„Biblijna wiosna” czy modernistyczna wichura?
Portal eKAI (21 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedź „biskupa” pomocniczego „archidiecezji” gdańskiej Piotra Przyborka, który entuzjastycznie opisuje rzekomy renesans zainteresowania Pismem Świętym wśród katolików. „Zainteresowanie Biblią wśród katolików w Polsce wyraźnie rośnie” – twierdzi „bp” Przyborek, wskazując na uczestnictwo w kursach biblijnych i popularność internetowych wykładów. Niestety, ta pozorna „wiosna” okazuje się kolejnym etapem modernistycznej destrukcji depozytu wiary.
Fałszywe dychotomie i relatywizacja natchnienia
„Fundamentalistyczne podejście do Biblii jest błędne. Autor natchniony posługuje się swoim rozumem, doświadczeniem, wiedzą historyczną i przyrodniczą.”
To stwierdzenie „biskupa” Przyborka stanowi jawną herezję, sprzeczną z nauczaniem papieża Leona XIII w encyklice Providentissimus Deus: „Bóg tak natchnął ludzkich autorów, iż posługując się ich umysłami i zdolnościami, wszystko i tylko to, co On chciał, napisali jako prawdziwi autorzy”. Nowa teologia, którą promuje „biskup”, prowadzi do rozmycia koncepcji boskiego autorstwa Pisma Świętego, otwierając drogę do błędów potępionych w dekrecie Lamentabili sane św. Piusa X (propozycje 11, 12, 64).
Ekumeniczna zdrada katolickiej tożsamości
Artykuł ujawnia niebezpieczną praktykę: „spotkanie ekumeniczne w Gdańsku”, podczas którego pochwalano rzekome zbliżenie w kaznodziejstwie. To jawne pogwałcenie zakazu Piusa XI wyrażonego w encyklice Mortalium animos: „Nie wolno katolikom w żaden sposób brać udziału w działalności [ekumenicznej]”. Co więcej, zachwyt nad „bardziej biblijnymi kazaniami” sugeruje rezygnację z katolickiej doktryny na rzecz protestanckiej metody sola scriptura.
Pseudoduchowość zamiast życia łaską
Przyborek przyznaje, że inicjatywy biblijne stanowią jedynie „kroplę w morzu potrzeb”, lecz nie wskazuje prawdziwego źródła kryzysu: braku życia sakramentalnego w łasce uświęcającej. Współczesna obsesja na punkcie „lectio divina” i „dzielenia się Słowem” zastępuje klasyczną pobożność opartą na Różańcu, adoracji Najświętszego Sakramentu i uczestnictwie w Ofierze Mszy Świętej. Prawdziwe ożywienie wiary nie pochodzi z kursów biblijnych, ale z czystego źródła łaski wypływającego z Tradycyjnej Liturgii – jedynego pewnego antidotum na duchową pustkę współczesności.
Destrukcja katolickiej hermeneutyki
„Pismo Święte czytamy w Kościele. Zanim powstał tekst, była wspólnota i tradycja apostolska.”
To stwierdzenie odwraca hierarchię źródeł objawienia, podważając dogmat o Boskim autorstwie Pisma Świętego. Jak przypomina Sobór Trydencki (sesja IV), Tradycja i Pismo stanowią jedno źródło objawienia, przy czym Pismo pozostaje fundamentem. Proponowana przez „biskupa” subiektywna wspólnotowa interpretacja prowadzi wprost do błędów modernizmu potępionych w Pascendi św. Piusa X.
Religijny analfabetyzm jako owoc posoborowej rebelii
Przyborek ze zdziwieniem konstatuje: „Młodzi opuszczają szkołę, nie mając w pamięci podstawowych historii biblijnych”. Nie wspomina jednak, że to naturalny skutek:
- Likwidacji katechizmu św. Piusa X
- Zniszczenia tradycyjnej liturgii, która w każdym mszale przywoływała historie biblijne
- Demontażu katolickiej edukacji po Vaticanum II
Zamiast wskazać prawdziwe przyczyny, neo-Kościół proponuje kolejne programy duszpasterskie, które – jak przyznaje sam „biskup” – nie przekładają się na życie duchowe.
Homilia jako widowisko zamiast głoszenia prawdy
Artykuł ujawnia głęboki kryzys posoborowego kaznodziejstwa: „ludzie mają coraz więcej wiedzy […] więc teraz wymagają więcej”. W odpowiedzi Przyborek poleca… kursy online i metody kardynała Cantalamessy! Tymczasem św. Pius X w Pascendi przypominał: „Prawdziwa reforma kaznodziejstwa polega na powrocie do doktryny Ojców i scholastyków”. W tradycyjnym Kościele homilia nie była „głosem pozwalającym wybrzmieć Słowu”, ale narzędziem przekazu niezmiennej doktryny katolickiej.
Nadzieja jedynie w powrocie do Tradycji
Rzekoma „wiosna biblijna” okazuje się kolejną mutacją modernizmu. Prawdziwe odrodzenie przyjdzie nie przez szkoły biblijne, ale przez:
- Przywracanie Tradycyjnej Mszy Świętej jako źródła i szczytu życia chrześcijańskiego
- Powrót do klasycznych metod egzegezy zgodnych z Tradycją (św. Tomasz, Cornelius a Lapide)
- Odrzucenie ekumenicznego dialogu na rzecz jednoznacznego głoszenia prawd wiary
- Przywracanie autentycznego życia sakramentalnego w czystej łasce
Jak przypomina encyklika Quas Primas Piusa XI: „Pokój Chrystusowy można odnaleźć tylko w Królestwie Chrystusowym”. Wszelkie próby budowania pobożności na fundamentach posoborowej rewolucji skazane są na duchową jałowość.
Za artykułem:
Bp Piotr Przyborek: jest biblijna wiosna w Kościele, ale to dopiero początek (ekai.pl)
Data artykułu: 21.01.2026
