Portal Opoka.org.pl informuje o policyjnej interwencji w siedzibie Krajowej Rady Sądownictwa, gdzie ponad setka funkcjonariuszy miała zablokować dostęp posłom i zabrać klucze członkom rady. Przewodnicząca KRS Dagmara Pawełczyk-Woicka określiła działania jako „nielegalne”, podczas gdy prokuratura twierdzi, że chodzi o „czynności procesowe” wobec rzeczników dyscyplinarnych sędziów. Sceny forsowania drzwi gabinetów przez nieumundurowanych funkcjonariuszy oraz blokowanie dostępu wybranym przedstawicielom narodu ukazują głęboki kryzys legitymizacji władzy w państwie odciętym od fundamentów cywilizacji chrześcijańskiej.
Siłowa okupacja instytucji państwowych
„Ponad setka policjantów wykorzystywana do siłowego zajęcia KRS! Tylko z tyłu stoją cztery radiowozy pełne funkcjonariuszy. Posłowie na Sejm zaproszeni do środka przez przewodniczącą nie zostali wpuszczeni do środka”
Operacja policyjna w siedzibie konstytucyjnego organu władzy sądowniczej odsłania patologię systemu prawnego zbudowanego na fumismo legali (dymie prawowitości). Wykorzystanie sił porządkowych do blokowania dostępu wybranym przedstawicielom narodu stanowi jawną sprzeczność z zasadą salus populi suprema lex (dobro ludu najwyższym prawem). Jak zauważa św. Tomasz z Akwinu w Summa Theologica (I-II, q. 96, a. 4): „Prawo ludzkie ma moc wiążącą o tyle, o ile jest zgodne z rozumnym porządkiem, a ten pochodzi od prawa wiecznego”.
Demontarz państwa prawa pod płaszczykiem formalizmu
Komenda Stołeczna Policji usprawiedliwia działania ogólnikowym odniesieniem do „czynności procesowych przewidzianych w Kodeksie postępowania karnego”. Taki instrumentalny formalizm prawny stanowi klasyczną metodę władzy odciętej od transcendentnego źródła sprawiedliwości. Pius XI w encyklice Quas primas (1925) przestrzegał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto ze swych obyczajów, z życia prywatnego, rodzinnego i publicznego; wówczas władza traci fundament – dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”.
Zastosowanie nieproporcjonalnej siły policyjnej wobec konstytucyjnego organu władzy sądowniczej stanowi namacalny przejaw rewolucji kulturowej, gdzie pozory legalizmu maskują destrukcję podstaw porządku społecznego. Jak trafnie zauważa Syllabus błędów Piusa IX (1864), punkt 39: „Państwo, jako będące źródłem wszystkich praw, jest obdarzone prawem nieograniczonym” – co dokładnie obserwujemy w tym przypadku.
Prokuratura jako narzędzie politycznego rozgrywania
Udział prokuratorów Tomasza Narłowskiego i Zbigniewa Rzepy – postaci związanych z kontrowersyjnymi śledztwami – odsłonia mechanizm instrumentalizacji wymiaru sprawiedliwości. Św. Augustyn w De Civitate Dei (IV, 4) przestrzega: „Usuń sprawiedliwość, a czymże będą królestwa, jeśli nie wielkimi bandami rozbójników?”.
Forsowanie drzwi gabinetów przez nieumundurowanych funkcjonariuszy przy równoczesnym odmawianiu dostępu wybranym przedstawicielom narodu stanowi namacalny przejaw cywilizacyjnego regresu. Jak zauważa Pius X w Lamentabili (1907): „Interpretacja Pisma Świętego podana przez Kościół podlega dokładniejszym osądom i poprawkom egzegetów” – podobnie prawo stanowione musi podlegać nadrzędnym zasadom prawa naturalnego.
Kryzys legitymizacji władzy w państwie bez Boga
Opisywane wydarzenia stanowią logiczną konsekwencję odrzucenia zasady Regnare Christum volumus! (Chcemy, by Chrystus królował!). Gdy naród odcina się od swego chrześcijańskiego dziedzictwa, władza traci moralną legitymację, przeradzając się w mechanizm przemocy. Pius XI w Quas primas jednoznacznie stwierdza: „Nie będzie nadziei trwałego pokoju, dopóki ludzie i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”.
Blokowanie dostępu do siedziby konstytucyjnego organu przez uzbrojonych funkcjonariuszy przy jednoczesnym lekceważeniu mandatu przedstawicieli narodu ukazuje głębię kryzysu suwerenności. Jak przestrzega Syllabus (pkt 55): „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” – co prowadzi właśnie do takiej anarchii, gdzie siła zastępuje prawo.
Cała ta sytuacja stanowi wymowną ilustrację słów Psalmu 2: „Królowie ziemscy powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi: «zerwijmy ich więzy i odrzućmy od siebie ich pęta!»” (Ps 2, 2-3). Dopóki władza nie uzna swej służebnej roli wobec prawa Bożego, dopóty będziemy świadkami takich aktów przemocy instytucjonalnej, które nie różnią się zasadniczo od metod stosowanych przez reżimy totalitarne XX wieku.
Za artykułem:
„Zamach stanu”. Policja w siedzibie KRS. Członkom rady zabrano klucze do budynku (opoka.org.pl)
Data artykułu: 21.01.2026
