreślał: „Ciało ludzkie jest świątynią Ducha Świętego i jako takie nienaruszalne” (AAS 43 [1951], s. 738). Tymczasem tekst nie wspomina o świętokradztwie (gdy sprawca był ochrzczony), ani o konieczności sakramentu pokuty dla ofiar, które mogły paść ofiarą przemocy.
Fałszywe remedium: humanitaryzm zamiast łaski
Proponowane rozwiązania typu „kobieca solidarność” czy „Angel Shot” stanowią karykaturę prawdziwej pomocy duchowej. Św. Paweł w Liście do Efezjan nauczał: „Nie toczymy boju przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności” (Ef 6,12 Wlg). Zamiast wezwania do modlitwy, korzystania z sakramentów i życia w stanie łaski, artykuł promuje czysto naturalistyczne metody obrony – od paralizatorów po monitoring.
Duchowa ślepota współczesnego świata
Najbardziej wymowne jest przemilczenie podstawowej prawdy: że opisane praktyki są przejawem „ducha antychrysta” (1 J 4,3 Wlg), który działa w świecie odrzucającym Boga. Papież Leon XIII w encyklice „Humanum genus” demaskował: „Cel masonerii to zniszczenie całkowite całego porządku religijnego i społecznego opartego na zasadach chrześcijańskich” (ASS 16 [1883-84], s. 417). Brak odniesienia do walki duchowej i modlitwy wynagradzającej stanowi dowód na całkowite poddanie się naturalistycznej wizji człowieka.
Za artykułem:
Pigułka gwałtu w Polsce. Jak rozpoznać odurzenie i gdzie szukać pomocy (tygodnikpowszechny.pl)
Data artykułu: 20.01.2026
