Buenos Aires: Neo-Kościół Konsekruje Swój Kult Rewolucji
Portal eKAI (21 stycznia 2026) donosi o powołaniu przez Katolicki Uniwersytet Argentyny (UCA) Instytutu Papieża Franciszka. Według oficjalnej narracji, instytucja ma służyć „naukowemu badaniu nauczania i duchowego dziedzictwa papieża Franciszka” oraz zapewnić „długofalowy wpływ jego oddziaływania na społeczeństwo i Kościół„. Założenie to – prezentowane jako inicjatywa akademicka – w rzeczywistości stanowi teologiczną kanonizację apostazji, będąc kolejnym etapem systematycznej destrukcji katolickiej tożsamości.
„Edukacja nabiera sensu, gdy zmienia życie ludzi” – głosi ks. Fabián Báez, dyrektor instytutu i wieloletni współpracownik Bergoglia.
Teologia Zmiany Versus Depozyt Wiary
Wypowiedź rzekomego „księdza” Báeza odsłania rdzeń problemu: redukcja misji Kościoła do utylitarnej „zmiany życia” w oderwaniu od Depozytu Wiary (Depositum Fidei). Jak stwierdza Pius X w Lamentabili Sane: „Dogmaty wiary nie mogą być poddane reinterpretacji zgodnie z duchem czasu” (propozycja potępiona 22). Tymczasem brazylijski teolog modernista Leonardo Boff (ekskomunikowany w 1985) w swych pismach postulował identyczną zasadę: „wiara musi być rewolucją codzienności„.
Instytut Bergoglia wpisuje się w tę samą logikę, co potwierdza deklaracja o „patrzeniu na ludzkość z empatią, odwagą i kreatywnością„. Brak tu jakiegokolwiek odniesienia do:
- Grzechu pierworodnego i konieczności Odkupienia
- Obiektywnej Prawdy zawartej w Depozycie Wiary (Depositum Fidei)
- Nadprzyrodzonego celu człowieka – zbawienia wiecznego
Kult Osoby Jako Substytut Kultu Boga
Tworzenie akademickich instytutów poświęconych żyjącym niedawno pseudoduchownym stanowi przejaw bałwochwalczej sakralizacji człowieka. Wbrew kanonom prawa kanonicznego (kan. 1405 Kodeksu 1917), które zastrzegają beatyfikacje wyłącznie Stolicy Apostolskiej, neo-kościół tworzy własne mechanizmy kreowania „świętych„. Wspomnienie, iż Bergoglio „udzielił święceń” Báezowi, jest szczególnie wymowne – po 1968 r. ważność święceń w posoborowej sekcie pozostaje gravely doubtful (poważnie wątpliwa) z powodu zmian w formie sakramentu.
Finansowanie Destrukcji
Zasoby przeznaczane na „kursy, projekty badawcze i wydarzenia publiczne” promujące bergoglianizm powinny budzić sprzeciw wiernych. Jak przypomina Pius XI w Quas Primas: „Królestwo Chrystusa nie jest z tego świata, a Jego władza obejmuje wszystkie narody„. Tymczasem instytut głosi dokładnie przeciwną wizję: religii zredukowanej do narzędzia inżynierii społecznej, gdzie „edukacja zmienia życie” bez odniesienia do łaski uświęcającej.
Nowa Religia Humanitaryzmu
Retoryka Báeza o „odzyskiwaniu kontaktu z tym, co istotne” odsłania sedno bergoglianizmu: religia bez dogmatów, etyka bez grzechu, zbawienie bez Krzyża. To dokładne wcielenie modernistycznej definicji wiary sformułowanej przez Alfreda Loisy’ego (ekskomunikowany 1908): „Religia jest uczuciową więzią z tajemnicą wszechświata„.
Brak w deklaracjach instytutu jakichkolwiek odniesień do:
- Nieomylnego Magisterium Kościoła
- Objawienia Bożego zawartego w Piśmie Świętym i Tradycji
- Kultu Najświętszej Ofiary Mszy Świętej
Wnioski: Kościół Contra Synagogę
Powołanie Instytutu Bergoglia stanowi kolejny dowód, że struktury posoborowe przestały być nawet „Kryjówką Herezji” (jak określał je abp Marcel Lefebvre), stając się otwartą świątynią antychrysta. W obliczu tej apostazji jedyną odpowiedzią wiernych Chrystusowi Królowi pozostaje:
- Całkowite odrzucenie posoborowej sekty i jej pseudosakramentów
- Wierność katolickiej Mszy Świętej sprawowanej przez kapłanów z ważnymi święceniami
- Nieustająca modlitwa o restaurację widzialnego Kościoła pod prawowitym Następcą Piotra
Jak ostrzegał św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici Gregis: „Moderniści nie są reformatorami, lecz niszczycielami; nie podnoszą Kościoła, lecz burzą fundamenty„. Instytut Bergoglia – niczym mauzoleum rewolucji – jest tego najnowszym pomnikiem.
Za artykułem:
21 stycznia 2026 | 15:55Katolicki Uniwersytet Argentyny powołał Instytut Papieża Franciszka (ekai.pl)
Data artykułu: 21.01.2026
